Dergiler / Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2026 / Cilt: 8 Sayı: 1

İNSAN DOĞASININ YENİDEN TANIMLANMASI: TRANSHÜMANİZM’İN AHLAKİ VE FELSEFİ BOYUTLARI

REDEFİNİNG HUMAN NATURE: THE ETHİCAL AND PHİLOSOPHİCAL DİMENSİONS OF TRANSHUMANİSM

Sayfa
127–135
Yayın Tarihi
2026-06-28
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Elde edilen sonuçlar, transhümanizmin bir yandan yaşam kalitesini artırma ve hastalıkları azaltma potansiyeli taşıdığını, diğer yandan insan doğasını araçsallaştırarak yeni etik sorunlar ürettiğini göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma, transhümanizmin insan doğasını yeniden tanımlama iddiasını ahlaki ve felsefi boyutlarıyla incelemeyi amaçlamaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışmanın önemi, biyoteknolojik gelişmelerin insan anlayışı üzerindeki dönüştürücü etkilerini tartışmasından kaynaklanmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Elde edilen sonuçlar, transhümanizmin bir yandan yaşam kalitesini artırma ve hastalıkları azaltma potansiyeli taşıdığını, diğer yandan insan doğasını araçsallaştırarak yeni etik sorunlar ürettiğini göstermektedir.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Transhümanizm · Teknoloji · Etik

Özet

Bu çalışma, transhümanizmin insan doğasını yeniden tanımlama iddiasını ahlaki ve felsefi boyutlarıyla incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışmanın önemi, biyoteknolojik gelişmelerin insan anlayışı üzerindeki dönüştürücü etkilerini tartışmasından kaynaklanmaktadır. Temel problematik, insanın biyolojik ve bilişsel sınırlarının aşılmasının insan bütünlüğü, özgürlük, eşitlik ve onur kavramlarını nasıl etkilediği sorusudur. Araştırma, literatür taramasına dayalı nitel ve eleştirel bir yöntemle yürütülmüştür. Elde edilen sonuçlar, transhümanizmin bir yandan yaşam kalitesini artırma ve hastalıkları azaltma potansiyeli taşıdığını, diğer yandan insan doğasını araçsallaştırarak yeni etik sorunlar ürettiğini göstermektedir. Bu bağlamda, transhümanizmin yalnızca teknolojik bir ilerleme projesi değil, aynı zamanda insanın ne olduğu ve ne olması gerektiği sorularını derinleştiren kapsamlı bir düşünce alanı olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca çalışma, etik sınırların belirlenmesinin gerekliliğini vurgulamakta ve disiplinler arası bir yaklaşımın önemine dikkat çekmektedir. Bu çerçevede, insan onurunu koruyan normatif ilkelerle desteklenmeyen teknolojik müdahalelerin uzun vadede toplumsal eşitsizlikleri derinleştirebileceği ileri sürülmektedir. Dolayısıyla bu noktada “eleştirel değerlendirme zorunludur ve sürdürülebilir etik çerçeveler geliştirilmelidir” önerisi sunulmaktadır.

Abstract

This study aims to examine transhumanism’s claim to redefine human nature through its moral and philosophical dimensions. The significance of the study lies in its discussion of the transformative effects of biotechnological developments on the understanding of the human being. The central problematic concerns how transcending biological and cognitive limits affects concepts such as human integrity, freedom, equality, and dignity. The research is conducted through a qualitative and critical method based on a literature review. The findings indicate that transhumanism, on the one hand, holds the potential to enhance quality of life and reduce diseases, while on the other hand, it instrumentalizes human nature and generates new ethical problems. In this context, it is concluded that transhumanism is not merely a project of technological progress, but also a comprehensive field of thought that deepens questions about what the human is and what it ought to be. Furthermore, the study emphasizes the necessity of determining ethical boundaries and highlights the importance of an interdisciplinary approach. Within this framework, it is argued that technological interventions not supported by normative principles that protect human dignity may deepen social inequalities in the long term. Therefore, the study proposes that “critical evaluation is necessary and sustainable ethical frameworks should be developed.”

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Akdemir, E. (2026). İNSAN DOĞASININ YENİDEN TANIMLANMASI: TRANSHÜMANİZM’İN AHLAKİ VE FELSEFİ BOYUTLARI. Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 8 Sayı: 1, 127–135. https://doi.org/10.56574/nohusosbil.1882568

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (25)

  1. Avcı, M. (2024). Transhümanizme Kaynak Bir Paralel Evren Ütopyası: “Tanrı İnsanlar”, İlahiyat Tetkikleri Dergisi, 62(1), 158-169.
  2. Aytepe, M. (2025). Transhümanizmde İnsanın Bütünlüğü Sorunu, İslami İlimler Dergisi, 40, 389-407.
  3. Bentham, Jeremy. An Introduction to the Principles of Morals and Legislation. Kitchener: Batoche Books, 2000.
  4. Blake, C., Molloy, C., Shakespeare, S. (2012). Introduction. Blake,C., Molloy, C., Shakespeare, S. (Ed.), Beyond Human: From Animality to Transhumanism. London: Continuum Book. 1-10.
  5. Bostrom, N. (2009). The Transhumanist, USA: Littlefield Publishers.
  6. Ceran Karataş, Y. (2024). İnsan Makine Eylem Simbiyotik ve Aporetik Bir Ağ, Felsefe Dünyası, 79, 71-96.
  7. Dağ, A. (2019). Yaratılışa Müdahale ve Yeni Evrimci Neo-Darwinist Bir Yaklaşım Olarak Transhümanizm, FLSF Felsefe ve Sosyal Bilimler Dergisi, 27, 153-168.
  8. Demir, A. (2018). Ölümsüzlük ve Yapay Zekâ Bağlamında Trans-hümanizm, Online Academic Journal of İnformation Tecnology, 9(30), 95-104.
  9. Demir, T. (2021). Din ve Transhümanizm, Talip Demir Ed., Ankara: Eskiyeni yayınları.
  10. Doğan, İ. (2021). Transhümanizm: “Allah’ın Yarattığını Değiştirme” veya İnsana Karşı Şeytan 2.0, Marife Dini Araştırmalar Dergisi, 21(1), 11-36.
  11. Günay, İ. E. (2023). Transhümanizm: İnsan Simülakrın Sonu. Sosyal Bilimler Dergisi, 10, 207-235.
  12. Huxley, J. (1957). New Bottles for New Wine, Londra: Chatto &Windus.
  13. Karauğuz, A. M. (2020). Cennetten Kovulan İnsanın Cenneti Yeniden İnşa Uğraşı: Transhümanizm. Türk Dili Dergisi, 69(821), 52-59.
  14. Kurt, İ. (2022). Transhümanizm ve Tekillik Bağlamında Dinin Geleceği. Eskiyeni Yayınları.
  15. Lee, N.( 2019). Transhumanist Handbook; Chapter 1, Los Angeles.
  16. Marsen, S. (2011). Playing by the rules-or not? Constructions of identity in a posthuman future, In G. R. Hansel & W. Grassie (Eds.), Transhumanism and its critics, Metanexus Institute. 39–42.
  17. Okkol, A. (2022). Transhümanizm Nedir? Transhümanist Felsefe, https://www.muharrembalci.com/hukukdunyasi/transhumanizm/1232.pdf, adresinden 14.06.2022 tarihinde edinilmiştir.
  18. Özdemir, M. ve Başaran N. (2021). Transhümanizm, Posthümanizm ve İnsan Bilincinin Yeni Kapsamı, İslami Araştırmalar Dergisi, 32(1), 30-51.
  19. Özer, R. T. ve Nükte Dinçer, M. (2022). Güncel Sanat Bağlamında Transhümanizm, Atatürk Üniversitesi Yayınları, 28(49), 145-154.
  20. Şahin, A. (2021). İnsansız Dünya: Transhümanizm. Necmettin Erbakan Üniversitesi Medeniyet ve Toplum Dergisi, 5(2), 191-194.
  21. Terec, L. - D. (2014)About the Evolution of the Human Species: Human Robots and Human Enhancement, Postmodern Openings. 67-68.
  22. Topal, G. ve Alanka, Ö. (2021). Dijital Bilinç ve Etik Arayüzünde Transhümanizma: Altered Carbon Örneği, TRT Akademi, 6(12), 328-341.
  23. Uğur, S. (2018). Transhumanizm ve Öğrenmedeki Değişim, Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 4(3), 58-74.
  24. Yeşilkaya, N. ve Umut, T. N. (2022). Transhümanizmde Adaleti Tesisin İmkânına İlşkin Bir Değerlendirme, Artuklu Akademi, 9(1), 87-100.
  25. Yeşilyurt, M. (2020). Hıristiyanlığın ‘Imago Dei’ Öğretisinin Transhümanizmle Uzlaştırılmasının İmkânı, İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 9(5), 3624-3650.