Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightSonuçlar, uyku kalitesi puanları ile en iyi sprint süresi (r = 0,485), ortalama sprint süresi (r = 0,340) ve yorgunluk endeksi (r = 0,395) arasında istatistiksel olarak anlamlı pozitif korelasyonlar olduğunu ortaya koymuştur (p <0,05).
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu çalışmanın amacı futbolcuların birden fazla yüksek yoğunluklu tekrarlı sprintlerin gerçekleştirdiği gerçek maç senaryolarını yansıtarak, uykunun bileşenlerinin atletik performansı nasıl etkilediğine dair kapsamlı bir anlayış sağlamaktadır. Tekrarlanan sprint yeteneğinin, özellikle aralıklı yüksek yoğunluklu sporlarda futbol performansının kritik bir belirleyicisi olduğunu kabul ederek, bu araştırma fizyolojik iyileşme faktörlerinin (özellikle uyku) sprint kapasitesini ve yorgunluğu nasıl etkilediğine dair değerli içgörüler sunmaktadır. Bu araştırmada hem nitel hem de nicel veri toplamayı içeren karma yöntemli bir tasarım kullanılmıştır. Katılımcılar arasında her biri en az üç yıllık lisansa sahip aktif 37 erkek amatör futbol oyuncusu (ortalama yaş: 20,35 ± 2,48 yıl; boy: 1,75 ± 0,04 m; vücut kütlesi: 72,59 ± 4,72 kg; antrenman deneyimi: 5,29 ± 1,30 yıl) gönüllü olarak yer almaktadır. Araştırma, 72 saat arayla iki seanstan oluşmaktadır. İlk seansta antropometrik ölçümler kaydedilmiş ve katılımcılara Pittsburgh Uyku Kalitesi Ölçeği (PSQI) uygulanmıştır. İkinci seansta ise sprintler arasında 10 saniyelik dinlenme aralıkları olan altı adet 35 metrelik maksimum sprintten oluşan Tekrarlanan Anaerobik Sprint Testi'ne (RAST) tabi tutulmuştur. Verilerin analizi JASP 0.18 kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Uyku değişkenleri ile sprint performans endeksleri (en iyi, ortalama sprint süreleri ve yorgunluk endeksi) arasındaki ilişkiler Pearson korelasyon katsayıları kullanılarak incelenmiştir ve öngörücü etkileri doğrusal regresyon analizi ile değerlendirilmiştir. Sonuçlar, uyku kalitesi puanları ile en iyi sprint süresi (r = 0,485), ortalama sprint süresi (r = 0,340) ve yorgunluk endeksi (r = 0,395) arasında istatistiksel olarak anlamlı pozitif korelasyonlar olduğunu ortaya koymuştur (p <0,05). Uyku süresi ortalama sprint süresiyle (r = 0,357) önemli bir ilişki gösterirken, uyku gecikmesi hem en iyi sprint süresiyle (r = 0,328) hem de yorgunluk indeksiyle (r = 0,376) önemli ölçüde ilişkiliydi. Uyku bozukluğu ayrıca en iyi sprint süresiyle (r = 0,369) ve yorgunluk indeksiyle (r = 0,327) pozitif olarak ilişkiliydi. Bu çalışmanın bulguları, uyku kalitesinin tekrarlanan sprint performansını sürdürmede ve futbolcularda yorgunluğu yönetmede kritik rolünü vurgulamaktadır. Maç oyunlarının sıklıkla birden fazla yüksek yoğunluklu sprint çabası içerdiği göz önüne alındığında, sprint performansını sürdürme yeteneği atletik başarı için esastır. Regresyon analizi, uykunun temel bileşenlerinin (genel uyku kalitesi, uyku süresi, gecikme ve bozukluklar gibi) hem sprint sürelerini hem de yorgunluk seviyelerini önemli ölçüde etkilediğini göstermiştir. Özellikle, zayıf uyku kalitesi daha yavaş sprint süreleri ve artan yorgunlukla ilişkilendirilmiştir ve bu da bozulmuş nöromüsküler iyileşmeyi ve azalmış performans kapasitesini göstermektedir. Bu sonuçlar, uyku parametrelerinin optimize edilmesinin, özellikle futbol gibi tekrarlanan yüksek yoğunluklu efor gerektiren sporlarda atletik performansı ve iyileşmeyi artırmaya katkıda bulunabileceğini düşündürmektedir. Ayrıca uyku optimizasyon stratejilerinin sporcu iyileşme protokollerine ve performans geliştirme planlarına entegre edilmesini desteklemektedir.
Abstract
The purpose of this study was to provide a comprehensive understanding of how components of sleep affect athletic performance by reflecting real-world match scenarios in which soccer players performed multiple high-intensity repeated sprints. Recognising that repeated sprint ability is a critical determinant of soccer performance, particularly in intermittent high-intensity sports, this research provides valuable insights into how physiological recovery factors (particularly sleep) affect sprint capacity and fatigue. This research utilised a mixed-methods design that included qualitative and quantitative data collection. Participants included 37 active male amateur soccer players (mean age: 20.35 ± 2.48 years; height: 1.75 ± 0.04 m; body mass: 72.59 ± 4.72 kg; training experience: 5.29 ± 1.30 years), each with at least a three-year license. The study consisted of two sessions, 72 h apart. In the first session, anthropometric measurements were recorded, and participants were administered the Pittsburgh Sleep Quality Inventory (PSQI). In the second session, they underwent the Repeated Anaerobic Sprint Test (RAST), which consisted of six 35-m maximum sprints with 10-second rest intervals between sprints. Data analysis was performed using JASP 0.18. Relationships between sleep variables and sprint performance indices (best, mean sprint times, and fatigue index) were examined using Pearson correlation coefficients, and predictive effects were assessed by linear regression analysis. The results revealed statistically significant positive correlations between sleep quality scores and best sprint time (r = 0.485), mean sprint time (r = 0.340), and fatigue index (r = 0.395) (p < 0.05). Sleep duration was significantly associated with mean sprint duration (r = 0.357), while sleep latency was significantly associated with both best sprint duration (r = 0.328) and fatigue index (r = 0.376). Sleep disturbance was also positively associated with best sprint duration (r = 0.369) and fatigue index (r = 0.327). The findings of this study highlight the critical role of sleep quality in sustaining repeated sprint performance and managing fatigue in football players. Since match play often involves multiple high-intensity sprint efforts, sustaining sprint performance is essential for athletic success. Regression analysis showed that key components of sleep (such as overall sleep quality, sleep duration, latency, and disturbances) significantly influenced both sprint durations and fatigue levels. In particular, poor sleep quality was associated with slower sprint durations and increased fatigue, suggesting impaired neuromuscular recovery and reduced performance capacity. These results indicate that optimising sleep parameters may improve athletic performance and recovery, especially in sports that require repeated high-intensity effort, such as football. They also support integrating sleep optimisation strategies into athlete recovery protocols and performance enhancement plans.