Dergiler / EKEV Akademi Dergisi / 2015 / Sayı: 63

KA’B B. MÂLİK’İN TEBÜKSEFERİ’NE KATILMAMASI İLE İLGİLİ HADİS HAKKINDA BİR DEĞERLENDİRME

Sayfa
195–211
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu rivayet sahabenin kendi aralarında da bir fazilet sıralaması yaptığını ve bu konuda bir birliğin olmadığını da göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Mâlik, İkinci Akabe biatına katılmış, Bedir ve Tebük seferlerine katılmamış sahabilerin öncülerinden birisidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Tevbenin nasıl olması gerektiğinin en güzel örneği anlatılmış olmakla birlikte, bu hadis farklı alanlar için üzerinde çalışılması gereken bir rivayettir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu rivayet sahabenin kendi aralarında da bir fazilet sıralaması yaptığını ve bu konuda bir birliğin olmadığını da göstermektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Tebük · Bedir · Akabe Biatları

Özet

Ka’b b. Mâlik, İkinci Akabe biatına katılmış, Bedir ve Tebük seferlerine katılmamış sahabilerin öncülerinden birisidir. Oğlu Abdullah, babasının ağzından aktardığı hadiste babasının ve ayrıca iki sahabinin Tebük Seferi’ne katılmama sebebini ve Müslümanların elli günlük boykotundan sonra Allah Teâlâ’nın tevbelerini kabul ediş sürecini anlatmıştır. Ka’b’ın, Tebük Seferi’ne katılmayıp tevbesini geciktirmesi ve Allah tarafından affedildiğine dair hakkında âyet nâzil olan üç kişiden biri olması bilinirliğini biraz daha artırmıştır. Tevbenin nasıl olması gerektiğinin en güzel örneği anlatılmış olmakla birlikte, bu hadis farklı alanlar için üzerinde çalışılması gereken bir rivayettir. Hadiste belirtildiğine göre, Ka’b b. Mâlik, İkinci Akabe biatına katılmayı Bedir’de bulunmaktan daha üstün görmektedir. Bu değerlendirmesinde de yalnız değildir. Bu rivayet sahabenin kendi aralarında da bir fazilet sıralaması yaptığını ve bu konuda bir birliğin olmadığını da göstermektedir. Bu makalede onun ifadelerinden yola çıkarak sahabenin fazilet derecelendirmesi incelenmiştir. Ka’b ve iki sahabi, Tebük Seferi’ne kendi ifadesine göre geçerli hiçbir mazereti olmamasına rağmen katılmamışlar ve bu konuda Hz. Peygamber’e hiçbir mazeret de söylememişlerdir. Tebük Seferi’ne katılmadığı halde mazereti olmayan başkaları da vardı. Bunların dışındakiler hatalarını hemen anlamışlar ve Hz. Peygamber’in savaştan dönmesini beklemeden tevbe etmişlerdir. Bu üç sahabi ise tevbeyi geciktirmişler ve bir hata işledim sonucuna katlanacağım deyip beklemeye başlamışlar ve sonuçta Allah tevbelerini kabul etmiştir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KARABACAK, M. (2015). KA’B B. MÂLİK’İN TEBÜKSEFERİ’NE KATILMAMASI İLE İLGİLİ HADİS HAKKINDA BİR DEĞERLENDİRME. EKEV Akademi Dergisi, Sayı: 63, 195–211. https://ajindex.com/articles/154090

Kaynakça (11)

  1. Abdülkâhir el-Bağdâdî, Ebû Mansûr Abdülkâhir b. Tâhir b. Muhammed et-Temîmî el- Bağdâdî, Usûlü’d-Dîn, Matbaatu’d-Devlet, 1. Basım, İstanbul, 1346/1928.
  2. Agitoğlu, Nurullah, Hadis ve Bağlam, Kitâbî Yayınları, İstanbul, 2015.
  3. Ağırman, Mustafa, “Tevbe Dediğin İşte Böyle Olur”, Burhan Dergisi, İstanbul, 2014. Yıl. 10, S. 111. Ahmed b. Hanbel, el-Müsned, I-VI, Çağrı Yayınları, İstanbul, 1982/1402. Aydınlı, Abdullah, “Ehl-i Bedir”, DİA, İstanbul, 1994, X, 498. Babanzâde, Ahmet Nâim-Miras Kamil, Sahîh-i Buhârî Muhtasarı Tecrid-i Sarih Tercemesi ve Şerhi, I-XII, Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları, 7.Baskı, Ankara, 1982.
  4. Bilmen, Ömer Nasuhi, Kur’an-ı Kerim’in Türkçe Meâli Âlisi ve Tefsiri, I-VIII, Akçağ Yayınları, Ankara, 1991. Buhârî, Ebû Abdillah Muhammet b. İsmail, el-Câmiu's-sahîh, I-VIII, Çağrı Yayınları, İstanbul, 1401/1981.
  5. Bull, Fr., Kâ‘b b. Mâlik, İslam Ansiklopedisi, MEB, VI, 4-5, İstanbul, 1967.
  6. Canan, İbrahim, Kütüb-i Sitte Muhtasarı Tercüme şerhi, Akçağ Yayınları,
  7. I- XV, Ankara, 1992.
  8. Demir, Mahmut, Fezâilu’s-Sahâbe Rivayetleri Bağlamında Şiî-Sünnî İhtilafının Sünnî Hadis Rivayetine Yansımaları, (Basılmamış Doktora Tezi), Ankara Üniversitesi,
  9. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara 2010, s. IX+347. Demirci, Muhsin, Kur’an’da Toplumsal Düzen, Ensar Yayınları, İstanbul, 2005. Ebû Dâvûd, Süleyman b. Eş'as es-Sicistânî el-Ezdî, es-Sünen, I-V, İstanbul, 1401/1981.
  10. Erul, Bünyamin, Sahabenin Sünnet Anlayışı, TDV Yayınları, Ankara, 2000. Hâkim en-Neysabûrî, Ma'rifetu ulûmi'l-hadis, Beyrut, 1977. İbn Asâkîr, Ebü’l-Kâsım Ali b. el-Hasen b. Hibetüllah, Târîhu Dımaşk, I- LXXX, Thk. Amr b. Garâmetü’l-Amrî, Dâru’l-Fikr, Beyrut, 1415/1995. İbn Ebî Hâtim, Ebû Muhammed Abdurrahman b. Muammed b. İdrîs b. el-Münzirî et- Temîmî el-Hanzalî, el-Cerh ve’t-Ta’dîl, Dâru İhyâit-Türasi’l-Arabî, 1. Basım, Beyrut, 1271/1952.
  11. İbn Hacer, Ahmed b. Ali b. Hacer Ebü’l-Fadl Askalânî, el-İsâbe fî Temyîzi’s-Sahâbe (İbnb Abdülber’in el-İstiâb fî Ma’rifeti’l-Ashâb’ı ile birlikte basılmıştır.) I-IV, Dâru İhyâi’t-Türasi’l-Arabî, Beyrut, 1328., Fethu’l-Bârî şerhu Sahîhı’l-Buhârî, I-XIII, Dâru’l-Ma’rife, Beyrut, 1379. İbn Hişâm, Abdulmelik b. Hişâm b. Eyyûb, el-Humeyrî el-Meâfirî, es-Sîretu’n-Nebeviyye, I-II, Mısır, 1375/1955 (Şâmile nüshasından). İbn Kesîr, Ebü’l-Fidâ İsmail b. Amr el-Kuraşî el-Basrî ed-Dımaşkî, es-Sîretü’n-nebeviyye, Thk. Mustafa Abdülvâhid, I-IV, Dârü’l-Ma‘rife, Beyrut, 1396/1976. İbn Mâce, Ebû Abdullah b. Yezid el-Kazvinî, es-Sünen, I-II, Çağrı Yayınları, İstanbul, 1401/1981. İ