KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Lale / 2026 / Cilt: 1 Sayı: 1

ANADOLU SELÇUKLU TAÇKAPILARINDA KAVSARA SİSTEMLERİ

Çiğdem Önkol Ertunç(NECMETTİN ERBAKAN ÜNİVERSİTESİ, GÜZEL SANATLAR FAKÜLTESİ)0000-0003-3783-2778
Dergi
Lale
Sayfa
74–83
Yayın Tarihi
2020-01-22
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Kavsaralar barındırdıkları derinlik girişin üç boyutlu bir şekle bürünmesine vesile olan unsurlardır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Taçkapılar mimarlık tarihinin çeşitli dönemlerinde dış kütlenin en belirgin elemanı olarak tasarlanmışlardır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ana niş olarak adlandırılan bu alan derinleştikçe, taçkapının mimari etkisi artar.
💡
Sonuç & Katkı:Kavsaralar barındırdıkları derinlik girişin üç boyutlu bir şekle bürünmesine vesile olan unsurlardır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Taçkapı · kavsara · niş

Özet

Taçkapılar mimarlık tarihinin çeşitli dönemlerinde dış kütlenin en belirgin elemanı olarak tasarlanmışlardır. Taçkapılarda, giriş açıklığı az veya çok derin bir niş içine yerleştirilmiş, bu niş de dikdörtgen bir çerçeve içine alınmıştır. Ana niş olarak adlandırılan bu alan derinleştikçe, taçkapının mimari etkisi artar. Taçkapı ana nişini örten alana kavsara denilir ve genellikle sivri bir kemerle kuşatılmışlardır. Ana nişin derin tutulması, bu kısmın derinliğinin artmasını sağlar ve bu bölümler tonozlu veya mukarnaslı bir örtüyle örtülür. Kavsaralar barındırdıkları derinlik girişin üç boyutlu bir şekle bürünmesine vesile olan unsurlardır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Ertunç, Ç. Ö. (2020). ANADOLU SELÇUKLU TAÇKAPILARINDA KAVSARA SİSTEMLERİ. Lale, Cilt: 1 Sayı: 1, 74–83. https://ajindex.com/articles/1524350

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Arık, Oluş.(Der.).(2007). “Anadolu Selçuklu Toplum Yaşamında Çini”, Anadolu’da Türk Devri Çini ve Seramik Sanatı. (Ed. Gönül Öney ve Zehra Çobanlı). Ankara: Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları.29-69.
  2. Bayburtoğlu, Zafer.(1976).“Anadolu Selçuklu Devri Büyük Programlı Yapılarında Önyüz Düzeni”. Vakıflar Dergisi. 67-126. Ankara: TC.Vakıflar Genel Müdürlüğü Yayınları.
  3. Baysal, Ali Fuat. (Der.).(2014).“Konya Selçuklu Taş İşçiliğinde Rûmi Motifler”. Geleneksel Mimarinin Yaşayan İnsan Hazineleri. Ankara: Grafiker Yayınları.
  4. Ôgel, Semra. (1988)."Mimar Sinan'ın Eserlerinde Süsleme ve Mimari'nin Bütünlügü". Türk Vakıf Medeniyeti Çerçevesinde Mimar Sinan ve Dönemi Sempozyumu. VI. Vakıf Haftası. Ankara.347-361.
  5. Ögel, Semra, (1966).Anadolu Selçukluları’nın Taş Tezyinatı. Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları.
  6. Özbek, Yıldıray.(2002) Ortaçağ Anadolu Türk Mimarisinde Süsleme”. Türkler, Ankara:Yeni Türkiye Yayınevi. VII. 893-910.
  7. Sözen M.-Tanyeli, U.(2012).Sanat Kavram ve Terimleri Sözlüğü. İstanbul:Remzi Kitabevi.
  8. Tuncer, Orhan Cezmi. (2001).“Anadolu Selçuklu Taç kapılarında Mukarnas”. I. Uluslar arası Selçuklu Kültür Ve Medeniyeti Kongresi. Konya:S.Ü. Basımevi, c.II. 361-387.
  9. Ünal, H. Rahmi. (1990) “Mimar Sinan’ın Eserlerinde Selçuklu ve Beylikler Dönemi Mirası”. Milli Kültür. 71. 22-26,
  10. Ünal, H. Rahmi.(1982) Osmanlı Öncesi Anadolu Türk Mimarisinde Taç Kapılar. İzmir:Ege Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yayınları.
  11. Ünver, Süheyl. (1960).“Selçuk ve Osmanlı Abidelerinde Muazzam Kapılar”. Türk Yurdu. 10 Ankara. 53.