KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2025 / Cilt: 12 Sayı: 2

Kur’ân 49:6’nın Anlaşılmasında Siyâkın Rolü: Güncel Medyada Yanlış Alıntılara Eleştirel Bir Bakış

The Role of Context (Siyāq) in Understanding Qur’an 49:6: A Critical Look at Misquotation in Contemporary Media

Suhair Thottupurath(NECMETTIN ERBAKAN UNIVERSITY)0000-0003-4793-0646
Sayfa
455–461
Yayın Tarihi
2026-01-01
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuç olarak çalışma, bağlamdan kopuk okumaların hem hermenötik hem de toplumsal açıdan ciddi sorunlara yol açtığını göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma, Hucurât Sûresi’nin 6. âyetinin (49:6) çağdaş medya ortamlarında sıkça bağlamından koparılarak yanlış yorumlanmasını incelemekte ve âyetin doğru anlaşılması için siyâk (bağlam) kavramının önemini vurgulamaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Günümüzde özellikle sosyal medya platformlarında Kur’ân âyetleri belirli ideolojik pozisyonları desteklemek amacıyla seçilerek dolaşıma sokulmakta; bu süreçte âyetlerin iniş bağlamı, muhatap kitlesi, dilsel yapısı ve klasik tefsirdeki yorumları göz ardı edilmektedir. 49:6. âyet özellikle “fâsık birinin haber getirmesi durumunda araştırma yapılması gerektiği” ifadesi nedeniyle medya doğrulama süreçleriyle ilişkilendirilmekte, ancak yüzeysel yorumlara konu olmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç olarak çalışma, bağlamdan kopuk okumaların hem hermenötik hem de toplumsal açıdan ciddi sorunlara yol açtığını göstermektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Siyâk · Hucurât 49/6 · medya çalışmaları

Özet

Bu çalışma, Hucurât Sûresi’nin 6. âyetinin (49:6) çağdaş medya ortamlarında sıkça bağlamından koparılarak yanlış yorumlanmasını incelemekte ve âyetin doğru anlaşılması için siyâk (bağlam) kavramının önemini vurgulamaktadır. Günümüzde özellikle sosyal medya platformlarında Kur’ân âyetleri belirli ideolojik pozisyonları desteklemek amacıyla seçilerek dolaşıma sokulmakta; bu süreçte âyetlerin iniş bağlamı, muhatap kitlesi, dilsel yapısı ve klasik tefsirdeki yorumları göz ardı edilmektedir. 49:6. âyet özellikle “fâsık birinin haber getirmesi durumunda araştırma yapılması gerektiği” ifadesi nedeniyle medya doğrulama süreçleriyle ilişkilendirilmekte, ancak yüzeysel yorumlara konu olmaktadır. Makale, âyetin siyâk-sibâk ilişkisi, nüzûl ortamı ve klasik müfessirlerin değerlendirmeleri ışığında kapsamlı bir bağlamsal analiz sunmakta; dijital medyada gerçekleşen yanlış alıntılama pratiklerini tespit etmekte ve bu durumun toplumsal algı üzerindeki etkilerini tartışmaktadır. Sonuç olarak çalışma, bağlamdan kopuk okumaların hem hermenötik hem de toplumsal açıdan ciddi sorunlara yol açtığını göstermektedir.

Abstract

This article critically examines the misquotation of Qur’an 49:6 in modern media and highlights the indispensable role of siyāq (context) in understanding the verse accurately. In digital media environments, Qur’anic verses are often selectively extracted to support ideological narratives separated from historical context, linguistic structure, and classical exegesis. Qur’an 49:6—invoked frequently in discussions on fact-checking and information reliability is commonly interpreted in a superficial manner that obscures its theological foundations. Through a contextual reading that incorporates siyāq–sibāq, the socio-historical background of Sūrat al-Ḥujurāt, and classical exegetical discussions by al-Ṭabarī, Ibn Kathīr, al-Qurṭubī, and Fakhr al-Dīn al-Rāzī, this study demonstrates how decontextualized usage produces significant semantic distortion. The analysis evaluates examples of misquotation in modern media and explores their influence on social trust and ethical communication. The study concludes that responsible interpretation of Qur’anic discourse requires close attention to context, and that misquotation undermines both textual meaning and the Qur’an’s moral framework regarding justice, reliability, and communal integrity.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Thottupurath, S. (2026). Kur’ân 49:6’nın Anlaşılmasında Siyâkın Rolü: Güncel Medyada Yanlış Alıntılara Eleştirel Bir Bakış. Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 12 Sayı: 2, 455–461. https://doi.org/10.34086/rteusbe.1830717

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (24)

  1. al-Qurṭubī, A. (1964). Al-Jāmi‘ li-Aḥkām al-Qur’ān. Dār al-Kutub al-Miṣriyyah.
  2. al-Rāzī, F. (1981). Mafātīḥ al-Ghayb. Dār Iḥyā’ al-Turāth al-ʿArabī.
  3. al-Ṭabarī, M. b. J. (1956). Jāmi‘ al-Bayān ‘an Ta’wīl Āy al-Qur’ān. Dār al-Ma‘ārif.
  4. al-Zarkashī, B. (1988). Al-Burhān fī ‘Ulūm al-Qur’ān. Dār al-Kutub al-‘Ilmiyyah.
  5. Ayoub, M. (1984). The Qur’an and Its Interpreters. SUNY Press.
  6. Boullata, I. (2000). Modern Muslim Qur’anic Interpretation. Oxford University Press.
  7. Campbell, H. (2013). Digital Religion: Understanding Religious Practice in New Media Worlds. Routledge.
  8. Esack, F. (1997). Qur’an, Liberation and Pluralism. Oneworld Publications.
  9. Firestone, R. (1990). Journeys in Holy Lands: The Evolution of the Abraham–Ishmael Traditions. SUNY Press.
  10. Gillespie, T. (2018). Custodians of the Internet: Platforms, Content Moderation, and the Hidden Decisions that Shape Social Media. Yale University Press.
  11. Hoskins, A. (2018). Digital Memory Studies: Media Pasts in Transition. Oxford University Press.
  12. Ibn al-Qayyim al-Jawziyyah. (1991). Iʿlām al-Muwaqqiʿīn. Dār al-Ḥadīth.
  13. Ibn ʿĀshūr, M. al-Ṭ. (1984). Al-Taḥrīr wa al-Tanwīr. Dār al-Tūnisiyyah.
  14. Ibn Kathīr, I. (1999). Tafsīr al-Qur’ān al-‘Aẓīm. Dār Ṭayyibah.
  15. Jackson, S. (2009). Islam and the Problem of Black Suffering. Oxford University Press.
  16. Kermani, N. (2014). God Is Beautiful: The Aesthetic Experience of the Quran. Polity Press.
  17. Khalidi, T. (2008). The Qur’an: A New Translation. Penguin.
  18. Saeed, A. (2006). Interpreting the Qur’an: Toward a Contemporary Approach. Routledge.
  19. Sardar, Z. (2011). Reading the Qur’an: The Contemporary Relevance of the Sacred Text of Islam. Oxford University Press.
  20. Sinai, N. (2017). The Qur’an: A Historical-Critical Introduction. Edinburgh University Press.
  21. Smith, J. (2000). Approaches to the Qur’an. Continuum.
  22. Stetkevych, S. (2017). The Poetics of Islamic Legitimacy. Indiana University Press.
  23. Wadud, A. (1999). Qur’an and Woman: Rereading the Sacred Text from a Woman’s Perspective. Oxford University Press.
  24. Watt, W. M. (1985). Islamic Philosophy and Theology. Edinburgh University Press.