KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Kommagene Biyoloji Dergisi / 2026 / Cilt: 10 Sayı: 1

Inula helenium subsp. helenium (Asteraceae): Türkiye Florası İçin Karadeniz Bölgesi’nden Yeni Bir Kayıt

Inula helenium subsp. helenium (Asteraceae): A New Record for the Flora of Türkiye from the Black Sea Region

Emire Elmas(SİNOP ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-5620-1798
Hasan Haşayacak(Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğü)0000-0003-0987-0259
Sayfa
—
Yayın Tarihi
2026-06-12
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu kayıt, Türkiye florasının çeşitliliğine katkı sağlamakta ve taksonun bilinen dağılımını genişletmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada, Sinop ve Kocaeli illerinden toplanan örneklere dayanarak Inula helenium L. subsp. helenium türü Türkiye florası için yeni bir kayıt olarak sunulmuştur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yeni kaydedilen alt tür, yakın akraba taksonlardan, özellikle I. helenium subsp. orgyalis'ten, daha küçük kapitulumları, dış ve orta filarilerin farklı yapıda olması ve çiçeklenme döneminde orta braketlerin geriye doğru kıvrılması ile ayrılmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu kayıt, Türkiye florasının çeşitliliğine katkı sağlamakta ve taksonun bilinen dağılımını genişletmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Asteraceae · taksonomi · floristik katkı

Özet

Bu çalışmada, Sinop ve Kocaeli illerinden toplanan örneklere dayanarak Inula helenium L. subsp. helenium türü Türkiye florası için yeni bir kayıt olarak sunulmuştur. Türkiye'deki I. helenium alt türleri için ayrıntılı morfolojik tanımlar, tanısal özellikler ve bir teşhis anahtarı verilmiştir. Yeni kaydedilen alt tür, yakın akraba taksonlardan, özellikle I. helenium subsp. orgyalis'ten, daha küçük kapitulumları, dış ve orta filarilerin farklı yapıda olması ve çiçeklenme döneminde orta braketlerin geriye doğru kıvrılması ile ayrılmaktadır. Bu kayıt, Türkiye florasının çeşitliliğine katkı sağlamakta ve taksonun bilinen dağılımını genişletmektedir.

Abstract

Inula helenium L. subsp. helenium is reported here as a new record for the flora of Türkiye based on specimens collected from Sinop and Kocaeli provinces. Detailed morphological descriptions, diagnostic characters, and a key to the subspecies of I. helenium in Türkiye are provided. The newly recorded subspecies is distinguished from closely related taxa, particularly I. helenium subsp. orgyalis, by its smaller capitula, dissimilar outer and middle phyllaries, and recurved middle bracts at anthesis. The confirmation of this taxon’s presence in Türkiye contributes to floristic diversity and extends the known distribution of the taxon.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Elmas, E., Haşayacak, H. (2026). Inula helenium subsp. helenium (Asteraceae): Türkiye Florası İçin Karadeniz Bölgesi’nden Yeni Bir Kayıt. Kommagene Biyoloji Dergisi, Cilt: 10 Sayı: 1. https://doi.org/10.31594/commagene.1937185

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (27)

  1. Aksoy, A., & Paksoy, M.Y. (2012). Inula. In A. Güner, S. Aslan, T. Ekim, M. Vural & M.T. Babaç (Eds.), Türkiye Bitkileri Listesi (Damarlı Bitkiler) (pp. 174–176). Nezahat Gökyiğit Botanik Bahçesi ve Flora Araştırmaları Derneği Yayını.
  2. Davis, P.H. (Ed.) (1975). Flora of Turkey and the East Aegean Islands, Vol. 5. Edinburgh University Press.
  3. Dorn, D.C., Alexenizer, M., Hengstler, J.G., & Dorn, A. (2006). Tumor cell specific toxicity of Inula helenium extracts. Phytotherapy Research, 20(11), 970–980. https://doi.org/10.1002/ptr.1991
  4. Gökbulut, A., Özhan, O., Satılmış, B., Batcıoğlu, K., Günal, S., & Şarer, E. (2013). Antioxidant and antimicrobial activities, and phenolic compounds of selected Inula species from Turkey. Natural Product Communications, 8(4), 475–478. https://doi.org/10.1177/1934578X1300800417
  5. Grierson, A.J.C. (1975). Inula L. In Davis PH (Ed.) Flora of Turkey and the East Aegean Islands (Vol. 5, pp. 54–73). Edinburgh University Press.
  6. Güçlü, G., Ergül, M., Uçar, E., Eruygur, N., Ataş, M., & Akpulat, H.A. (2022). Anticancer, antioxidant, antimicrobial and enzyme inhibitory activities of Inula aucheriana. Tarım ve Doğa Dergisi, 25(5), 946–954. https://doi.org/10.18016/ksutarimdoga.vi.985837
  7. Güner, A., Aslan, S., Ekim, T., Vural, M., & Babaç, M.T. (Eds.) (2012). Türkiye Bitkileri Listesi (Damarlı Bitkiler). Nezahat Gökyiğit Botanik Bahçesi ve Flora Araştırmaları Derneği Yayını.
  8. Jarvis, C.E., Barrie, F.R., Allan, D.M., & Reveal, J.L. (Eds.) (1993). A list of Linnaean generic names and their types (Regnum Vegetabile, Vol. 127). Koeltz Scientific Books.
  9. Mandel, J.R., Dikow, R.B., Siniscalchi, C.M., Thapa, R., Watson, L.E., & Funk, V.A. (2019). A fully resolved backbone phylogeny reveals numerous dispersals and explosive diversifications throughout the history of Asteraceae. Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America, 116(28), 14083–14088. https://doi.org/10.1073/pnas.1903871116
  10. Merxmüller, H., Leins, P., & Roessler, H. (1977). Inuleae – Systematic review. In Heywood VH, Harborne JB, Turner BL (Eds.) The Biology and Chemistry of the Compositae (Vol. 1, pp.577–602). Academic Press.
  11. Nylinder, S., & Anderberg, A.A. (2015). Phylogeny of the Inuleae (Asteraceae) with special emphasis on the Inuleae‐Plucheinae. Taxon, 64(1), 110–130. https://doi.org/10.12705/641.22
  12. Özhatay, N., Kültür, Ş. & Gürdal, B. (2015). Check-list of additional taxa to the Supplement Flora of Turkey VII. Journal of Faculty of Pharmacy Istanbul University, 45, 61–86.
  13. Özhatay, N., Kültür, Ş. & Gürdal, B. (2017). Check-list of additional taxa to the supplement flora of Turkey VIII. Istanbul Journal of Pharmacy, 47, 31–46. https://doi.org/10.5152/IstanbulJPharm.2017.006
  14. Özhatay, N., Kültür, Ş. & Gürdal, B. (2019). Check-list of additional taxa to the supplement flora of Turkey IX. Istanbul Journal of Pharmacy, 49(2), 105–120. https://doi.org/10.26650/IstanbulJPharm.2019.19037
  15. Özhatay, N., Kültür, Ş. & Gürdal, B. (2022). Check-list of additional taxa to the supplement of flora of Turkey X. Istanbul Journal of Pharmacy, 52(2), 226–249. https://doi.org/10.26650/IstanbulJPharm.2022.1096223
  16. Öztürk, M., & Çetin, Ö. (2013). Inula tuzgoluensis (Asteraceae), a new species from Central Anatolia, Turkey. Turkish Journal of Botany, 37(5), 825–835. https://doi.org/10.3906/bot-1210-45
  17. POWO (2026a). Inula L. Plants of the World Online. Royal Botanic Gardens, Kew. Retrieved from https://powo.science.kew.org/taxon/urn:lsid:ipni.org:names:329837-2
  18. POWO (2026b). Inula helenium L. subsp. helenium. Plants of the World Online. Royal Botanic Gardens, Kew. Retrieved from https://powo.science.kew.org/taxon/urn:lsid:ipni.org:names:77180762-1
  19. Preston, C.D., Pearman, D.A., & Hall, A.R. (2004). Archaeophytes in Britain. Botanical Journal of the Linnean Society, 145(3), 257–294. https://doi.org/10.1111/j.1095-8339.2004.00284.x
  20. Seca, A.M., Grigore, A., Pinto, D.C., & Silva, A.M. (2014). The genus Inula and their metabolites: From ethnopharmacological to medicinal uses. Journal of Ethnopharmacology, 154(2), 286–310. https://doi.org/10.1016/j.jep.2014.04.010
  21. Sevindik, E., Aydin, S., Paksoy, M.Y., & Sokmen, B.B. (2020). Anti-urease, total phenolic content and antioxidant activities of some Inula L. (Asteraceae) taxa in Turkey. Genetika, 3, 825–834. https://doi.org/10.2298/GENSR2003825S
  22. Sorokopudov, V., Kabanov, A., & Bamatov, I. (2021). Features of the introduction of representatives of the genus Inula L. BIO Web of Conferences, June 28–30, 2021, Kursk, Russia. EDP Sciences, Vol. 32. p. 01001. https://doi.org/10.1051/bioconf/20213201001
  23. Spiridon, I., Nechita, C.B., Niculaua, M., Silion, M., Armatu, A., Teacă, C.A., & Bodîrlău, R. (2013). Antioxidant and chemical properties of Inula helenium root extracts. Central European Journal of Chemistry, 11(10), 1699–1709. https://doi.org/10.2478/s11532-013-0295-3
  24. Sulborska, A. (2007). Distribution and structure of internal secretory reservoirs on the vegetative organs of Inula helenium L. [Asteraceae]. Acta Agrobotanica, 60(1), 1–12. https://doi.org/10.5586/aa.2007.001
  25. The Linnaean Database (2026). The Linnaean Plant Name Typification Project. Natural History Museum, London. Retrieved from: https://data.nhm.ac.uk/dataset/the-linnaean-plant-name-typification-project/resource/ec9fffe8-f7f4-4dcd-9471-641c4922d956?view_id=fb7414f4-b814-4ffb-a6a2-c00775ab72b3
  26. Yan, H., Haiming, S., Cheng, G., & Xiaobo, L. (2012). Chemical constituents of the roots of Inula helenium. Chemistry of Natural Compounds, 48(3), 522–524. https://doi.org/10.1007/s10600-012-0298-x
  27. Yapar, Y. (2025). Inula erzurumica (Asteraceae), a new species from East Anatolia (Türkiye). Phytotaxa, 725(2), 195–204. https://doi.org/10.11646/phytotaxa.725.2.6