KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / EKEV Akademi Dergisi / 2020 / Sayı: 81

BUGÜNÜN YETİŞKİNLERİ DÜNÜN ÇOCUKLARIYDI: YETİŞKİNLERİN ÇOCUKLUKLARINDA OYUNUN ANLAMI

İdris KARA
Ayperi DİKİCİ SIĞIRTMAÇ
Sayfa
189–208
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırma sonucunda, yetişkinlerin oyunu zaman geçirmek, eğlenmek, öğrenmek ve iş-uğraş olarak tanımladıkları tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırmanın amacı, yetişkinlerin çocuk oyunlarını kendi çocukluklarından hareketle nasıl algıladıklarını ve oyunu nasıl anlamlandırdıklarını saptamaktır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmanın çalışma grubunu, Siirt ili kent veya kırsalında doğmuş ve yaşamını yine kent veya kırsalında sürdüren 60 yaş üstü 10’u kadın 10’u erkek olmak üzere 20 gönüllü katılımcı oluşturmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırma sonucunda, yetişkinlerin oyunu zaman geçirmek, eğlenmek, öğrenmek ve iş-uğraş olarak tanımladıkları tespit edilmiştir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Çocuk Oyunları · Oyun · Okul Öncesi

Özet

Bu araştırmanın amacı, yetişkinlerin çocuk oyunlarını kendi çocukluklarından hareketle nasıl algıladıklarını ve oyunu nasıl anlamlandırdıklarını saptamaktır. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden fenomenolojik (olgubilimi) yaklaşım kullanılmıştır. Araştırmanın verileri, görüşme tekniği kullanılarak toplanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, Siirt ili kent veya kırsalında doğmuş ve yaşamını yine kent veya kırsalında sürdüren 60 yaş üstü 10’u kadın 10’u erkek olmak üzere 20 gönüllü katılımcı oluşturmaktadır. Araştırmada elde edilen verilerin analizinde nitel analiz yöntemlerinden içerik analizi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, yetişkinlerin oyunu zaman geçirmek, eğlenmek, öğrenmek ve iş-uğraş olarak tanımladıkları tespit edilmiştir. Ayrıca katılımcılar; cinsiyet temelli oyun arkadaşı seçimleri üzerinde kültürel ve dini inanç faktörünün etkili olduğunu, erkek katılımcıların, kadın katılımcılara nazaran oyun oynamaya daha fazla zaman ayırdıklarını, erkek katılımcılar çocukluklarında dış mekân oyunlarını kadın katılımcılar ise iç mekân oyunlarını tercih ettiklerini belirtmişlerdir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KARA, İ., SIĞIRTMAÇ, A. D. (2020). BUGÜNÜN YETİŞKİNLERİ DÜNÜN ÇOCUKLARIYDI: YETİŞKİNLERİN ÇOCUKLUKLARINDA OYUNUN ANLAMI. EKEV Akademi Dergisi, Sayı: 81, 189–208. https://ajindex.com/articles/154164

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. Aksoy, H. (2014). Çocuk oyunlarının işlevleri: Sarıkeçili yörük çocuk oyunları. Milli Folklor Dergisi, 26(101), 265-276.
  2. And, M. (2007). Oyun ve Bügü-Türk kültüründe oyun kavramı, (2.Baskı), İstanbul: Yapı Kredi Kültür Sanat Yayıncılık. Aral, N., Gürsoy, F. ve Köksal, A. (2001). Okul öncesi eğitimde oyun. İstanbul:
  3. Ya-Pa Yayınları.
  4. Başal, H.A. (2007). Geçmiş yıllarda Türkiye’de çocuklar tarafından oynanan çocuk oyunları, Eğitim Fakültesi Dergisi, 20(2), 243-266.
  5. Baykoç Dönmez, N. (1988). Okul öncesi dönemde oyun ve önemi. Okul Öncesi Eğitim Dergisi, (35), 4-6.
  6. Bornstein, M. H. (2007). On the significance of social relationships in the development of children’s earliest symbolic play: An ecological perspective. InA. Göncü and S. Gaskins (Eds.), Play and development: Evolutionary, sociocultural, and functional perspectives, (188-234). New York: Great Britain. Cengiz, S. (1998). Çocuk oyunlarının sınıflandırılması. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi, 38(1-2), 287-300.
  7. Çay, D, R. (2006). Çocuk oyun alanlarının iç mekân ve yakın çevrede oluşumu, Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Ankara:
  8. Hacettepe Üniversitesi,
  9. Sosyal B ilimler Enstitüsü. Demir, N. (2007). Sözlü Türk kültürünün boyutları ve işlevleri, I. Uluslararası Türk Dili ve Edebiyatı Sempozyumu Bildirileri, Isparta, October 23-26 2007.
  10. Dönmez, N.B. (1992).
  11. Oyun kitabı, İstanbul:
  12. Esin Yayıncılık. Erbay, F., Saltalı, N. (2012). Altı yaş çocuklarının günlük yaşantılarında oyunun yeri ve annelerin oyun algısı, Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (Kefad), 13(2), 249-264.
  13. Erşan, Ş. (2006). Okul öncesi eğitim kurumlarına devam eden altı yaş grubundaki çocukların oyun ve çalışma (iş) ile ilgili algılarının incelenmesi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Ankara: Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Ertuğrul H. (2000). Ailede ve okulda çocuk eğitimi. İstanbul:
  14. Nesil Yayınları.
  15. Farver, J. A., Kim, Y. K., & Lee, Y. (1995). Cultural differences in korean- and anglo american preschoolers' social ınteraction and play behaviors, Child Development, 66(4), 1088-1099.
  16. Gaskins, S. Haight, W. & Lancy, D.F. (2007). The cultural construction of play. In A. Göncü and S. Gaskins (Eds.), Play and Development: Evolutionary, Sociocultural, and Functional Perspectives (321-365). New Jersey: Erlbaum. Gazezoğlu, Ö. (2007). Okul öncesi eğitim kurumlarına devam eden 6 yaş çocuklarına öz bakım becerilerinin kazandırılmasında oyun yolu ile öğretimin etkisi, Yayınlanmamış yüksek lisans te