KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Kaygı. Bursa Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Felsefe Dergisi / 2026 / Sayı: 30

Foucault’nun Felsefesinde Bir “Sözel İlişki Etiği”: Parrhesia

Cengiz Mesut Tosun(Mersin Üniversitesi, Fen Edebiyat Fakültesi, Felsefe Bölümü)0000-0003-2558-8560
Mehmet Berk
Sayfa
145–157
Yayın Tarihi
2018-04-30
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışmamızda, Foucault’nun “sözel ilişki etiği” olarak tanımladığı bu pratiğin genel hatlarını serimledikten sonra, öznenin kendisiyle kurduğu “kendilik ilişkisi” ile irtibatını, askesis ile ilişkisini ve bu sözel etik pratiğin Foucault’nun son döneminde yaptığı Antikçağ soruşturmasındaki yerini tartışıyoruz.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Parrhesia , Michel Foucault’nun yaşamının son birkaç yılında yaptığı çalışmalarda sıkça karşılaştığımız bir sözcüktür.
📊
Temel Bulgular & Veri:Euripides’in tragedyalarından başlayarak tüm Antikçağ boyunca bu sözcüğün anlam bakımından karşıladığı tematik farklılıklarını irdeleyen Foucault’nun parrhesia çalışmaları, Bilme İradesi eseri ile Hazların Kullanımı ve Kendilik Kaygısı eserlerinin arasında bir geçiş soruşturması olarak karşımıza çıkmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışmamızda, Foucault’nun “sözel ilişki etiği” olarak tanımladığı bu pratiğin genel hatlarını serimledikten sonra, öznenin kendisiyle kurduğu “kendilik ilişkisi” ile irtibatını, askesis ile ilişkisini ve bu sözel etik pratiğin Foucault’nun son döneminde yaptığı Antikçağ soruşturmasındaki yerini tartışıyoruz.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Foucault · Sokrates · Etik

Özet

Parrhesia , Michel Foucault’nun yaşamının son birkaç yılında yaptığı çalışmalarda sıkça karşılaştığımız bir sözcüktür. Euripides’in tragedyalarından başlayarak tüm Antikçağ boyunca bu sözcüğün anlam bakımından karşıladığı tematik farklılıklarını irdeleyen Foucault’nun parrhesia çalışmaları, Bilme İradesi eseri ile Hazların Kullanımı ve Kendilik Kaygısı eserlerinin arasında bir geçiş soruşturması olarak karşımıza çıkmaktadır. Parrhesia , Antikçağ ahlakında öznenin kendisiyle ve başkalarıyla kurduğu etik ilişkinin en temel “kendilik pratikleri”nden biridir. Çalışmamızda, Foucault’nun “sözel ilişki etiği” olarak tanımladığı bu pratiğin genel hatlarını serimledikten sonra, öznenin kendisiyle kurduğu “kendilik ilişkisi” ile irtibatını, askesis ile ilişkisini ve bu sözel etik pratiğin Foucault’nun son döneminde yaptığı Antikçağ soruşturmasındaki yerini tartışıyoruz.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Tosun, C. M. (2018). Foucault’nun Felsefesinde Bir “Sözel İlişki Etiği”: Parrhesia. Kaygı. Bursa Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Felsefe Dergisi, Sayı: 30, 145–157. https://doi.org/10.20981/kaygi.411094

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (17)

  1. ARISTOTELES (2014). Retorik, çev. M. H. Doğan, İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
  2. BEST, S. & Kellner, D. (2011). Postmodern Teori, çev. M. Küçük, İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
  3. ERİBON, D. (2012). Michel Foucault, çev. Ş. Çiltaş, İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
  4. EURIPIDES (2013). Euripides III (İon), trans. R. F. Willetts, London: The University of Chicago Press.
  5. FOUCAULT, M. (2007). Cinselliğin Tarihi, çev. H. U. Tanrıöver, İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
  6. FOUCAULT, M. (2011). The Courge of Truth, The Goverment of Self and Others 2, trans. G. Burchell, New York: Palgrave Macmillan.
  7. FOUCAULT, M. (2014a). Doğruyu Söylemek, çev. K. Eksen, İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
  8. FOUCAULT, M. (2014b). Özne ve İktidar, çev. I. Ergüden ve O. Akınhay, İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
  9. FOUCAULT, M. (2015). Öznenin Yorumbilgisi, çev. F. Keskin, İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
  10. FOUCAULT, M., & GUTMAN, H. & P. H. HUTTON (2001). Kendini Bilmek, çev. G. Ç. Güven, İstabul: Om Yayınevi.
  11. McGUSHIN, E. F. (2007). Foucault's Askēsis. An Introduction to the Philosophical Life, USA: Northwestern University Press.
  12. O’LEARY, T. (2002). Foucault and The Art of Ethics, New York: Continuum Books.
  13. PLATON (2010). Devlet, çev. S. Eyüboğlu ve M. A. Cimcoz, İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
  14. PLATON (2011). Diyaloglar, çev. Kollektif, İstanbul: Remzi Kitabevi.
  15. PREUS, A. (2007). Historical Dictionary of Ancient Greek Philosophy, Plymouth: The Scarecrow Press.
  16. URHAN, Veli (2013). Michel Foucault ve Düşünce Sistemleri Tarihi, İstanbul: Say Yayınları.
  17. FOUCAULT, M. (2011). The Courge of Truth, The Goverment of Self and Others 2, trans. G. Burchell, New York: Palgrave Macmillan.