Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular, Türkiye’de son mevzuat reformlarının konu hakkındaki hukuki boşluğu doldurduğunu; ancak malvarlığı dondurmanın sürekliliği, özel sektörün kırmızı bayrak analitiği ve yaptırım ihlaline dair caydırıcı uygulamaların yetersiz kaldığını ortaya koymaktadır.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Kitle imha silahlarının yayılmasının finansmanı, uluslararası güvenlik mimarisinde kritik bir zafiyet oluşturmaktadır. Bu çalışma, konu hakkındaki uluslararası normatif çerçeve ile Türkiye’nin yasal ve kurumsal düzenlemelerinin karşılaştırmalı bir analizini sunmaktadır. Türkiye, 7262 sayılı Kanun ve 2025-2029 Strateji Belgesi ile mevzuat uyumunda önemli ilerlemeler kaydetmiş olsa da pratikte belirli eksikliklere sahiptir. Analiz, karşılaştırmalı metodolojiye ek olarak literatürdeki ampirik boşlukların doldurulması için kitle imha silahlarının finansman risklerinin çok yönlü analizine yönelik özgün bir değerlendirme çerçevesi sunmaktadır. Ayrıca, ulusal otoritelerin süreklilik-etkililik ikilemini çözmekte zorlandığı ve uluslararası yaptırım hukukunun öngördüğü hızlı müdahale kapasitesine henüz ulaşılamadığı anlaşılmaktadır. Bulgular, Türkiye’de son mevzuat reformlarının konu hakkındaki hukuki boşluğu doldurduğunu; ancak malvarlığı dondurmanın sürekliliği, özel sektörün kırmızı bayrak analitiği ve yaptırım ihlaline dair caydırıcı uygulamaların yetersiz kaldığını ortaya koymaktadır. Çalışmada, yapay zekâ tabanlı erken-uyarı sistemi, görünür para cezaları, gerçek-zamanlı uluslararası düzenleyicilerle entegrasyon ve kurumsal sertifikasyon destekli uzman havuzu oluşturulması gibi dört somut politika önerisi sunulmaktadır. Bu önerilerle, Türkiye’nin hem ulusal güvenlik stratejilerini güçlendirmesi hem de küresel finansal düzende norm-yaratıcı aktör konumuna yükselmesi beklenmektedir.
Abstract
The financing of the proliferation of weapons of mass destruction constitutes a critical vulnerability within the international security architecture. This study presents a comparative analysis of the international normative framework on financing of the proliferation and Türkiye’s legal and institutional arrangements. Although Türkiye has achieved significant regulatory alignment through Law No. 7262 and the 2025-2029 Strategy Document, notable practical deficiencies persist. Beyond its comparative methodology, the analysis introduces an original assessment framework that addresses empirical gaps in the literature by conducting a multidimensional examination of financing of the proliferation risks. The study finds that national authorities struggle to resolve the continuity-effectiveness dilemma and have yet to attain the rapid-response capacity mandated by international sanctions law. The findings reveal that recent legal reforms have closed the domestic regulatory void; however, shortcomings remain in the continuity of asset-freezing measures, the private sector’s red flag analytics and the deterrent enforcement of sanctions violations. Accordingly, the study proposes four concrete policy recommendations: an artificial-intelligence-based early-warning system, visible monetary penalties, real-time integration with international regulators and the establishment of an expert pool supported by institutional certification. These measures are expected to strengthen Türkiye’s national security strategy and elevate the country to a norm-entrepreneur position within the global financial order.