KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Kurgu / 2026 / Cilt: 34 Sayı: 1

Eğitimde İletişim Sistemleri ve Öğrenci-Öğretmen Etkileşimi

Communication Systems in Education and Student-Teacher Interaction

Taylan Maral(İSTANBUL GELİŞİM ÜNİVERSİTESİ, İKTİSADİ, İDARİ VE SOSYAL BİLİMLER FAKÜLTESİ)0000-0003-4508-4001
Sarp Bağcan(İSTANBUL GELİŞİM ÜNİVERSİTESİ, İKTİSADİ, İDARİ VE SOSYAL BİLİMLER FAKÜLTESİ)0000-0001-8075-378X
Dergi
Kurgu
Sayfa
106–124
Yayın Tarihi
2026-03-31
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular, dijital uçurumun, kültürel çeşitliliğin ve dezavantajlı grupların eğitim iletişimini zorlaştırdığını; buna karşılık iletişim temelli öğretmen eğitimi, kültürel farkındalık ve empati odaklı pedagojik yaklaşımların sınıf içi etkileşimi güçlendirdiğini ortaya koymaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma, eğitimde iletişimi bir sistem olarak ele alarak öğrenci–öğretmen etkileşimini politik, kültürel, teknolojik ve pedagojik boyutlarıyla bütüncül bir çerçevede incelemektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Eğitim, bireylerin toplumsal yaşama katılımını sağlayan temel bir alan olmakla birlikte, politik, kültürel ve teknolojik dinamiklerden doğrudan etkilenmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular, dijital uçurumun, kültürel çeşitliliğin ve dezavantajlı grupların eğitim iletişimini zorlaştırdığını; buna karşılık iletişim temelli öğretmen eğitimi, kültürel farkındalık ve empati odaklı pedagojik yaklaşımların sınıf içi etkileşimi güçlendirdiğini ortaya koymaktadır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Eğitimde iletişim sistemleri · öğrenci–öğretmen etkileşimi · eğitim iletişimi

Özet

Bu çalışma, eğitimde iletişimi bir sistem olarak ele alarak öğrenci–öğretmen etkileşimini politik, kültürel, teknolojik ve pedagojik boyutlarıyla bütüncül bir çerçevede incelemektedir. Eğitim, bireylerin toplumsal yaşama katılımını sağlayan temel bir alan olmakla birlikte, politik, kültürel ve teknolojik dinamiklerden doğrudan etkilenmektedir. Araştırmanın amacı, eğitim sistemi içerisinde iletişimle ilişkili yapı ve süreçleri bütüncül bir perspektifle ele almak; özellikle öğrenci-öğretmen etkileşiminde ortaya çıkan iletişim sorunlarını tanımlamak ve bu sorunlara yönelik çözüm yönelimleri geliştirmektir. Çalışma, disiplinlerarası literatüre dayalı doküman incelemesi yöntemiyle yürütülmüş; kavramsal analiz ve eleştirel yorumlama teknikleri kullanılmıştır. Tematik analiz sonucunda öğrenci-öğretmen iletişimi, güven ve empati, nöroçeşitlilik, öğrenme farklılıkları ile dijitalleşme ve teknoloji temelli iletişim pratikleri temel temalar olarak belirlenmiştir. Bulgular, dijital uçurumun, kültürel çeşitliliğin ve dezavantajlı grupların eğitim iletişimini zorlaştırdığını; buna karşılık iletişim temelli öğretmen eğitimi, kültürel farkındalık ve empati odaklı pedagojik yaklaşımların sınıf içi etkileşimi güçlendirdiğini ortaya koymaktadır. Öte yandan çalışma, eğitimde iletişim sorunlarının çok boyutlu bir çerçevede ele alınmasının, daha kapsayıcı, eşitlikçi ve katılımcı öğrenme ortamlarının inşası açısından kritik olduğunu vurgulamaktadır.

Abstract

This study conceptualizes communication in education as a system and examines student–teacher interaction within a holistic framework that encompasses political, cultural, technological, and pedagogical dimensions. Education, while being a fundamental area that enables individuals' participation in social life, is directly affected by political, cultural, and technological dynamics. The aim of the research is to address communication-related structures and processes within the education system from a holistic perspective; specifically, to identify communication problems arising in student-teacher interactions and to develop solution-oriented approaches to these problems. The study was conducted using a document review method based on interdisciplinary literature; conceptual analysis and critical interpretation techniques were employed. Thematic analysis identified student-teacher communication, trust and empathy, neurodiversity, learning differences, and digitalization and technology-based communication practices as key themes. The findings reveal that the digital divide, cultural diversity, and disadvantaged groups complicate educational communication; conversely, communication-based teacher training, cultural awareness, and empathy-focused pedagogical approaches strengthen classroom interaction. Furthermore, the study emphasizes that addressing communication issues in education within a multidimensional framework is critical for building more inclusive, equitable, and participatory learning environments.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Maral, T., Bağcan, S. (2026). Eğitimde İletişim Sistemleri ve Öğrenci-Öğretmen Etkileşimi. Kurgu, Cilt: 34 Sayı: 1, 106–124. https://doi.org/10.5281/zenodo.19312825

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (58)

  1. Apple, M. W. (2018). The struggle for democracy in education: Lessons from social realities. New York: Routledge.
  2. Apple, M. W., & Beane, J. A. (2007). Democratic schools: Lessons in powerful education. Portsmouth, NH: Heinemann.
  3. Banks, J. A. (2008). Diversity, group identity, and citizenship education in a global age. Educational Researcher, 37(3), 129–139. https://doi.org/10.3102/0013189X08317501
  4. Banks, J. A. (2015). Cultural diversity and education: Foundations, curriculum, and teaching. New York: Routledge.
  5. Başar, M., Doğan, M. C., Şener, N., Uzun, Ö., & Topal, H. (2018). İlkokulda öğretmen–öğrenci iletişimi. Uşak Üniversitesi Eğitim Araştırmaları Dergisi, 4(1), 1–17.
  6. Bickmore, K. (1999). Elementary curriculum about conflict resolution: Can children handle global politics? Theory & Research in Social Education, 27(1), 45–69.
  7. Booth, W. C., Colomb, G. G., & Williams, J. M. (2016). The craft of research. Chicago, IL: University of Chicago Press.
  8. Bourdieu, P. (1986). The forms of capital. İçinde J. Richardson (Ed.), Handbook of theory and research for the sociology of education (ss. 241–258). New York: Greenwood.
  9. Byram, M. (2008). From foreign language education to education for intercultural citizenship: Essays and reflections. Clevedon: Multilingual Matters.
  10. Crenshaw, K. (1991). Mapping the margins: Intersectionality, identity politics, and violence against women of color. Stanford Law Review, 43(6), 1241–1299.
  11. Cummins, J. (2000). Language, power and pedagogy. Clevedon: Multilingual Matters.
  12. Cummins, J. (2001). Negotiating identities: Education for empowerment in a diverse society. Los Angeles, CA: California Association for Bilingual Education.
  13. Cummins, J. (2024). What pedagogical principles underlie reciprocal intercultural learning? İçinde L. Jin & P. Cortazzi (Eds.), Language and culture education (ss. 183–198). Cham: Springer. https://doi.org/10.1007/978-3-031-69280-2_11
  14. Dunn, A. H., Sondel, B., & Baggett, H. C. (2018). “I don’t want to come off as pushing an agenda”: How contexts shaped teachers’ pedagogy in the days after the 2016 U.S. presidential election. American Educational Research Journal, 56(2), 444–476. https://doi.org/10.3102/0002831218794892
  15. Eshet-Alkalai, Y. (2004). Digital literacy: A conceptual framework for survival skills in the digital era. Journal of Educational Multimedia and Hypermedia, 13(1), 93–106.
  16. Eynon, R., & Geniets, A. (2016). The digital skills paradox: How do digitally excluded youth develop skills to use the internet? Learning, Media and Technology, 41(3), 463–479.
  17. Fauth, B., Decristan, J., Rieser, S., Klieme, E., & Büttner, G. (2014). Student ratings of teaching quality in primary school: Dimensions and prediction of student outcomes. Learning and Instruction, 29, 1–9.
  18. Fraser, N. (1997). Justice interruptus: Critical reflections on the “postsocialist” condition. New York: Routledge.
  19. Freire, P. (1970). Pedagogy of the oppressed. New York: Continuum.
  20. García, O., & Wei, L. (2014). Translanguaging: Language, bilingualism and education. London: Palgrave Macmillan.
  21. Gay, G. (2010). Culturally responsive teaching: Theory, research, and practice. New York: Teachers College Press.
  22. Geertz, C. (1973). The interpretation of cultures. New York: Basic Books.
  23. Giroux, H. A. (1983). Theory and resistance in education. South Hadley, MA: Bergin & Garvey.
  24. Giroux, H. A. (2011). On critical pedagogy. New York: Bloomsbury.
  25. Hall, S. (1997). Representation: Cultural representations and signifying practices. London: Sage.
  26. Hattie, J. (2009). Visible learning: A synthesis of over 800 meta-analyses relating to achievement. London: Routledge.
  27. Hauver, J., Zhao, X., & Kobe, J. F. (2017). Performance as pedagogy: Children’s trust and the negotiation of subjectivities in the context of deliberative dialogue. Theory & Research in Social Education, 45(3), 293–317.
  28. Hess, D. E., & McAvoy, P. (2015). The political classroom: Evidence and ethics in democratic education. New York: Routledge.
  29. Illeris, K. (2018). Contemporary theories of learning (2. bs.). London: Routledge.
  30. Kymlicka, W. (2003). Multicultural citizenship. Oxford: Oxford University Press.
  31. Lareau, A. (2011). Unequal childhoods: Class, race, and family life (2. bs.). Berkeley, CA: University of California Press.
  32. Levin, B. (2001). Reforming education: From origins to outcomes. London: Routledge.
  33. Livingstone, S., & Helsper, E. J. (2007). Gradations in digital inclusion: Children, young people and the digital divide. New Media & Society, 9(4), 671–696. https://doi.org/10.1177/1461444807080335
  34. Nesdale, D. (2001). The role of ethnicity and ethnic identity in the formation of inter-ethnic attitudes in children. International Journal of Intercultural Relations, 25(3), 331–343.
  35. Norman, D. (2013). The design of everyday things. New York: Basic Books.
  36. OECD. (2022). Education at a glance 2022: OECD indicators. Paris: OECD Publishing.
  37. Ong-Dean, C. (2009). Distinguishing disability: Parents, privilege, and special education. Chicago, IL: University of Chicago Press.
  38. Pashler, H., McDaniel, M., Rohrer, D., & Bjork, R. (2009). Learning styles: Concepts and evidence. Psychological Science in the Public Interest, 9(3), 105–119. https://doi.org/10.1111/j.1539-6053.2009.01038.x
  39. Payne, K. A., & Journell, W. (2019). “We have those kinds of conversations here…”: Addressing contentious politics with elementary students. Teaching and Teacher Education, 79, 73–82. https://doi.org/10.1016/j.tate.2018.12.008
  40. Pintrich, P. R. (2003). A motivational science perspective on the role of student motivation in learning and teaching contexts. Journal of Educational Psychology, 95(4), 667–686.
  41. Punch, K. F. (2014). Introduction to social research: Quantitative and qualitative approaches. London: SAGE.
  42. Ragnedda, M. (2017). The third digital divide: A Weberian approach to digital inequalities. London: Routledge.
  43. Reay, D. (2006). The zombie stalking English schools: Social class and educational inequality. British Journal of Educational Studies, 54(3), 288–307.
  44. Rizvi, F., & Lingard, B. (2010). Globalizing education policy. London: Routledge.
  45. Roorda, D. L., Koomen, H. M., Spilt, J. L., & Oort, F. J. (2011). The influence of affective teacher–student relationships on students’ school engagement and achievement. Review of Educational Research, 81(4), 493–529. https://doi.org/10.3102/0034654311421793
  46. Sen, A. (2009). The idea of justice. Cambridge, MA: Belknap Press.
  47. Smith, P. L., & Ragan, T. J. (2005). Instructional Design (3. bs.). Hoboken, NJ: John Wiley & Sons.
  48. Sünbül, A. M. (2010). Öğretmen eğitimi ve kültürel farklılıklar. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 16(1), 543–559.
  49. Tomlinson, C. A. (2014). The differentiated classroom: Responding to the needs of all learners (2. bs.). Alexandria, VA: ASCD.
  50. UNESCO. (2017). A guide for ensuring inclusion and equity in education. Paris: UNESCO.
  51. UNESCO. (2020). Global education monitoring report: Inclusion and education. Paris: UNESCO Publishing.
  52. UNICEF. (2015). The convention on the rights of the child: A guide. New York, NY: UNICEF.
  53. Ward, C., Bochner, S., & Furnham, A. (2001). The psychology of culture shock. London: Routledge.
  54. Warschauer, M., & Matuchniak, T. (2010). New technology and digital worlds: Analyzing evidence of equity in access, use, and outcomes. Review of Research in Education, 34, 179–225.
  55. World Bank. (2021). The state of the global education crisis. Washington, DC: World Bank Publications.
  56. Wubbels, T., & Brekelmans, M. (2005). Two decades of research on teacher–student relationships in class. International Journal of Educational Research, 43(1–2), 6–24.
  57. Yazıcı, F., Pamuk, A., & Yıldırım, T. (2016). Tarih öğretmen adaylarının çokkültürlülük ve yurtseverlik tutumları. Electronic Turkish Studies, 11(11), 947–964.
  58. Zembylas, M. (2007). Emotional ecology: The intersection of emotional knowledge and pedagogical content knowledge in teaching. Teaching and Teacher Education, 23(4), 355–367.