Dergiler / Çağdaş Yerel Yönetimler / 2017 / Cilt: 26 - Sayı: 1

Kentsel Politikaların Belirlenmesinde Bir Araç: Sürdürülebilirlik Göstergeleri

A Tool for Determining Urban Policies: Sustainability Indicators

Sayfa
103–124
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu kapsamda bu çalışma, kentlerin sürdürülebilir gelişiminde etkili olacak sürdürülebilirlik göstergelerinin değerlendirilmesi için öneri bir yöntem tanımlamayı amaçlamaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Kent nüfusu artmakta ve 2050 yılına kadar toplam nüfusun %66'sına ulaşacağı tahmin edilmektedir (UN, 2014:1).
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu sorunlar kentsel sürdürülebilirliği olumsuz yönde etkilemektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu kapsamda bu çalışma, kentlerin sürdürülebilir gelişiminde etkili olacak sürdürülebilirlik göstergelerinin değerlendirilmesi için öneri bir yöntem tanımlamayı amaçlamaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2050 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Kent nüfusu artmakta ve 2050 yılına kadar toplam nüfusun %66'sına ulaşacağı tahmin edilmektedir (UN, 2014:1). Artan kentsel nüfus, çevresel boyut başta olmak üzere, sosyal ve ekonomik boyutlarda çeşitli sorunlara neden olmaktadır. Bu sorunlar kentsel sürdürülebilirliği olumsuz yönde etkilemektedir. Bu nedenle, kentsel sürdürülebilirlik, tüm dünyadaki yerel yöneticiler, şehir plancıları ve araştırmacılar tarafından daha fazla ilgi görmektedir. Sürdürülebilir kentler için politikaların belirlenmesi ve eyleme dönüştürülmesi gereği oluşmaktadır. Kentsel sürdürülebilirlik amacını gerçekleştirecek politikaların belirlenmesi için nicel bir yaklaşım gereklidir. Bu noktada sürdürülebilirlik göstergeleri önemli bir araç olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu kapsamda bu çalışma, kentlerin sürdürülebilir gelişiminde etkili olacak sürdürülebilirlik göstergelerinin değerlendirilmesi için öneri bir yöntem tanımlamayı amaçlamaktadır.

Abstract

Urban population has been increasing and it is estimated to reach 66% of the total population by 2050. The increase in urban population causes various problems in social and economic dimensions, particularly in environmental dimension. Those problems have negative impacts on urban sustainability. Therefore, urban sustainability has gained increasing attention from local administrators, urban planners, and scientific communities throughout the World. For sustainable cities, policies need to be determined and transformed into actions. A quantifiable approach is necessary to fulfill the purpose of urban sustainability. In this context, this study aims to define a proposal for the evaluation of sustainability indicators that will be effective in the sustainable development of cities.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GÜREL, Z. A. Ü. (2017). Kentsel Politikaların Belirlenmesinde Bir Araç: Sürdürülebilirlik Göstergeleri. Çağdaş Yerel Yönetimler, Cilt: 26 - Sayı: 1, 103–124. https://ajindex.com/articles/153110

Kaynakça (18)

  1. Alberti, M. (1996),
  2. Measuring Urban Sustainability, Environmental Impact Assessment Review, Vol.16, s.381-424.
  3. Allen R. (1980),
  4. How to Save The World, New Jersey: Barnes and Noble. Baumgärtner, S. ve Quaas, M. (2010), What is Sustainability Economics?, Ecological Economics, Vol.69, s.445-450.
  5. Berke, P. R. ve Conroy, M. (2000), Are we Planning for Sustainable Development? Journal of The American Planning Association, Vol.66, No.1, s.21-33.
  6. Bithas K.P. ve Christofakis M. (2006), Environmentally Sustainable Cities: Critical Review And Operational Conditions, Sustain Dev, Vol.14, s.177-189.
  7. Böhringer, C. ve Jochem, P.E.P. (2007), Measuring The Immeasurable: A Survey of Sustainability Indices, Ecological Economics, Vol.63, s.1-8.
  8. Brandon, P. ve Lombardi, P. (2011), Evaluating Sustainable Development in The Built Environment (2nd edition), United Kingdom: Wiley-Blackwell. Connelly S. (2007), Mapping Sustainable Development as a Contested Concept, Local Environ, Vol.12, No:3, s.259-279.
  9. Dahl, A.L. (2012), Achievements and Gaps in Indicators for Sustainability, Ecological Indicators, Vol.17, s.1419. Egger, S. (2006),
  10. Determining a Sustainable City Model, Environmental Modelling & Software, Vol.21, s.1235-1246.
  11. Fahy, F. ve Cinnéide, M.O. (2008), Developing and Testing an Operational Framework for Assessing Quality of Life, Environmental Impact Assessment Review, Vol.28, s.366-379.
  12. Gasparatos, A., El-Haram, M. ve Horner, M. (2008), A Critical Review of Reductionist Approaches for Assessing The Progress Towards Sustainability, Environmental Impact Assessment Review, Vol.28, s. 286-311.
  13. Godfrey, L., Todd, C. (2001), Defining Thresholds for Freshwater Sustainability İndicators within the context of South African Water Resource Management. In: 2nd WARFA/Waternet Symposium: Integrated Water Resource Management: Theory, Practice, Cases, Cape Town, South Africa, http://www.waternetonline.ihe.nl/aboutWN/pdf/godfrey.pdf.
  14. Godin, B. (2003), The Emergence of S&T Indicators: Why did Governments Supplement Statistics with İndicators?, Research Policy, Vol.32, s.679-691.
  15. Goodland, R. (1995), The Concept of Environmental Sustainability, Annual Review Of Ecology And Systemaics, Vol.26, s.1-24.
  16. Guy, G.B. ve Kibert C.J. (1998), Developing Indicators of Sustainability: US Experience, Building Research & Information, Vol.26, No: 1, s.39-45.
  17. Holden, M. (2006), Urban Indicators and The Integrative Ideals of Cities, Cities, Vol.23, No: 3, s.170-183.
  18. Hopwood, B., Mellor, M. ve O'Brien, G. (