KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / EKEV Akademi Dergisi / 2017 / Sayı: 72

TOKAT ÇAMAĞZI (CİNCİFE) KÖYÜ’NDEKİ OSMANLI DÖNEMİ YAPILARI

ERKAN ATAK
Sayfa
109–130
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Mevcut bilgiler Çamağzı (Cincife)’nın Osmanlı döneminde belirli aralıklarla hem geliştiğini hem de gerilediğini göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Tokat’ın 15 kilometre kuzeydoğusunda, Tokat ile Niksar arasında yer alan Çamağzı Köyü’ne ait ilk kayıtlara XV. yüzyılın ortalarında rastlanmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Osmanlı Dönemi kayıtlarında “Cincife” ismiyle anılan Çamağzı’nın XV. yüzyıl tahrir defterlerinde merkez vilayete bağlı nahiyeler arasında gösterildiği anlaşılmaktadır. 19. yüzyılın ortalarında ise Çamağzı (Cincife)’nın ismi Tokat Merkez kazasına bağlı Komanat nahiyesi bünyesindeki köyler arasında geçmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Mevcut bilgiler Çamağzı (Cincife)’nın Osmanlı döneminde belirli aralıklarla hem geliştiğini hem de gerilediğini göstermektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Tokat · Çamağzı Köyü · Türbe

Özet

Tokat’ın 15 kilometre kuzeydoğusunda, Tokat ile Niksar arasında yer alan Çamağzı Köyü’ne ait ilk kayıtlara XV. yüzyılın ortalarında rastlanmaktadır. Osmanlı Dönemi kayıtlarında “Cincife” ismiyle anılan Çamağzı’nın XV. yüzyıl tahrir defterlerinde merkez vilayete bağlı nahiyeler arasında gösterildiği anlaşılmaktadır. 19. yüzyılın ortalarında ise Çamağzı (Cincife)’nın ismi Tokat Merkez kazasına bağlı Komanat nahiyesi bünyesindeki köyler arasında geçmektedir. Mevcut bilgiler Çamağzı (Cincife)’nın Osmanlı döneminde belirli aralıklarla hem geliştiğini hem de gerilediğini göstermektedir. Çamağzı (Cincife) köyünde Osmanlı Dönemi’nden kalma türbe, hamam ve çeşmeden oluşan yapılar grubu bulunmaktadır. Doğusunda hazire kısmı bulunan türbe son zamanlarda onarım geçirdiği için günümüze kadar sağlam gelebilmiştir. Harap durumdaki hamamın soyunmalık ve ılıklık kısımları günümüze ulaşamamıştır. Hamamın sıcaklığı, halvet hücreleri ve su deposu nispeten daha sağlam vaziyettedir. Çeşme ise diğer yapılara nazaran orijinal halini büyük oranda koruyarak günümüze gelebilmiştir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ATAK, E. (2017). TOKAT ÇAMAĞZI (CİNCİFE) KÖYÜ’NDEKİ OSMANLI DÖNEMİ YAPILARI. EKEV Akademi Dergisi, Sayı: 72, 109–130. https://ajindex.com/articles/153947

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. Açıkel A. ve Sağırlı A. (2005). Osmanlı döneminde Tokat merkez vakıfları-vakfiyeler. Tokat: Cilt 1. Gaziosmanpaşa Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Yayınları.
  2. Aktaş, A.F. (2009). Elazığ ili çeşmeleri. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Ankara: Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Arık, M.O. (1967). Erken devir Anadolu-Türk mimarisinde türbe biçimleri. Anadolu (Anatolia). 11. 57-119.
  3. Barışta, H.Ö. (1992). İstanbul çeşmeleri (Ortaköy Damat İbrahim Paşa çeşmesi). Anka- ra: Kültür Bakanlığı Yayınları.
  4. Barışta, H.Ö. (1993). İstanbul çeşmeleri (Kabataş Hekimoğlu Ali Paşa meydan çeşmesi). Ankara:
  5. Kültür Bakanlığı Yayınları.
  6. Baş, E. (2009). Edirne Beylerbeyi Camii haziresi’nde bulunan mezar taşları. Yayımlan- mamış yüksek lisans tezi, Edirne: Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitü- sü. Biçici, H.K. (2012). İznik müzesindeki kandil ve şamdan motifli mezar taşları. Turkish Studies, 9/10,p.637-661. http://turkishstudies.net/Makaleler/203859777 adresin- den 17 Ekim 2017’de alınmıştır. Çal, H. (1989). Niksar’da Türk eserleri. Ankara:
  7. Kültür Bakanlığı Yayınları.
  8. Çam, N. (1993). Türk ve İslam sanatlarında altı kollu yıldız (Mühr-i Süleyman). Prof. Dr. Yılmaz Önge Armağanı, Selçuk Üniversitesi Selçuklu Araştırmaları Merkezi, 207-230.
  9. Çaylak, A. (1997). Çanakkale çeşmeleri. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Ankara: Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sanat Tarihi Anabilim Dalı. Çerkez, M. (2000). Eyüpsultan mezarlıklarında kandil motifleri. Tarihi, Kültürü ve Sana- tıyla III. Eyüpsultan Sempozyumu, 28-30 Mayıs 1999, İstanbul, 338-365.
  10. Çerkez, M. (2007). Merzifon türbeleri. Erzurum Atatürk Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Dergisi, 11, 65-82.
  11. Çetin, Y. (2015). Ağrı mezar taşlarında form ve bezeme unsurları. Jass International Journal of Social Science, Number 40, 87-105. Web:file:///C:/Users/Sau/Downloads/1302470317_7Do%C3%A7.%20Dr.%20Yusuf%2 0%C3%87ET%C4%B0N%20(2).pdf adresinden 17 Ekim 2017’de alınmıştır. Çiçek, H. (2006). Tokat merkez sancağı’nın sosyo-ekonomik durumu (1800-1850).
  12. Ya- yımlanmamış yüksek lisans tezi, Samsun: Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Denktaş, M. (2000). Kayseri’deki tarihi su yapıları (çeşmeler, hamamlar). Kayseri: Kı- vılcım Yayınevi.
  13. Eravşar, O. (2004). Tokat tarihi su yapıları (hamamlar). İstanbul:
  14. Arkeoloji ve Sanat Yayınları.
  15. Erken, S. (1973). Edirne hamamları. Vakıflar Dergisi. 10. 403-420.
  16. Erken, S. (1983). Türkiye’de vakıf abideler ve eski eserler. Ankara: Cilt 1, Vakıflar Genel Müdürlüğü Yayı