Dergiler / MSGSÜ Sosyal Bilimler / 2020 / Cilt: 2 Sayı: 22

Avustralya’daki Türkiyeli Göçmenlerin Yaşam Doyumları ve Aktif Yurttaşlık Durumlarına İlişkin Sosyolojik Bir Değerlendirme

Kemal Dil(ÇANKIRI KARATEKİN ÜNİVERSİTESİ, EDEBİYAT FAKÜLTESİ, SOSYOLOJİ BÖLÜMÜ)
Satı Dil(ÇANKIRI KARATEKİN ÜNİVERSİTESİ, SAĞLIK YÜKSEKOKULU, HEMŞİRELİK BÖLÜMÜ)
Sayfa
386–401
Yayın Tarihi
2020-11-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu bağlamda çalışma, bu iki hipotezi açıklamak için 15 Ağustos 2019- 31 Mart 2020 tarihleri arasında Sidney'de yürütülen nicel verilere dayandırılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada, demokrasi, insan hakları, çoğulculuk, katılımcılık, çokkültürlülük gibi değerleriyle yakın ilişki içinde olan yaşam doyumu ve aktif yurttaşlık kavramları bağlamında, Avustralya’da yaşayan Türk göçmenlerin yaşam doyum düzeyleri ve aktif yurttaşlık durumları değerlendirilmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Birinci hipotez, aktif yurttaşlık ve yaşam doyumu değişkenleri ile Avustralya’nın demokratik değerlerinin Türklere yansıma düzeyleri, Türklerin yaşam doyumlarını etkileyen bireysel faktörler, toplum içindeki diğer bireylerle etkileşimler, kendilerini nasıl tanımladıklarını ve nereye ait hissettiklerini belirleyen sosyal kimlik algıları ve yaşam amaçları arasında bir ilişki olup olmadığını araştırmaktır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu bağlamda çalışma, bu iki hipotezi açıklamak için 15 Ağustos 2019- 31 Mart 2020 tarihleri arasında Sidney'de yürütülen nicel verilere dayandırılmıştır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2019 Verileri
⚙️Değişkenler:Göç · Avustralya’daki Türkler · yaşam doyumu

Özet

Bu çalışmada, demokrasi, insan hakları, çoğulculuk, katılımcılık, çokkültürlülük gibi değerleriyle yakın ilişki içinde olan yaşam doyumu ve aktif yurttaşlık kavramları bağlamında, Avustralya’da yaşayan Türk göçmenlerin yaşam doyum düzeyleri ve aktif yurttaşlık durumları değerlendirilmektedir. Bu çalışma iki temel hipotezi içermektedir. Birinci hipotez, aktif yurttaşlık ve yaşam doyumu değişkenleri ile Avustralya’nın demokratik değerlerinin Türklere yansıma düzeyleri, Türklerin yaşam doyumlarını etkileyen bireysel faktörler, toplum içindeki diğer bireylerle etkileşimler, kendilerini nasıl tanımladıklarını ve nereye ait hissettiklerini belirleyen sosyal kimlik algıları ve yaşam amaçları arasında bir ilişki olup olmadığını araştırmaktır. İkinci hipotez ise aktif yurttaşlık ve yaşam doyumu değişkenlerinin, Türklerin ekonomik, sosyal, kültürel, politik alanlardaki kapasitelerini ve pratiklerini etkileyip etkilemediğini incelemektir. Bu bağlamda çalışma, bu iki hipotezi açıklamak için 15 Ağustos 2019- 31 Mart 2020 tarihleri arasında Sidney'de yürütülen nicel verilere dayandırılmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Dil, K., Marcus, K., Dil, S., Short, S. (2020). Avustralya’daki Türkiyeli Göçmenlerin Yaşam Doyumları ve Aktif Yurttaşlık Durumlarına İlişkin Sosyolojik Bir Değerlendirme. MSGSÜ Sosyal Bilimler, Cilt: 2 Sayı: 22, 386–401. https://ajindex.com/articles/1529788

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (29)

  1. Abadan-Unat, N. ve Keleş, R. (1960). Göç ve gelişme: Uluslararası işçi göçünün Boğazlıyan ilçesindeki etkileri üzerine bir inceleme. Ankara: Türk Matbaacılık Sanayii.
  2. Abadan-Unat, N. (2006). Bitmeyen göç: Konuk işçilikten ulus-ötesi yurttaşlığa. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi (Göç Çalışmaları).
  3. Akgündüz, A. (2008). Labour migration from Turkey to Western Europe, 1960-1974: A multidisciplinary approach. Aldershot: Ashgate.
  4. Avustralian Government, Department of Home Affairs (2018). Turkey-born: Community information summary. https://www.homeaffairs.gov.au/mca/files/2016-cis-turkey.PDF
  5. Castles, S. ve Miller, M. J. (2008). Göçler çağı: Modern dünyada uluslararası göç hareketleri. çev. B. U. Bal ve İ. Akbulut, İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi.
  6. Çevik, M. ve Cahill, D. (1993). Of marriage, family and domestic violence: Issues for young Turkish-Australians. Turkish Youth in Australia, R. Akçelik (yay.), Melbourne: ATFS Yayınları.
  7. Diener, E. ve Lucas, R. E. (1999). Subjective well-being: Three decades of progress. Psychological Bulletin, 125 (2), 276-303.
  8. Diener E., ve Seligman, M.E.P. (2004). Beyond money: Toward an economy of well-being. Psychological Science in the Public Interest, 5, 1-31.
  9. Hopkins, L. (2009). Turkish transnational media in Melbourne: A migrant mediascape. International Journal on Multicultural Societies (IJMS), 11 (2), 104-118, www.unesco.org/shs/ijms/vol11/issue2/intro.
  10. Humphrey, M. (2009). Securitisation and domestication of diaspora Muslims and Islam: Turkish immigrants in Germany and Australia. International Journal on Multicultural Societies (IJMS), 11 (2), 104-118, www.unesco.org/shs/ijms/vol11/issue2/intro.
  11. Içduygu, A. (1994). Facing changes and making choices: Unintended Turkish immigrant settlement in Australia. International Migration, 32 (1), 71-93.
  12. İçduygu, A. (2009). International migration and human development in Turkey. http://mpra.ub.uni-muenchen.de/19235/.
  13. Inglis, C. ve Manderson, L. (1988). Turkish families, their children and education in Australia. Turkish community in Australia. R. Akçelik ve J. Elley (eds.), Melbourne: ATFS Yayınları, 47-78.
  14. Inglis, C. (2011). Türkiye to Australia: Turkish settlement in Victoria. Brunswick: Moreland Turkish Association.
  15. Inglis, C. (1996). Multiculturalism: New policy responses to diversity. MOST Policy Papers 4, UNESCO, https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000105582.
  16. Inglis, C., Akgönül, S. ve De Tapia, S. (2009). Turks abroad: Settlers, citizens, transnationals. International Journal on Multicultural Societies (IJMS), 11 (2), 104-118, www.unesco.org/shs/ijms/vol11/issue2/intro.
  17. Manderson, L. ve Inglis, C. (1984). Turkish migration and workforce participation in Sydney, Australia. The International Migration Review, 18 (2), 258-275.
  18. Koivumaa-Honkanen, H., Honkanen, R., Viinamaki, H. ve ark. (2001). Life satisfaction and suicide: A 20-year follow-up study. Am J Psychiatry, 158: 433-439.
  19. Köker, S. (1991). Normal ve sorunlu ergenlerde yaşam doyumu düzeyinin karşılaştırılması. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ankara: Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
  20. NCSS (2001). Creating effective citizens: A position statement of National Council for the Social Study. http://www.socialstudies.org/sites/default/files/publications/se/6505/650511.html.
  21. Pavot W., Diener E., Colvin, C.R. ve ark. (1991). Further validation of the satisfaction with life scale: Evidence for the cross method convergence of well-being measures. J Pers Assess, 57 (1), 149-161.
  22. Rask K., Astedt-Kurki, P. ve Laippala, P. (2002). Adolescent subjective well-being and realized values. J Adv Nurs, 38: 254-263.
  23. Şen, F. (2007). Euro-Türkler: Avrupa’da Türk varlığı ve geleceği. İstanbul: Günizi Yayıncılık.
  24. Şenay, B. (2009). A “condition of homelessness” or a “state of double consciousness”? Turkish migrants and home-making in Australia. International Journal on Multicultural Societies (IJMS), 11 (2). www.unesco.org/shs/ijms/vol11/issue2/art.
  25. Yazıcı, S., Arslan, H., Çetin, E., Dil, K. (2017). A study on the development of active citizen questionnaire. Turkish Studies, 12 (12), 251-272.
  26. Yağmur, K. (1993). Ethnolinguistic vitality perceptions: Intergenerational differences among Turkish-Australian. Turkish youth in Australia. R. Akçelik (ed.), 97-120. Melbourne: ATFS Yayınları.
  27. Yağmur, K. (1997: 94). First language attrition among Turkish speakers in Sydney. ResearchGate,https://www.researchgate.net/publication/284716718
  28. Yalçın, C. (2004). Göç sosyolojisi. Ankara: ANI.
  29. White, R. ve ark. (1999). Ethnic youth gangs in Australia: Do they exist? Report No. 2: Turkish Young People. http://amf.net.au/library/uploads/files/Ethnic_Youth_Gangs_Turkish_Young_ People.pdf