Dergiler / Tarih ve Günce / 2026 / Sayı: 18

Osmanlı Döneminde Uşak’a Bağlı Çamyuva (Mıngırap) Köyü’nün Sosyal ve Ekonomik Yapısı

Social And Economic Structure Of Çamyuva (Mıngırap) Village, Affiliated To Uşak During The Ottoman Period

Yücel Özdemir(KTO KARATAY ÜNİVERSİTESİ, HUKUK FAKÜLTESİ)0000-0003-2046-5158
Sayfa
61–92
Yayın Tarihi
2026-01-27
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu kaynaklar, iki yerleşim yerinin yanı sıra Uşak şehrinin tarihi ve sosyal yapısı için de önemli bilgiler içermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Çalışmada Çamyuva Köyü, tarihi, sosyal ve ekonomik yönleriyle ele alınmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çerçevede öncelikle Çamyuva Köyü hakkında 16. yüzyıla dayanan tahrir defterlerindeki nitel ve nicel veriler değerlendirilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu kaynaklar, iki yerleşim yerinin yanı sıra Uşak şehrinin tarihi ve sosyal yapısı için de önemli bilgiler içermektedir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Çamyuva Köyü · Şıhhasan Mahalesi · Tahrir Defteri

Özet

Çalışmada Çamyuva Köyü, tarihi, sosyal ve ekonomik yönleriyle ele alınmıştır. Osmanlı döneminde köyle ilgili ortaya konulan kayıtlar, ayrıntılı bilgiler sunmaktadır. Çamyuva Köyü, bu belgeler ışığında daha önce müstakil bir incelemenin konusu olmamıştır. Bu çalışmada ise ilgili kayıtlar temel bilgi kaynakları olarak ele alınmıştır. Bu çerçevede öncelikle Çamyuva Köyü hakkında 16. yüzyıla dayanan tahrir defterlerindeki nitel ve nicel veriler değerlendirilmiştir. İlgili çalışmalardan faydalanılarak köyün durumu, Uşak’ın diğer köyleriyle birlikte ele alınmıştır. Daha sonra 17. ve 19. yüzyılda kaydedilen vergi, nüfus ve temettüat defterleri incelenmiş, köyün günümüzdeki durumuyla 19. yüzyıldaki durumu karşılaştırılmıştır. Özellikle köyün 19. yüzyıldaki toplum ve aile yapısından günümüze ulaşan izler tespit edilmeye çalışılmıştır. Nitekim nüfus ve temettüat defterleri, köyün aile yapısı, nüfus durumu ile taşınır ve taşınmaz mal varlıkları hakkında bilgiler içermektedir. Köydeki ailelerin mesleki durumu, fiziksel özellikleri, gelir kaynakları, birbirleri ile olan akrabalık bağları ve ortaklık ilişkileri açıklanmıştır. Ayrıca günümüzde Çamyuva Köyü’ne bağlı olan Şıhhasan Mahallesi’nin tarihi benzer bakış açısıyla ele alınmıştır. Hem Çamyuva Köyü hem Şıhhasan Mahallesi, yakın yerleşim yerleriyle kıyaslandığında çok erken dönemlerde kurulmuş olup incelemeye değer kaynaklara sahiptir. Bu kaynaklar, iki yerleşim yerinin yanı sıra Uşak şehrinin tarihi ve sosyal yapısı için de önemli bilgiler içermektedir.

Abstract

This study examines Çamyuva Village from its historical, social, and economic perspectives. Records concerning the village from the Ottoman period provide detailed information. Çamyuva Village has not previously been the subject of a separate study in light of these documents. In this study, relevant records are considered as primary sources of information. Within this framework, qualitative and quantitative data regarding Çamyuva Village from 16th-century cadastral registers were first evaluated. Drawing on relevant studies, the village's situation was examined alongside other villages in Uşak. Then, 17th and 19th-century tax, population and dividend registers were examined, and the village's current situation was compared with that of the 19th century. Specifically, we sought to identify surviving traces of the village's 19th-century social and family structure. Indeed, the population and dividend registers contain information on the village's family structure, population status, and movable and immovable assets. The village families' occupational status, physical characteristics, sources of income, kinship ties, and partnerships are described. Furthermore, the history of Şıhhasan Neighborhood, now part of Çamyuva Village, is examined from a similar perspective. Both Çamyuva Village and Şıhhasan Neighborhood were established much earlier than nearby settlements and possess valuable resources. These sources provide important information about the historical and social structure of both settlements, as well as the city of Uşak.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Özdemir, Y. (2026). Osmanlı Döneminde Uşak’a Bağlı Çamyuva (Mıngırap) Köyü’nün Sosyal ve Ekonomik Yapısı. Tarih ve Günce, Sayı: 18, 61–92. https://ajindex.com/articles/1548718

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (43)

  1. BOA, MAD.d., 2498, 29 Z 1086 (15 Mart 1676).
  2. BOA, ML.VRD.TMT.d.09504, 1845, Hüdavendigar Eyaleti, Kütahya Sancağı Uşak Kazası Mıngırap Köyü Temettuat Defteri, 1-13, H.1261.
  3. BOA, NFS.d.1645, Hüdavendigar Eyaleti, Kütahya Sancağı, Uşak Kazası Müslim Nüfus Defteri, 483-486, H.1249.
  4. Acar, Kadir. “Osmanlı’da Taşra Meclislerinin Mülkî ve Hukuki Görevlerinin Ayrılması”, Uluslararası Yönetim ve Sosyal Araştırmalar Dergisi 3, sayı 1 (2015): 1-15.
  5. Afyoncu, Erhan. “Türkiye’de Tahrir Defterlerine Dayalı Olarak Hazırlanmış Çalışmalar Hakkında Bazı Görüşler”, Türkiye Araştırmaları Literatür Dergisi 1, sayı 1 (2003): 267-287.
  6. Akar, Ali. “Derleme Sözlüğü Verilerine Göre Uşak Ağızlarındaki Eski Türkçe Unsurlar.” 21. Yüzyılın Eşiğinde Uşak Sempozyum, Editör Hayati Develi. Uşak Üniversitesi, 2021.
  7. Arıkan, Muzaffer. Yaya ve Müsellemlerde Toprak Tasarrufu. Ankara Türk Tarih Kurumu Basım Evi, 1983.
  8. Atik, Kayhan. “Tımar Sistemi ile Yaya ve Müsellem Teşkilatları Üzerine Karşılaştırmalı Bir Analiz”, Social Mentality And Researcher Thinkers Journal, sayı 50(2021): 2357-2369.
  9. Aydın, Meltem. “Avarız Defterlerine Göre XVII. Yüzyılda Kütahya”, Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, sayı 48 (2016): 199-232.
  10. Başbakanlık Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğü. Başbakanlık Osmanlı Arşivi Rehberi. Ankara, 1992.
  11. Bıyık, Ö. (2016). Fatih Mehmed devri Anadolu vilâyeti müsellem ve piyâde defterleri. İzmir, Ege Üniversitesi Yayınları.
  12. Bizbirlik, Alpay ve Yusuf Çiçek. “XV. Yüzyıl Sonlarında Saruhan Sancağı’nda Piyâde Teşkilatı, Yaya Çiftlikleri ve Demografik Yapı”, Türkiyat Mecmuası 23, sayı 1 (2013): 1-26.
  13. Çakmak Biray. “Uşak Kazası’nda Mekânın Mülkî-İdarî Askerî-Adlî-Ticarî Organizasyonu Ve Mülkî Nahiyelerin Yönetimi (1870-1908)”, Edebiyat Fakültesi Dergisi 2, sayı 31 (2011): 47-76.
  14. Çelik, Şenol. “1659-1660 (H. 1070-1071) Tarihli Avarız Defterine Göre XVII. Yüzyıl Ortalarında Turgutlu Kazası”, Türk Kültürü İncelemeleri Dergisi, sayı 16 (2007): 33-66.
  15. Doğan, Aylin. “Osmanlı İmparatorluğu’nda Modern Anlamda Yapılan İlk Nüfus Sayımı Verilerine Göre Antalya Kaleiçi Nüfusu Üzerine Demografik Bir İnceleme” Mediterranean Journal of Humanities 2, sayı 4 (2014): 71-88.
  16. Erkek, Mehmet Salih ve Safiye Dikmen. “Osmanlı Dönemi’nde Uşak Kazası Azizler Köyü’nün Sosyo Ekonomik Yapısı (XVI. –XIX. Yüzyıllar)”, History Studies International Journal of History 1, sayı 13(2021): 114-138.
  17. Uşak İl Özel İdaresi. (2016). 2016 Yılı Faaliyet Raporu.
  18. Göçer, Ali. “Dil Kültür İlişkisi ve Etkileşimi Üzerine”, Türk Dili Dil ve Edebiyat Dergisi, sayı 1 (2012): 50-57.
  19. Gökçe, Turan. “Tahrir Defterlerine Göre 16. Yüzyılda Uşak.” 21. Yüzyılın Eşiğinde Uşak Sempozyum, editör Hayati Develi. Uşak Üniversitesi, 2021.
  20. Gülensoy, Tuncer. “1453-1650 Yılları Arasında Anadolu’daki Yer Adları” Turan Uluslararası Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi 1, sayı 1 (2021): 34-63.
  21. Haber Gazetesi. “Bir zamanlar harbi define filmi çekilmişti”, 30 Temmuz 2024 tarihinde erişildi, https,//www.usakhabergazetesi.com.tr.
  22. İçli, Ahmet. “Türk Kültüründe Ocak Anlayışı ve Ergani Deringöze Köyü’ndeki Bir Ocaklı Aile”, Karadeniz Uluslararası Bilimsel Dergi, sayı 18 (2013): 95-101.
  23. İl Özel İdaresi. “Çamyuva köyü”. 20 Temmuz 2024 tarihinde erişildi, https,//web.archive.org/web/20160416011330/http,//www.usakozelidaresi.gov.tr.
  24. İnebey Yazma Eser Kütüphanesi. “Kütüphanemiz”, 5 Eylül 2024 tarihinde erişildi, http,//www.inebey.yek.gov.tr.
  25. Katırancı, Ümit. “Avarız Defterlerine Göre XVII. Yüzyılda Bolu Merkez Kazası”, Ankara Anadolu ve Rumeli Araştırmaları Dergisi 1, sayı 1 (2020): 149-178.
  26. Kaya, Ahmet. “Uşak ili nüfusunun başlıca özellikleri”. Tarih Okulu Dergisi 9, sayı 26 (2016): 389-415.
  27. Kaya, Perihan Hazel. “Tanzimat Reformunun Osmanlı Devleti’nin İdari ve Mali Yapısına Etkisi: Muhassıllık Teşkilatı Örneği”, Sayıştay Dergisi 32, sayı 120 (2021): 115-132.
  28. “Köy nüfus bilgileri”. 20 Temmuz 2024 tarihinde erişildi, http,//www.usakozelidaresi.gov.tr/2019-yili-koy-nufus- bilgileri.
  29. Kundakçı, Sibel. “Osmanlı Taşra Meclislerine Bir Örnek: Küre-İ Nühas Muhassıllık Meclisi”, Karadeniz İncelemeleri Dergisi 18, sayı 36 (2024): 11-50.
  30. “Merkez Çamyuva Köyü Demografi”. 21 Temmuz 2024 tarihinde erişildi, https,//www.endeksa.com/tr/analiz/turkiye/usak/merkez/camyuva-koyu/demografi.
  31. Orhonluoğlu, Cengiz. “Osmanlı İmparatorluğu’nda Derbent Teşkilâtı”, Bülent Ecevit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 1, sayı 3 (2016): 243-254.
  32. Öntuğ, Mustafa Murat. “18. yüzyıl Uşak Tekke Ve Zaviyeleri”, 21. Yüzyılın Eşiğinde Uşak Sempozyumu, editör Hayati Develi. Uşak Üniversitesi, 2021.
  33. Özdeğer, Mehtap. 15-16. Yüzyıl Arşiv Kaynaklarına Göre Uşak Kazasının Sosyal ve Ekonomik Tarihi. Filiz Kitabevi, 2001.
  34. Özdemir, Yücel. “Uşak Merkeze Bağlı Çamyuva Köyünün Tarihçesi ve Kurtuluş Savaşındaki Yeri”, Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi 1, sayı 18 (2025): 1-13.
  35. Öztürk, Said. “Türkiye’de Temettuat Çalışmaları”, Türkiye Araştırmaları Literatür Dergisi 1, sayı 1 (2003), 287-304.
  36. Öztürk, Said. “Uşak’ın Sosyal ve Ekonomik Tarihinin Mühim Bir Kaynağı Uşak Temettuat Defterleri.” 21. Yüzyılın Eşiğinde Uşak Sempozyumu. Editör Hayati Develi. Uşak Üniversitesi, 2021.
  37. Sağır, Can. “Anadolu Ağızlarında Evlilik ile İlgili Söz Varlığı Üzerine Tematik Bir Tasnif Denemesi”, Abant Sosyal Bilimler Dergisi 2, sayı 23 (2023): 1261-1281.
  38. Tutsak, Sadiye. “Uşak Kazasında Mülki Taksimatın Gelişimi”, Tarih İncelemeleri Dergisi 1, sayı 9 (1994): 309-325.
  39. Türk Dil Kurumu, “Türk Dil Kurumu Sözlükleri”, 20 Temmuz 2024 tarihinde erişildi, https,//sozluk.gov.tr/.
  40. Useev, Nurdin. “Talas Yazıtları’ndaki Otuz Oglan Sagdıçlar/Sagçılar Kimlerdir? Eski Türklerde Şehzade ve Genç Kahramanların Maiyeti”, Modern Türklük Araştırmaları Dergisi 3, sayı 17 (2020): 459-473.
  41. Varlık, Mustafa Ç. Germiyan-oğulları Tarihi. Ankara Sevinç Matbaası, 1974.
  42. Yükçü, Süleyman ve Nur Fidancı ve Umut Soysal. “Osmanlı Devleti’nde Temettuat Defterleri’nin Önemi ve Vergisel Açıdan Değerlendirilmesi, Tire Kazası Örneği”, Muhasebe ve Finans Tarihi Araştırmaları Dergisi, sayı 7 (2014): 170-199.
  43. BOA, MAD.d., 2498, 29 Z 1086 (15 Mart 1676).