Dergiler / Kocaeli Üniversitesi Eğitim Dergisi / 2026 / Cilt: 9 Sayı: 1

Eğitim müfettişliği sisteminde yapısal erozyon mu yeniden yapılanma mı? Müfettiş görüşlerine dayalı karşılaştırmalı yönetmelik analizi

Structural erosion or restructuring in the education inspectorate system? A comparative analysis of regulations based on inspector opinions

Muhammet Yıldırım(Milli Eğitim Bakanlığı)0000-0002-3000-4243
Sayfa
190–219
Yayın Tarihi
2026-05-31
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Elde edilen bulgular, merkezi yönetim anlayışını güçlendirmek amacıyla 2022 yönetmeliğinin kanuna ek olarak Cumhurbaşkanlığı Kararnamesine dayandırılarak hukuki çerçevesinin genişletildiğini göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırma, 2011 ve 2022 tarihli Milli Eğitim Bakanlığı Eğitim Müfettişleri Yönetmeliklerini müfettiş görüşleriyle karşılaştırarak Eğitim Müfettişleri Başkanlığındaki yapısal dönüşümü incelemektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Nitel araştırma yöntemlerinden tek durumlu bütünsel durum çalışması deseni şeklinde yürütülen araştırmanın veri kaynağını, Resmî Gazete’de yayımlanan ilgili eğitim müfettişleri yönetmelikleri ile 2025–2026 eğitim-öğretim yılında Van, Kocaeli ve Osmaniye illerinde görev yapan 18 eğitim müfettişi oluşturmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Elde edilen bulgular, merkezi yönetim anlayışını güçlendirmek amacıyla 2022 yönetmeliğinin kanuna ek olarak Cumhurbaşkanlığı Kararnamesine dayandırılarak hukuki çerçevesinin genişletildiğini göstermektedir.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:2011 Verileri
⚙️Değişkenler:Başkanlık · denetim · eğitim

Özet

Bu araştırma, 2011 ve 2022 tarihli Milli Eğitim Bakanlığı Eğitim Müfettişleri Yönetmeliklerini müfettiş görüşleriyle karşılaştırarak Eğitim Müfettişleri Başkanlığındaki yapısal dönüşümü incelemektedir. Nitel araştırma yöntemlerinden tek durumlu bütünsel durum çalışması deseni şeklinde yürütülen araştırmanın veri kaynağını, Resmî Gazete’de yayımlanan ilgili eğitim müfettişleri yönetmelikleri ile 2025–2026 eğitim-öğretim yılında Van, Kocaeli ve Osmaniye illerinde görev yapan 18 eğitim müfettişi oluşturmaktadır. İllerin seçiminde; araştırmacının erişim olanağı ile birlikte müfettişlerin 2011 ve 2022 yönetmeliklerinin uygulama süreçlerinde görev yapmış olmaları ve tek il ile sınırlı kalınmayarak veri çeşitliliği ve zenginliğinin sağlanması ölçütleri esas alınmıştır. İncelenen dokümanlardan ve yarı yapılandırılmış görüşme formlarından elde edilen veriler betimsel analiz ile çözümlenmiştir. Analizler sonucunda “Kurumsal ve Yasal Çerçeve”, “İnsan Kaynakları”, “Organizasyon ve Yönetim”, “Demokratik Yönetişim Krizi” ve “Dijital Gözetim ve Güven” temaları belirlenmiştir. Elde edilen bulgular, merkezi yönetim anlayışını güçlendirmek amacıyla 2022 yönetmeliğinin kanuna ek olarak Cumhurbaşkanlığı Kararnamesine dayandırılarak hukuki çerçevesinin genişletildiğini göstermektedir. Yeni yönetmelik ile başkan atamalarında liyakat temelli ölçütlerin kaldırılarak idarenin takdir yetkisi öne çıkarılmıştır. Çift başlı yapıdan (Bakanlık ve eğitim müfettişleri) ve normatif belirsizliklerden kaynaklı nedenler, başkanlık yapısında hiyerarşik ve yetkisel sorunlara yol açtığı söylenebilir. Yeni yönetmelik, dijitalleşme yoluyla modernleşme potansiyeli taşısa da karar yetkisinin başkanlık makamında yoğunlaşması nedeniyle müfettişlerin karar alma süreçlerine katılımını sınırlamaktadır. Özetle yeni yönetmelikteki normatif düzenlemeler, eğitim denetim sisteminin hukuki altyapısını ve örgütsel-yönetsel işleyişini yeniden yapılandırmıştır. Bu normatif değişimler, denetim mekanizmasının liyakat, özerklik ve demokratik yönetim temelli yapıdan uzaklaştırarak daha merkeziyetçi ve kişiye bağımlı bir modele yöneldiğini göstermektedir.

Abstract

This study examines the structural transformation within the Presidency of Education Inspectors by comparing the 2011 and 2022 Ministry of National Education Education Inspectors Regulations with inspectors’ perspectives. Conducted as a single-case holistic study within a qualitative research design, the study draws on data from relevant regulations published in the Official Gazette and from 18 education inspectors serving in Van, Kocaeli, and Osmaniye during the 2025–2026 academic year. The selection of provinces was based on the researcher’s accessibility, inspectors’ experience in implementing the 2011 and 2022 regulations, and the aim of ensuring data diversity and richness beyond a single province. Data obtained from documents and semi-structured interviews were analyzed using descriptive analysis. The analysis identified five themes: “Institutional and Legal Framework,” “Human Resources,” “Organization and Management,” “Democratic Governance Crisis,” and “Digital Oversight and Trust.” Findings indicate that the 2022 regulation, in addition to the law, relies on the Presidential Decree to expand its legal framework, aiming to strengthen central administration. Merit-based criteria for presidency appointments were removed, giving discretion to the administration. Factors such as the dual structure (Ministry and inspectors) and normative ambiguities create hierarchical and authority problems within the presidency. Although the new regulation has modernization potential through digitalization, concentrating decision-making authority at the presidential level limits inspectors’ participation. In summary, these normative changes have restructured the legal and organizational-administrative functioning of the education inspection system, shifting it from a merit-, autonomy-, and democracy-based model toward a more centralized, person-dependent structure.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Yıldırım, M. (2026). Eğitim müfettişliği sisteminde yapısal erozyon mu yeniden yapılanma mı? Müfettiş görüşlerine dayalı karşılaştırmalı yönetmelik analizi. Kocaeli Üniversitesi Eğitim Dergisi, Cilt: 9 Sayı: 1, 190–219. https://doi.org/10.33400/kuje.1861173

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (90)

  1. Akbaba-Altun, S., & Memişoğlu, S. P. (2010). İlköğretim denetmenlerinin denetimin yeniden yapilandirilmasina ilişkin görüşleri. İlköğretim Online, 9(2), 643-657. https://izlik.org/JA69EX25PY
  2. Aküzüm, C., & Özmen, F. (2013). Eğitim denetmenlerinin rollerini gerçekleştirme yeterlikleri: bir meta-sentez çalişmasi. EKEV Akademi Dergisi, 17(56), 97-120. https://izlik.org/JA94ZE85TP
  3. Akyüz, Z., & Akbaşlı, S. (2023). Eğitimde denetimin kaotik durumu: Eğitim müfettişliğinin tercih edilebilirliği. International Journal of Eurasia Social Sciences (IJOESS), 14(54), 1628-1653. https://doi.org/10.35826/ijoess.4389
  4. Altheide, D. (1996). Qualitative media analysis. Sage Publications.
  5. Altınok, V., Tezel, Ö., & Güngör, S. (2020). Okullarda denetimin gerekliliği üzerine öğretmen görüşleri. Eğitim Bilimleri Dergisi, 45(2), 123-145. https://doi.org/10.17152/gefad.649743
  6. Arabacı, İ. B (1999). MEB teftiş politikası. Kuram ve uygulamada eğitim yönetimi, 20(20), 545-575. https://izlik.org/JA39MZ69BR
  7. Arabacı, İ., & Akar, H. (2010). Eğitim müfettişlerinin bazı sosyal, demografik ve mesleki özelliklerine göre mesleki tükenmişlik düzeylerinin belirlenmesi. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, (15), 78-91. https://izlik.org/JA64BA92FX
  8. Atar, Y. (2019). Cumhurbaşkanlığı hükümet sistemi ve hukuki temelleri. Adalet Yayınevi.
  9. Aydın, M. (2014). Eğitim yönetimi. Ankara: Hatiboğlu Yayınları.
  10. Baldwin, R., & Cave, M. (1999). Understanding regulation: Theory, strategy, and practice. Oxford University Press.
  11. Baloğlu, B., Aydın, O., Demir, M. S., Özkoyuncu, E., & Ayat, E. (2022). Yönetmelikler ışığında yönetici atamalarının değerlendirilmesi. Journal of Social, Humanities and Administrative Sciences, 8(51), 571-583. https://doi.org/10.29228/JOSHAS.62018
  12. Baltacı, A. (2018). Nitel araştırmalarda örnekleme yöntemleri ve örnek hacmi sorunsalı üzerine kavramsal bir inceleme. Bitlis Eren Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(1), 231-274. https://izlik.org/JA98FN96XR
  13. Berkes, N. (2013). Türkiye’de çağdaşlaşma. Yapı Kredi Yayınları.
  14. Bülbül, M. (2022). 2021 yılında eğitim teftiş sistemine yönelik yapılan düzenlemelerin değerlendirilmesi. İlke Analiz. https://www.ilkeanaliz.net/2022/01/27/2021-yilinda-egitim-teftis-sistemine-yonelik-yapilan-duzenlemelerin-degerlendirilmesi/
  15. Buluç, B. (1997). Türk eğitim sisteminde teftiş ve denetim alt sisteminin gelişim süreci. Bilgi Çağında Eğitim Dergisi, 1(4), 1-8.
  16. Bursalıoğlu, Z. (1985). Eğitim yönetiminde teori ve uygulama. Ankara Üniversitesi Basımevi.
  17. Bursalıoğlu, Z. (2015). Okul yönetiminde yeni yapı ve davranış. Ankara: Pegem Akademi.
  18. Cahen, C. (2019). Osmanlı İmparatorluğu'nun toplumsal yapısı ve modernleşme süreci. İstanbul Üniversitesi Yayınları.
  19. Çelebi, N., & Asan, T. (2024). Cumhuriyet’in ilk yıllarında eğitimde denetim anlayışı (1923-1946). The Journal of Academic Social Science, 27(27), 18-31. https://doi.org/10.16992/ASOS.1107
  20. Çelik, E. H. (2010). Avrupa Birliği'ne üye ülkelerde ilköğretim okullarında uygulanan denetim alt sistemleri ile Türkiye'deki ilköğretim okullarında uygulanan denetim alt sistemlerinin karşılaştırılması (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
  21. Çetin, M., & Korumaz, M. (2017). Maarif müfettişlerinin rol alan yeterlikleri ölçeği geliştirme çalışması. Yıldız Journal of Educational Research, 2(1), 1-25. https://izlik.org/JA88SK93GU
  22. Çetin, R. B. (2020). Türk eğitim sisteminde denetim alt sisteminin analizi ve bir model önerisi (Yayımlanmamış doktora tezi). İnönü Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
  23. Corbin, J., & Strauss, A. (2008). Basics of qualitative research: Techniques and procedures for developing grounded theory (3rd ed.). Sage Publications
  24. Creswell, J. W. (2014). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches (4th ed.). Sage publications.
  25. Creswell, J. W., & Poth, C. N. (2018). Qualitative inquiry and research design: Choosing among five approaches. Sage publications.
  26. Demir, Ş. (2015). 19. yüzyıl Osmanlı eğitim sisteminde yaşanan değişim. Tarihin Peşinde Uluslararası Tarih ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 13, 435-447.
  27. Denhardt, J., & Denhardt, R. (2007). The New public service: Serving, not steering. M.E. Sharpe.
  28. Dirks, K. T., & Ferrin, D. L. (2002). Trust in leadership: Meta-Analytic findings and implications for research and practice. Journal of Applied Psychology, 87(4), 611-628. https://doi.org/10.1037/0021-9010.87.4.611
  29. Doğan, A., & Çetin, S. (2019). Birinci Dünya Savaşı yıllarında Trablusşam maarifi üzerine bir inceleme. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 16(44), 406-428. https://izlik.org/JA78DH63WM
  30. Doğan, K. C. (2015). Yönetimin bir fonksiyonu olarak denetim ve kamu yönetimindeki yeri. Ombudsman Akademik, (3), 107-141. https://doi.org/10.32002/ombudsmanakademik.439673
  31. Deniz, Ü. (2022). Eğitim müfettişlerinin rollerine ilişkin kavramsal bir değerlendirme. Milli Eğitim Dergisi, 51(236), 3657-3678. https://doi.org/10.37669/milliegitim.999899
  32. Ekinci, A. (2009). İlköğretim müfettiş yardımcılarının müfettiş seçme ve yetiştirme esaslarına ilişkin görüşlerinin değerlendirilmesi. Milli Eğitim Dergisi, 39(184), 82-101. https://izlik.org/JA84NG68XN
  33. Ekinci, A., Öter, Ö. M., & Akın, M. A. (2013). Cumhuriyet sonrası eğitim sisteminde müfettiş seçme ve yetiştirme sistemi. Millî Eğitim Dergisi, 43(199), 106-125. https://izlik.org/JA82LD78YR
  34. Eskibağ, A. İ. (2014). Öğretmenlerin denetim uygulamalarına dönük görüşlerinin mesleki doyum ve tutum açısından incelenmesi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
  35. Frederickson, H. G. (1997). The spirit of public administration. Jossey-Bass.
  36. Friese, S. (2014). Qualitative data analysis with ATLAS (2th ed.). Sage Publications, Thousand Oaks.
  37. Fullan, M. (2001). The new meaning of educational change. Teachers College Press.
  38. Gökçe, A. T. (2009). Bilimsel yönetim anlayışında denetim. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (18), 74-89. https://izlik.org/JA57CL96DB
  39. Göksoy, S. (2017). Maarif müfettişleri başkanlarinin takdir yetkisi. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 14(2), 207-224. https://izlik.org/JA36MC93AB
  40. Gözler, K. (2020). Cumhurbaşkanlığı kararnameleri ve anayasal sınırları. Anayasa Hukuku Sitesi.
  41. Gülşen, C. (2021). Türk eğitim sistemi teftiş uygulamalarinda Cumhuriyet dönemiyle yaşanan değişimler. New Era International Journal of Interdisciplinary Social Researches, 10(12), 31-36. https://doi.org/10.51296/newera.111
  42. Güneyi, A. (2021). Türk kamu personel sisteminin liyakatle ilgili problem sahaları üzerine değerlendirme. Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 23(3), 1054-1089. https://doi.org/10.26745/ahbvuibfd.926942
  43. Hoy, W. K., & Miskel, C. G. (2010). Eğitim yönetimi. (Çev. Edt: S. Turan). Ankara: Nobel.
  44. Hsieh, H.-F., & Shannon, S. E. (2005). Three approaches to qualitative content analysis. Qualitative Health Research, 15(9), 1277–1288. https://doi.org/10.1177/1049732305276687
  45. İnalcık, H. (2004). Osmanlı imparatorluğu: Klasik dönemi. Çantay Kitabevi.
  46. Karadaban, A., Kaplan, C., Özek, Ö., Çaksu, C., Aküzüm, F., & Aydın, M. (2023). Nitel araştırma yöntemlerinden doküman incelenmesi. International Social Mentality and Researcher Thinkers Journal, 9(67), 2666-2670. https://doi.org/10.29228/smryj.67567
  47. Karatepe, K. (2010). Bürokratik Dokunulmazlığın inşası: denetim sisteminde" reform" ve teftiş kurullarının kaldırılması. Mülkiye dergisi, 34(268), 91-121. https://izlik.org/JA47CT68XF
  48. Kayıkçı, K. (2005). Milli Eğitim Bakanlığı Müfettişlerinin Denetim Sisteminin Yapısal Sorunlarına İlişkin Algıları ve İş Doyum Düzeyleri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 11(44), 507-527. https://izlik.org/JA48MF87HW
  49. Keklik, E. (2023). Son dönem osmanli eğitiminde teftiş hizmetleri ve teftiş mevzuatı. Uluslararası Türk Dili ve Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, 12, 1533-1549. https://doi.org/10.51531/korkutataturkiyat.1332774
  50. Kel, M. A., & Akın, U. (2021). Değişim sürecindeki eğitim denetimi: Müfettişler, okul yöneticileri ve öğretmenlerin görüşleri. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 19(1), 219-243. https://doi.org/10.37217/tebd.851827
  51. Kim, S. (2005). The role of trust in the modern administrative state. Public Administration Review, 65(6), 801–812. https://doi.org/10.1177/0095399705278596
  52. Kiral, B. (2020). Nitel bir veri analizi yöntemi olarak doküman analizi. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / Journal of Social Sciences Institute, 15(1), 170-189. https://izlik.org/JA54BW95FL
  53. Küpeli, B., & Karataş, S. (2023). Türk eğitim sistemi politikaları ve uygulamalarına ilişkin emekli eğitim yöneticilerinin görüşleri: Bir öznel yaşantı araştırması (fenomenoloji). Journal of Innovative Research in Social Studies, 6(1), 37-81. https://doi.org/10.47503/jirss.1262210
  54. Locke, E. A., & Latham, G. P. (2002). Building a practically useful theory of goal setting and task motivation: A 35-year odyssey. American Psychologist, 57(9), 705-717. https://doi.org/10.1037/0003-066X.57.9.705
  55. Lunenburg, F. C., & Ornstein, A. C. (2023). Eğitim yönetimi: Kavram ve uygulamaları. Nobel Yayıncılık.
  56. Marczyk, G., DeMatteo, D., & Festinger, D. (2005). Essentials of research design and methodology. New York: John Wiley & Sons Inc.
  57. Marshall, C. & Rossman, G. B. (2014). Designing qualitative research. New York: Sage.
  58. MEB. (2011). Millî Eğitim Bakanlığı Eğitim Müfettişleri Başkanlıkları Yönetmeliği. Resmî Gazete, (27974). https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2011/06/20110624-1.htm (Erişim Tarihi: 10 Mart 2025, 14:41)
  59. MEB. (2014). Millî Eğitim Temel Kanunu ile bazı kanun ve kanun hükmünde kararnamelerde değişiklik yapılmasına dair kanun (Kanun No. 6528, 14 Mart 2014). Resmî Gazete, (28941). https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2014/03/20140314-1.htm
  60. MEB. (2022). Millî Eğitim Bakanlığı Eğitim Müfettişleri Yönetmeliği. Resmî Gazete, (31765). https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2022/03/20220322-1.htm (Erişim Tarihi: 8 Mart 2025, 15:11)
  61. Merriam, S. B. (2013). Nitel araştırma (S. Turan, Çev.). Nobel Yayın Dağıtım.
  62. Michels, R. (1959). Political parties: A sociological study of the oligarchical tendencies of modern democracy. Dover.
  63. Miles, M. B., & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded sourcebook. Sage
  64. Mintzberg, H. (1979). The Structuring of organizations. Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall.
  65. Nurdoğan, A. M. (2009). II. Abdülhamid döneminde Rumeli’de maarif teşkilatı. Ankara Üniversitesi Osmanlı Tarihi Araştırma ve Uygulama Merkezi Dergisi, 26, 193-220. https://hdl.handle.net/11424/260099
  66. Patton, M. Q. (2015). Qualitative research & evaluation methods (4th ed.). Sage Publications.
  67. Power, M. (1997). The Audit Society: Rituals of verification. Oxford University Press.
  68. Şahin, S., Elçiçek, Z., & Tösten, R. (2013). Türk eğitim sisteminde teftişin tarihsel gelişimi ve bu gelişim sürecindeki sorunlar. The Journal of Academic Social Science Studies, 6(5), 1105-1126. https://doi.org/10.9761/JASSS1336
  69. Serbes, K. (2024). Kariyer gelişim kuramları üzerine bir değerlendirme. Paradoks Ekonomi Sosyoloji ve Politika Dergisi, 20(1), 162-199. https://izlik.org/JA29FT78FF
  70. Sergiovanni, T. J., & Starratt, R. J. (2007). Supervision: A redefinition. McGraw-Hill.
  71. Şimşek, M. (2018). Savaş yıllarında Menteşe Livası'ndaki ibtidaî mekteplerinin genel durumu (1916-1917). Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 40, 88-102. https://izlik.org/JA53BZ24WX
  72. Soydan, T. (2013). Türkiye’de toplumsal yapıda ve eğitim alanında yaşanan yeni muhafazakâr dönüşümün tarihsel ve toplumsal temelleri üzerine. Mülkiye Dergisi, 37(2), 7-52. https://izlik.org/JA73TT45RM
  73. Sönmez, V. & Alacapınar, F. (2016). Örneklendirilmiş bilimsel araştırma yöntemleri. Anı Yayıncılık.
  74. Subaşı, M., & Okumuş, K. (2017). Bir araştırma yöntemi olarak durum çalışması. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 21(2), 419-426. https://izlik.org/JA84JY63PW
  75. Su, K. (1974). Türk eğitiminde teftişin yeri ve önemi. Milli Eğitim Basımevi.
  76. Taş, H. (2022). Türk eğitim sisteminde denetim alt sisteminin yapılanma sorunsalı ve bir model önerisi. Eğitim ve İnsani Bilimler Dergisi: Teori ve Uygulama, 14(27), 169-196. https://doi.org/10.58689/eibd.1194319
  77. Taşer, S. (2010). Tanzimattan Cumhuriyete modernleşme sürecinde öğretmen yetiştiren kurumlarda eğitim yönetimi ve denetimi (Yayımlanmamış doktora tezi). Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
  78. Taymaz, H. (2015). Eğitim sisteminde denetim (11. baskı). Pegem Yayınları.
  79. Turan, G. (2016). İlköğretim müfettişlerinin ders teftişlerinin öğretmenler tarafından değerlendirilmesi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Pamukkale Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
  80. Usta, A. (2014). Kamu kurumlarında stratejik planlama: Önemi, bileşenleri, evreleri ve uygulanabilirliği. ASSAM Uluslararası Hakemli Dergi, 1(2), 31-53. https://izlik.org/JA54AA54EJ
  81. Weber, M. (1947). The Theory of social and economic organization. New York: Oxford University Press.
  82. Weick, K. E. (1995). Sensemaking in organizations. Sage Publications.
  83. Westerman, G., Bonnet, D., & McAfee, A. (2014). Leading digital: Turning technology into business transformation. Harvard Business Review Press.
  84. Yakut Özek, B., & Karaca Akarsu, C. (2024). Türk eğitim sisteminde denetim sürecinin yapısal dönüşümü. Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi Dergisi, 59(1), 455-467. https://doi.org/10.15659/3.sektor-sosyal-ekonomi.24.02.2195
  85. Yıldırım, A. (2006). İlköğretim müfettiş yardımcılarının yetiştirilmesi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (16), 715-728. https://izlik.org/JA62YU67EN
  86. Yıldırım, A. (2023). Türk kamu yönetiminde liyakat sistemi: Uygulama biçimleri, sorunlar ve çözüm önerileri. Munzur Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 12(1), 2-22. https://izlik.org/JA64FZ72PS
  87. Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2006). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayıncılık.
  88. Yin, R. K. (2018). Durum çalışması araştırması (İ. Günbayı, Çev.). Nobel Akademik Yayıncılık.
  89. Yukl, G. (2006). Leadership in Organizations (6th ed.). Pearson.
  90. Yürek, U., & Yıldırım, M. (2025). Öğretmenlerin müfettiş denetimlerine ilişkin metaforik algıları: Fenomenolojik bir analiz. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 23(2), 1436-1455. https://doi.org/10.37217/tebd.1638957