Dergiler / Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2023 / Cilt: 5 Sayı: 2

HÜSEYİN ÜLKÜ DÖNEMİNDE NİĞDE BELEDİYESİ (1934-1940)

Cemil Adar Yılmazer(NİĞDE ÖMER HALİSDEMİR ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-9921-4679
Sayfa
181–197
Yayın Tarihi
2023-12-29
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Elde edilen bilgi ve belgeler ışığında Niğde Belediyesi’nin 1934-1940 yılları arasında yöneticileri, bütçeleri, Niğde halkına sunmuş olduğu hizmetlerin neler olduğu ortaya konulmaya çalışılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Niğde’de ilk beledi örgütlenme çalışmaları, Konya Vilayeti Salnamelerinden elde edilen bilgiler doğrultusunda 1869 yılında gerçekleşmiştir. 1864 İdare-i Umumiye-i Vilayet Nizamnamesi (Tuna Vilayeti Nizamnamesi) sonrasında belediye örgütlenmelerinin taşrada yaygınlaştırılmaya çalıştırılması amaçlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Niğde Belediyesi de bu amaç doğrultusunda 1869 yılında bir başkan (reis), bir başkan yardımcısı (muavin), bir muhasebeci, dört üye (aza) ve bir kâtip ve sandık emininden teşkil edilmiştir. 1877 tarihli Vilayetler Belediye Kanunu ile belediyeler tüzel kişilik kazanmaya başlamıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Elde edilen bilgi ve belgeler ışığında Niğde Belediyesi’nin 1934-1940 yılları arasında yöneticileri, bütçeleri, Niğde halkına sunmuş olduğu hizmetlerin neler olduğu ortaya konulmaya çalışılmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Belediye · Niğde Belediyesi · Hüseyin Ülkü

Özet

Niğde’de ilk beledi örgütlenme çalışmaları, Konya Vilayeti Salnamelerinden elde edilen bilgiler doğrultusunda 1869 yılında gerçekleşmiştir. 1864 İdare-i Umumiye-i Vilayet Nizamnamesi (Tuna Vilayeti Nizamnamesi) sonrasında belediye örgütlenmelerinin taşrada yaygınlaştırılmaya çalıştırılması amaçlanmıştır. Niğde Belediyesi de bu amaç doğrultusunda 1869 yılında bir başkan (reis), bir başkan yardımcısı (muavin), bir muhasebeci, dört üye (aza) ve bir kâtip ve sandık emininden teşkil edilmiştir. 1877 tarihli Vilayetler Belediye Kanunu ile belediyeler tüzel kişilik kazanmaya başlamıştır. Türkiye Cumhuriyeti’nin Osmanlı Devleti’nden devraldığı 389 belediyeden birisi de Niğde Belediyesi olmuştur. Cumhuriyet döneminde belediyecilik anlayışı, 1930 sonrası dönemde yeni kanunlar ve mevzuat, yeni kurumlar ve uygulamalar açısından gelişme göstermiştir. Araştırmanın konusunu 1934-1940 yılları arasında Niğde Belediye Başkanı olarak görev yapan Hüseyin Ülkü ve Niğde Belediyesi’nin hizmetleri oluşturmuştur. Çalışmanın ana kaynağını Resmi Niğde Gazetesi’nin 1934-1940 yılları arasında yayımlanan haberleri oluşturmuştur. Çalışmada ayrıca araştırma ve inceleme eserlerle birlikte Cumhurbaşkanlığı Devlet Arşivleri belgelerinden yararlanılmıştır. Elde edilen bilgi ve belgeler ışığında Niğde Belediyesi’nin 1934-1940 yılları arasında yöneticileri, bütçeleri, Niğde halkına sunmuş olduğu hizmetlerin neler olduğu ortaya konulmaya çalışılmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Yılmazer, C. A. (2023). HÜSEYİN ÜLKÜ DÖNEMİNDE NİĞDE BELEDİYESİ (1934-1940). Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 5 Sayı: 2, 181–197. https://doi.org/10.56574/nohusosbil.1391454

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (50)

  1. Cumhurbaşkanlığı Devlet Arşivleri Başkanlığı Cumhuriyet Arşivi (BCA), 10.9.0.0/47.140.5.
  2. Cumhurbaşkanlığı Devlet Arşivleri Başkanlığı Cumhuriyet Arşivi (BCA), 30.10.0.0/76.502.1.
  3. Cumhurbaşkanlığı Devlet Arşivleri Başkanlığı Cumhuriyet Arşivi (BCA), 30.11.1.0/91.39.16.
  4. Cumhurbaşkanlığı Devlet Arşivleri Başkanlığı Cumhuriyet Arşivi (BCA), 30.11.1.0/126.42.10.
  5. Avcı, Y. (2016). Tanzimat Döneminde Osmanlı Belediyeciliği Üzerine Karşılaştırmalı Analizler. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi (24), 167-180.
  6. Bostanoğlu, Ö. (1990). Türk Belediyeciliğinde Güncel Tarihsellik. Amme İdaresi Dergisi, 23 (2), 74-93.
  7. Çapar, S. (2019). Tanzimat Döneminde İlçe Ve Kaymakamın Buluşması. İdarecinin Sesi Dergisi (190), 30-33.
  8. Çelik, B. (1995), Türk Belediyeciliğinin Tarihsel Gelişimi. Yeni Türkiye, (4),588-597.
  9. Çiçek, Y. (2014). Geçmişten Günümüze Türkiye’de Yerel Yönetimler. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11(1), 53-64.
  10. Eryılmaz, B. (2007). Kamu Yönetimi. (Genişletilmiş ve Güncellenmiş Yeni Baskı). İstanbul: Erkam Matbaası, İstanbul.
  11. Es, M. (2008). Osmanlı Devletinde Mahalli İdareler. Yerel Siyaset Dergisi, (27), 29–38.
  12. Karabulak, S. (2013). Türk Kamu Yönetiminde Belediyecilik Tarihi. (Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Aydın Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
  13. Konya Vilayeti Salnamesi, H. 1286.
  14. Oktay, T. (2020). 1855-2020 Döneminde Türkiye’de Büyükşehir Belediye Yönetiminin Gelişimi. Strategic Public Management Journal, 6 (12), 1-41. DOI: 10.25069/spmj.788976.
  15. Ortaylı, İ. (2011) Tanzimat Devrinde Osmanlı Mahalli İdareleri (1840- 1880). Ankara: Türk Tarih Kurumu Basımevi.
  16. Seyitdanlioğlu, M. (1999). Tanzimat devrinde Meclis-i Vâlâ, 1838-1868. Ankara: TTK Basımevi.
  17. Sunay, C. (2008). Türkiye’de Yerel Siyasetin Tarihi Gelişimi. Yerel Siyaset, 32-67.
  18. Şentürk, H. (1992). Osmanlı Devleti'nde Bulgar Meselesi(1850-1875). Ankara: TTK. Basımevi.
  19. T.C. Başvekalet İstatistik Umum Müdürlüğü, Belediyeler İstatistiği 1929-1938, Ankara, 1941.
  20. TBMM Milletvekilleri Albümü, VI. Yasama Dönemi Milletvekillerinin Özgeçmişleri (1939-1943).
  21. Vural, T. (2004). Osmanlı İmparatorluğu’nda Yerel Yönetimler. Türk İdare Dergisi, (444), 179-193.
  22. Yaylı, H. & Yaslıkaya, R. (2012). Türkiye’de Yerel Hizmetlerle İlgili Yasal Düzenlemelerin Gelişimi. Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi, 47(2), 65-82.
  23. Yaylı, H. (2015). Türkiye’de mahalli idarelerin tarihi gelişimi. (Editör: Kemal Görmez), Yerel Yönetimler içinde (ss. 27-81), Ankara: Orion Kitabevi.
  24. Yörükoğlu, F. (2009). Türk Belediyeciliğinin Gelişim Süreci. Mevzuat Dergisi, (135), 1-18.
  25. Resmi Niğde Gazetesi, 7 Nisan 1944.
  26. Resmi Niğde Gazetesi, 15 Birinci Teşrin 1934.
  27. Resmi Niğde Gazetesi, 23 Birinci Teşrin 1934.
  28. Resmi Niğde Gazetesi, 29 Birinci Teşrin 1934.
  29. Resmi Niğde Gazetesi, 12 İkinci Teşrin 1934.
  30. Resmi Niğde Gazetesi, 26 İkinci Teşrin 1934.
  31. Resmi Niğde Gazetesi, 17 Birinci Kanun 1934.
  32. Resmi Niğde Gazetesi, 15 Haziran 1936.
  33. Resmi Niğde Gazetesi, 22 Haziran 1936.
  34. Resmi Niğde Gazetesi, 28 Ağustos 1936.
  35. Resmi Niğde Gazetesi, 11 Eylül 1936.
  36. Resmi Niğde Gazetesi, 2 Birinci Teşrin 1936.
  37. Resmi Niğde Gazetesi, 22 İkinci Kanun 1937.
  38. Resmi Niğde Gazetesi, 7 Mayıs 1937.
  39. Resmi Niğde Gazetesi, 18 Haziran 1937.
  40. Resmi Niğde Gazetesi, 23 Temmuz 1937.
  41. Resmi Niğde Gazetesi, 29 Birinci Teşrin 1937.
  42. Resmi Niğde Gazetesi, 29 Mart 1938.
  43. Resmi Niğde Gazetesi, 1 Nisan 1938.
  44. Resmi Niğde Gazetesi, 30 Eylül 1938.
  45. Resmi Niğde Gazetesi, 21 Birinci Teşrin 1938.
  46. Resmi Niğde Gazetesi, 7 Temmuz 1939.
  47. Resmi Niğde Gazetesi, 11 Ağustos 1939.
  48. Resmi Niğde Gazetesi, 1 Birinci Kanun 1939.
  49. Resmi Niğde Gazetesi, 29 Mart 1940.
  50. Resmi Niğde Gazetesi, 23 Ağustos 1940.