Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBu sayede Shigella türlerinde antibiyotik direnç gelişimi geciktirilebilir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Şigelloz Shigella bakterilerinin neden olduğu bir barsak infeksiyonudur ve Shigella gastroenteritlerinde hastalık süresi diğer bakteriyel gastroenterit etkenleri ile oluşanlara göre daha uzundur. Destek tedavilerinin yanı sıra antibiyotik tedavisi bu infeksiyonların sağaltılmasında gereklidir. Bununla birlikte dirençli suşların gelişiminin önlenebilmesi için uygun antibiyotiklerin kullanılması önemlidir. Çalışmamızda, 2002-2011 yılları arasındaki dönemde Cumhuriyet Üniversitesi Uygulama ve Araştırma Hastanesinde dışkı örneklerinden izole edilen 149 Shigella suşu incelenmiştir. Bu suşların tür dağılımları ve tedavide sıklıkla kullanılan antibiyotiklere (ampisilin, sefotaksim, siprofloksasin, trimetoprim-sulfametoksazol) karşı direnç durumları geriye dönük olarak araştırılmıştır. 2002-2006 ile 2007-2011 yılları arasındaki direnç oranları karşılaştırılmıştır. İzole edilen Shigella türlerinin % 54ü Shigella sonnei, % 32si Shigella flexneri, % 13ü Shigella boydii ve % 1i Shigella dysenteriae olarak tanımlanmıştır. Ampisilin, sefotaksim, siprofloksasin ve trimetoprim-sulfametoksazole karşı direnç oranları sırası ile % 39, % 2, % 4 ve % 72 olarak bulunmuştur. Yıllar içindeki (2002-2006 ile 2007-2011 arasında) direnç oranları karşılaştırmasında anlamlı bir farklılık gösterilememiştir. Bu mikroorganizmalardaki direnç oranlarının belirlenmesi ve ayrıca sürekli olarak bu verilerin güncellenmesi uygun ampirik antibiyotik seçimine katkıda bulunabilir. Bu sayede Shigella türlerinde antibiyotik direnç gelişimi geciktirilebilir.
Abstract
Shigellosis is an intestinal infection caused by Shigella bacteria and the duration of Shigella gastroenteritis is longer than the other kind of bacterial gastroenteritis. In addition to supportive treatment, antimicrobial therapy was required for treatment of shigellozis. Appropriate antibiotic use is important to prevent the development of resistant strains. In this study, 149 Shigella strains isolated from stool specimens of patienst at Cumhuriyet University Training and Research Hospital between 2002 and 2011 were examined. The distribution of these bacterial species and resistance rates to commonly used antibiotics (ampicillin, cefotaxime, ciprofloxacin, trimethoprim-sulfamethoxazole) were evaluated retrospectively. Resistance rates were compared between years 2002-2006 and 2007-2011. The frequencies of Shigella species isolated from stool culture were as follows: 54 % Shigella sonnei, 32 % Shigella flexneri, 13 % Shigella boydii and 1 % Shigella dysenteriae. Resistance rates to ampicillin, cefotaxime, ciprofloxacin and trimethoprim-sulfamethoxazole were 39 %, 2 %, 4 % and 72 %, respectively. Antibiotic resistance rates did not exhibit a significant difference between years (2002-2006) and (2007-2011). The determination of resistance rates among these microorganism, and in addition continuous updating of these resistance rates may contribute to the appropriate empirical antibiotic selection and therefore the development of resistance to antibiotics in Shigella bacteria can be delayed.