KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Kommagene Biyoloji Dergisi / 2026 / Cilt: 3 Sayı: 1

Vormela peregusna’nın Türkiye’deki Dağılışı ve Ekolojileri Üzerine Katkılar

Contributions on the Distribution and Ecology of Vormela peregusna in Turkey

Servet Ulutürk(BATMAN ÜNİVERSİTESİ)0000-0001-6812-7583
Gökhan Yürümez(BATMAN ÜNİVERSİTESİ)0000-0001-5415-2278
Sayfa
53–55
Yayın Tarihi
2019-06-30
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Vormela peregusna (Güldenstädt, 1770) Doğa ve Doğal Kaynakların Korunması için Uluslararası Birliğe (IUCN) göre duyarlı (VU) kategorisinde yer alan bir tür olmasına rağmen, ülkemizde geniş bir yayılış göstermektedir. 2016-2018 yılları arasında yapılan arazi çalışmaları ile Batman yöresinde tespit edilen V. peregusna örnekleri morfolojik olarak incelenmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Vormela peregusna (Güldenstädt, 1770) Doğa ve Doğal Kaynakların Korunması için Uluslararası Birliğe (IUCN) göre duyarlı (VU) kategorisinde yer alan bir tür olmasına rağmen, ülkemizde geniş bir yayılış göstermektedir. 2016-2018 yılları arasında yapılan arazi çalışmaları ile Batman yöresinde tespit edilen V. peregusna örnekleri morfolojik olarak incelenmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Kuyruklarının uç kısmında siyah bir bant bulundurması örneklerimizin V. p. syriaca alttürü ile benzerlik gösterdiğini ortaya koymaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Aynı zamanda, bu çalışma ile türün dağılış sınırlarına da katkılar sunulmuştur.
🔬Tür:Not
📍Kapsam:2016-2018 Verileri
⚙️Değişkenler:Vormela peregusna · morfoloji · IUCN

Özet

Vormela peregusna (Güldenstädt, 1770) Doğa ve Doğal Kaynakların Korunması için Uluslararası Birliğe (IUCN) göre duyarlı (VU) kategorisinde yer alan bir tür olmasına rağmen, ülkemizde geniş bir yayılış göstermektedir. 2016-2018 yılları arasında yapılan arazi çalışmaları ile Batman yöresinde tespit edilen V. peregusna örnekleri morfolojik olarak incelenmiştir. Kuyruklarının uç kısmında siyah bir bant bulundurması örneklerimizin V. p. syriaca alttürü ile benzerlik gösterdiğini ortaya koymaktadır. Aynı zamanda, bu çalışma ile türün dağılış sınırlarına da katkılar sunulmuştur.

Abstract

Although Vormela peregusna (Güldenstädt, 1770) is located under the category of vulnerable (VU) according to the International Union for Conservation of Nature and Natural Resources (IUCN), it has a widespread distribution in our country. The specimens distributed in Batman province were investigated morphologically by the studies conducted between the years of 2016 and 2018. By the presence of a black band at the tip of its tails, these specimens showed similarities with V. p. syriaca subspecies. In addition, this study contributes to the distribution boundaries of the species in our country.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Ulutürk, S., Yürümez, G. (2019). Vormela peregusna’nın Türkiye’deki Dağılışı ve Ekolojileri Üzerine Katkılar. Kommagene Biyoloji Dergisi, Cilt: 3 Sayı: 1, 53–55. https://doi.org/10.31594/commagene.536804

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (30)

  1. Albayrak, İ., Pamukoğlu, N., & Aşan, N. (1997). Bibliography of Turkish Carnivores (Mammalia: Carnivora). Faculty of Science University of Ankara, Series C, 15, 1-20.
  2. Arslan, A., & Zima, J. (2013). Distribution of C-heterochromatin and Nucleolar Organizer Regions in the Karyotype of Marbled Polecat, Vormela peregusna (Carnivora: Mustelidae). Acta Zoologica Bulgarica, 65(4), 557- 560.
  3. Ben-David, M. (1991). Feeding Habits and Predatory Behaviour in the Marbled Polecat (Vormela peregusna syriaca): I. Kiling Methods in Relation to Prey Size and Prey Behaviour. Behaviour, (118), 127–143.
  4. Chen, J., Shi, H., Sivakumar, B., & Peart, M.R. (2016). Population, water, food, energy and dams. Renewable and Sustainable Energy Reviews, 56(C), 18-28.
  5. Corbet, G.B. (1978). The mammals of the palaearctic region. A taxonomic review. British Museum (Natural History) and Cornell University Press, London and Ithaca (NY), England, pp. 1-314.
  6. Danford, C.G., & Alston, E. R. (1877). On the Mammals of Asia Minor. Proceedings of the Zoological Society of London, 270-282.
  7. Desrocher, D.W., Keagy, J.C., & Cristol D.A. (2008). Created versus natural wetlands: Avian communitiesin Virginia salt marshes. Ecoscience, 15 (1), 36-43.
  8. Eken, G., Bozdoğan, M., İsfendiyaroğlu S., Kılıç D. T., & Lise Y. (editörler) (2006). Türkiye’nin Önemli Doğa Alanları. Doğa Derneği, Ankara, Türkiye, 639 pp.
  9. Wanda, A., & Gorsuch, S.L. (2005). Vormela peregusna. Mammalian Species, 779, 1–5.
  10. Harrison, D.L., & Bates P.J.J. (1991). The Mammals of Arabia. Second Edition. Harrison Zoology Museum Publications, Sevenoaks, Kent, 354 pp.
  11. İbiş, O., Aksöyek, E., Özcan, S., & Tez, C. (2015b). A preliminary phylogenetic analysis of golden jackals (Canis aureus) (Canidae. Carnivora: Mammalia) from Turkey based mitochondrial D-loop sequences, Vertebrate Zoology, 65(3), 391-397.
  12. İbiş, O., Tez, C., Özcan, S., Yorulmaz, T., Kaya, A., & Mohammad, M., (2015a). Insights into the Turkish and Iranian Badgers (the Genus Meles) based on the Mitochondrial Cytochrome b Gene Sequences, Vertebrate Zoology, 65(3), 399–407.
  13. İbiş, O., & Tez, C. (2014). Phylogenetic Status and Genetic Diversity of the Turkish Marbled Polecat, Vormela peregusna, (Mustelidae: Carnivora: Mammalia), Iinferred from the Mitochondrial Cytochrome b Gene. Vertebrate Zoology, 64(2), 285-294.
  14. IUCN, (2018). https://www.iucnredlist.org/species/29680/9525782
  15. Kasparek, M. (1985). Die Sultanssümpfe. Naturgeschichte eines Vogelparadieses in Anatolien, Heidelberg, 154 pp.
  16. Kock, D. (1983). Identifizierung der Palästina-Genetten von J. Ahoroni als Vormela peregusna (Güldenstaedt, 1770). Zeitschrift für Säugetierkunde, 48, 381-383.
  17. Kumerloeve, H. (1967). Zur Verbreitung kelinasiatischer Raub-und. Hugtiere sowie einiger Grobnager. Säugetierkundliche Mitteilungen, 4, 337-409.
  18. Lefeuvre, J.C., Laffaille, P., Feunteun, E., Bouchard, V., & Radureu, A. (2003). Biodiversity in salt marshes: from patrimonial value to ecosystem functioning. The case study of the Mont-Saint-Michel Bay. Comptes Rendus Biologies, 326: 125-131.
  19. Novikov, G.A. (1962). Carnivorous Mammals of the USSR, Fauna of the USSR No 62. Zoological Institude of the Academy of Sciences of the USSR, Israeli Program for Scientific Translation, Jerusalem, Israel, 284 pp.
  20. Ognev, S.I. (1931). Mammals of Eastern Europe and Northern Asia, Vol. II, Carnivora (Fissipedia). Moskova-Leningrad (Translated from Russian, Israel Program for Scientific Translations. Jerusalem 1962).
  21. Özkurt, Ş., Sözen, M., Yiğit, N., & Çolak, E. (1999). A Study on Vormela peregusna Güldenstaedt, 1770 (Mammalia: Carnivora) in Turkey. Turkish Journal of Zoology, 23, 141-144.
  22. Özkurt, S., Sözen, M., Yiğit, N., Çolak, E. & Verimli, R. (2000). On Colouration and Karyology of the Marbled Polecat, Vormela peregusna, in Turkey. Zoology in the Middle East, 21, 13-18.
  23. Peshev, D.T., & Al-Hossein, K. (1989). Karyology and Biochemical Characteristics of the Polecat (Vormela peregusna syriaca Pockock) (Carnivora: Mustelidae) from Syria. Acta Zoologica Bulgarica, 38: 54-57.
  24. Pocock, R.I. (1936). The Polecats of the Genera Putorius and Vormela in the British Museum. Proceedings of the Zoological Society of London, 1936(2), 691–723.
  25. Rıfai, L.B., Al-Shafee, D.M., Al-Melhim, W.N., & Amr, Z.S. (1999). Status of the Marbled Polecat, Vormela peregusna (Güldenstaedt, 1770), in Jordan. Zoology in the Middle East, 17, 5-8.
  26. Tez, C., Gündüz, İ., & Kefelioğlu, H. (2001). Contributions to Distribution, Reproduction Biology and Ecology of Vormela peregusna (Güldenstaedt, 1770) (Mammalia: Carnivora) in Turkey. Pakistan Journal of Biological Sciences, 4(1), 74- 76.
  27. Ulutürk, S., & Yürümez, G. (2017). New records of Lutra lutra Linnaeus, 1758 from Turkey. Commagene Journal of Biology, 1 (1), 21-24.
  28. Wilson, D.E., & Reeder, D.M. (2005). Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference. 3rd Ed. Johns Hopkins University Press, Baltimore, Maryland, 2142 pp.
  29. Yiğit, N., Çolak, E., Sözen, M. & Karataş, A. (2006). Rodents of Türkiye: Türkiye Kemiricileri. Editor: Demirsoy, A., Ankara, Türkiye, Meteksan Yayınevi, 154 pp.
  30. Yürümez, G., & Ulutürk, S. (2016). Hint Oklu Kirpisi Hystrix indica (Kerr, 1792)’nın (Mammalia: Rodentia) Batman Yöresinde Dağılışı. Batman Üniversitesi Yaşam Bilimleri Dergisi, 6(1), 181-186.