Dergiler / Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi / 2026 / Cilt: 3 Sayı: 1

Burdur Yöresi Orman İşletmeciliğinin Temel Özellikleri, Sorunları ve Çözüm Önerileri

Basic Characteristics of Forest Enterprise in Burdur Region, Problems and Solutions

Sayfa
53–59
Yayın Tarihi
2012-06-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Yöredeki ormanların potansiyel verimleriyle işletilmesi yörede ekonomik düzeyin bir ölçüde yükseltecektir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Burdur ilinin %46,6’lık kesimi ormanlıktır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Fakat ormanlık alanlarının yarısından fazlası üretim bakımındanverimsiz ve çeşitli orman hizmetlerini yerine getiremez durumdadır.
💡
Sonuç & Katkı:Yöredeki ormanların potansiyel verimleriyle işletilmesi yörede ekonomik düzeyin bir ölçüde yükseltecektir.
🔬Tür:Makale
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Burdur · Orman işletmeciliği · Yöresel ormancılık.

Özet

Burdur ilinin %46,6’lık kesimi ormanlıktır. Fakat ormanlık alanlarının yarısından fazlası üretim bakımındanverimsiz ve çeşitli orman hizmetlerini yerine getiremez durumdadır. Bölgedeki doğal ve sosyo-ekonomik olumsuz koşullar nedeniyle bu verimli ormanların işletilmesi, ağaçlandırma, koruma vb. ormancılık faaliyetlerinde büyük güçlüklerle karşılaşılmaktadır. Yöredeki ormanlar biyotik ve abiyotik kaynaklı çeşitli tehlikelerle karşı karşıyadır. Yörede özellikle devrik ya da kırık, yangın, böcek vb. zararlar meydana gelmektedir. Verimsiz orman alanlarının, verimli hale getirilmesi için yöreye uygun olduğu belirlenmişAnadolu karaçamı (Pinus nigra Arnold subsp. pallasiana(Lamb.) Holmboe), kızılçam (Pinus brutia Ten.) ve Toros sediri (Cedrus libani A. Rich.) gibi asli orman ağaç türleri kullanılarak verimsiz ve boşsahaların ağaçlandırma yoluyla ormanlaştırılması gereklidir. Üretimi artırmak için, orman alanlarının verimli hale getirilmesi gereklidir. Yöredeki ormanların potansiyel verimleriyle işletilmesi yörede ekonomik düzeyin bir ölçüde yükseltecektir.

Abstract

Burdur ilinin %46,6’lık kesimi ormanlıktır. Fakat ormanlık alanlarının yarısından fazlası üretim bakımındanverimsiz ve çeşitli orman hizmetlerini yerine getiremez durumdadır. Bölgedeki doğal ve sosyo-ekonomik olumsuz koşullar nedeniyle bu verimli ormanların işletilmesi, ağaçlandırma, koruma vb. ormancılık faaliyetlerinde büyük güçlüklerle karşılaşılmaktadır. Yöredeki ormanlar biyotik ve abiyotik kaynaklı çeşitli tehlikelerle karşı karşıyadır. Yörede özellikle devrik ya da kırık, yangın, böcek vb. zararlar meydana gelmektedir. Verimsiz orman alanlarının, verimli hale getirilmesi için yöreye uygun olduğu belirlenmişAnadolu karaçamı (Pinus nigra Arnold subsp. pallasiana(Lamb.) Holmboe), kızılçam (Pinus brutia Ten.) ve Toros sediri (Cedrus libani A. Rich.) gibi asli orman ağaç türleri kullanılarak verimsiz ve boşsahaların ağaçlandırma yoluyla ormanlaştırılması gereklidir. Üretimi artırmak için, orman alanlarının verimli hale getirilmesi gereklidir. Yöredeki ormanların potansiyel verimleriyle işletilmesi yörede ekonomik düzeyin bir ölçüde yükseltecektir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Carus, S., Çatal, Y. (2012). Burdur Yöresi Orman İşletmeciliğinin Temel Özellikleri, Sorunları ve Çözüm Önerileri. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Cilt: 3 Sayı: 1, 53–59. https://ajindex.com/articles/1527857

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Anonim, 1966. Pre-Investment Surveys of The Antalya Region (Turkey), Food and Agriculture Organization of the United Nations Reports, Rome.
  2. Anonim, 2006. Orman Varlığımız. Orman Genel Müdürlüğü Yayınları, 160 s., Ankara.
  3. Anonim, 2010. Burdur, Bucak ve Gölhisar Orman İşletme Müdürlüğü Verileri. Basılmamış.
  4. Asan, Ü. 2002. Orman Amenajmanı-I Temel Kavram ve Prensipler. İÜ Orman Fakültesi, Yayınlanmamış Ders Notu, 150 s., İstanbul.
  5. Gezer, A., Yücedağ, C., 2005. Orman Ağaçları Tohumları ve Tohumdan Fidan Üretim Tekniği. SDÜ Orman Fakültesi Ders Notu, 148 s., Isparta.
  6. İnal, S., 1965. Ormancılık Politikası. İÜ Orman Fakültesi Basılmamış Ders Notu, 284 s., İstanbul.
  7. Kalıpsız, A., 1982. Orman Hasılat Bilgisi. İÜ Orman Fakültesi Yayın No 3052/328, 145s., İstanbul.
  8. Kantarcı, M.D., Koparal, S., 1984. Türkiye’nin Batı Akdeniz Bölümündeki Kızılçam Ağaçlandırmaları. İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, 34(2): 58-80.
  9. Kılıç, M., Güner, Ş.T., 2000. Gölhisar Kızılçam Meşcereleri. Orman Mühendisliği Dergisi, 37(5): 18-21.
  10. Kırış, R., 2002. Orman Amenajmanı ile İlgili Mevzuat. OGEMVAK Yayını, 476 s., Ankara.
  11. Saatçioğlu, F., 1975. Akdeniz Subtropik Bölgede Orman Gençleştirilmesi Sorunu. İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, (2):84-110.