Dergiler / Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi / 2019 / Cilt: 26 - Sayı: 1

BAKIRKÖY RUH VE SİNİR HASTALIKLARI EĞİTİM VE ARAŞTIRMA HASTANESİ ÇOCUK VE ERGEN RUH SAĞLIĞI POLİKLİNİĞİ’NE BAŞVURAN SURİYELİLERİN KLİNİK VE SOSYODEMOGRAFİK PROFİLİ

CLINICAL AND SOCIODEMOGRAPHIC PROFILE OF SYRIAN CHILDREN AND ADOLESCENTS EVALUATED IN THE CHILD AND ADOLESCENT MENTAL HEALTH OUTPATIENT CLINIC OF BAKIRKOY RESEARCH AND TRAINING HOSPITAL FOR PSYCHIATRIC AND NEUROLOGICAL DISEASES

Sayfa
5–11
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bununla birlikte okula devam etme oranlarının arttırılmasına, ihtiyaç duyulan özel eğitim hizmetinin sağlanmasına ve Suriyeli çocukların ruh sağlığını ve sağlığa erişimini ortaya koyacak epidemiyolojik çalışmalara ihtiyaç olduğu söylenebilir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Bu çalışmada, Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi (BRSHH) Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı Polikliniğine başvuran Suriyelilerin hizmet talepleri, sosyodemografi k özellikleri ve klinik profi llerinin incelenmesi amaçlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yöntem: Çalışmaya 2011-2016 yılları arasında "geçici koruma statüsü" kapsamında çocuk ve ergen ruh sağlığı polikliniğine yapılan bütün başvurular dahil edilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Bununla birlikte okula devam etme oranlarının arttırılmasına, ihtiyaç duyulan özel eğitim hizmetinin sağlanmasına ve Suriyeli çocukların ruh sağlığını ve sağlığa erişimini ortaya koyacak epidemiyolojik çalışmalara ihtiyaç olduğu söylenebilir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2011-2016 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Amaç: Bu çalışmada, Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi (BRSHH) Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı Polikliniğine başvuran Suriyelilerin hizmet talepleri, sosyodemografi k özellikleri ve klinik profi llerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Çalışmaya 2011-2016 yılları arasında "geçici koruma statüsü" kapsamında çocuk ve ergen ruh sağlığı polikliniğine yapılan bütün başvurular dahil edilmiştir. Tespit edilen başvuruların klinik izlem dosyaları arşivden alınmış ve dosya içeriklerinden belirlenen veriler edinilmiştir. Sonuç: Değerlendirmeye alınan 50 kişinin 34'ü (%68) erkekti ve yaş ortalamaları 11,24 yıldı. Katılımcıların 43´ü (%86) hiç Türkçe konuşamamaktaydı ve 41´i (%82) herhangi bir kurumda öğrenim görmemekteydi. En sık saptanan tanıların; otizm spektrum bozukluğu (%22), zeka geriliği (%16), travma ve ilişkili bozukluklar (%16), dissosiyatif bozukluk (%14) ve duygudurum bozuklukları (%12) olduğu görüldü. Katılımcıların 16´sı (%32) engelli sağlık kurulu raporu talebiyle başvurmuştu ve rapor talebi ile başvuranların diğer nedenlerle başvuranlara göre anlamlı şekilde izlem görüşmelerine daha fazla uyum gösterdikleri görüldü. Tartışma: Başvuru nedenleri arasında yüksek sıklıkla engelli sağlık kurulu raporu talebi vardır, tedavi hizmeti talebinde olanların ise izleme devam etme oranlarının arttırılması gerekir. Bununla birlikte okula devam etme oranlarının arttırılmasına, ihtiyaç duyulan özel eğitim hizmetinin sağlanmasına ve Suriyeli çocukların ruh sağlığını ve sağlığa erişimini ortaya koyacak epidemiyolojik çalışmalara ihtiyaç olduğu söylenebilir.

Abstract

Objective: With this study, we aimed to investigate the service demands, sociodemographic characteristics and clinical profi les of Syrians who had applied to the child and adolescent mental health outpatient clinic of Bakırkoy Research and Training Hospital for Psychiatric and Neurological Diseases (BRSHH). Method: All applications to our child and adolescent mental health outpatient clinic in the context of "temporary protection status" between the years 2011 and 2016 were included. Clinical follow-up fi les of applicants were collected from the hospital archives and required data in line with the aims of the study were extracted.. Results: Of total 50 participants included in the study, 34 (68%) were male and mean age was 11,24 years. Forty-three participants (86%) were unable to speak Turkish at all, while 41 (82%) had not been attending any type of school at the time of the assessment. Most common psychiatric diagnoses were autism spectrum disorders (22%), intellectual disability (16%), trauma and related disorders (16%), dissociative disorder (14%), and mood disorders (12%). Sixteen (32%) of the participants had applied to the clinic with a request to be evaluated in order to obtain a disability report and it was observed that such applicants tended to continue their follow-up sessions much more regularly compared to those that had applied for other reasons. Discussion: It`s necessary to increase follow-up rates for population in need of treatment and health care services. Meanwhile, we believe it is important to recognise the need for further epidemiological studies to be carried out in future, to specifi cally determine the status of mental health and access to health care services of Syrian children. Moreover, aiming to increase the rates of school attendance as well as creating special educational institutions designed for Syrian children are crucial.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

UYGUN, E., TUNÇTÜRK, M., KILIÇOĞLU, A. G., MUTLU, C., KARAÇETİN, G. (2019). BAKIRKÖY RUH VE SİNİR HASTALIKLARI EĞİTİM VE ARAŞTIRMA HASTANESİ ÇOCUK VE ERGEN RUH SAĞLIĞI POLİKLİNİĞİ’NE BAŞVURAN SURİYELİLERİN KLİNİK VE SOSYODEMOGRAFİK PROFİLİ. Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi, Cilt: 26 - Sayı: 1, 5–11. https://ajindex.com/articles/151804

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Aker T. & Uygun E. (2017) Gü ncel bir sağlık sorunu: Mü ltecilik ve Şiddet. (L. Gülseren, Ed.). Türkiye Psikiyatri Derneği Yayınları, Ankara/Türkiye. sf. 144-145.
  2. Çeri V. (2015). Mülteci Çocuklar ve Entegrasyon. Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi, 22(2): 140–142.
  3. Çeri V, Beşer C, Perdahlı Fiş N & Arman A (2018) İstanbul’ daki Mülteci Çocuklara Bakım Vermek Üzere Özelleşmiş Bir Çocuk Psikiyatri Ünitesinden Bulgular. Journal of Clinical Psychiatry 21: 113–121.
  4. Fazel M (2018) Psychological and psychosocial interventions for refugee children resettled in high income countries. Epidemiology and Psychiatric Sciences 27(2): 117-123.
  5. Fazel M, Wheeler M & Danesh J (2005) Prevalence of serious mental disorder in 7000 refugees resettled in western countries: A systematic review. The Lancet 365(9467): 1309–1314.
  6. Hodes M (2000) Psychologically Distressed Refugee Children in the United Kingdom. Child Psychology and Psychiatry Review 5(2): 57-68.
  7. Karadag M, Gokcen C, Dandil F & Calisgan B (2018) Our experience with Syrian refugee patients at the child and adolescent psychiatry clinic in Gaziantep, Turkey. International Journal of Psychiatry in Clinical Practice 22(2): 157–159. Nasıroğlu S & Çeri V (2015) Refugees and Mental State of Refugee Children. Middle East Journal of Refugee Studies 1(1): 43–76.
  8. Nur Emin M (2016) Türkiye’deki Suriyeli Çocuklarin Egitimi: Temel Egitim Politikalari. Siyaset, Ekonomi, ve Toplum Araştırmaları Vakfı (SETA). İstanbul. Sf. 6-24 Önal A & Keklik B (2016) A Study on the problems encountered by refugees and asylum seekers in their access to healthcare services in Isparta province. Süleyman Demirel University Visionary Journal 7(15): 132–148.
  9. Panter-Brick C, Grimon MP & Eggerman M (2014) Caregiver - Child mental health: A prospective study in conflict and refugee settings. Journal of Child Psychology and Psychiatry and Allied Disciplines 55(4): 313-327.
  10. Sleijpen M, Boeije HR, Kleber RJ & Mooren T (2016) Between power and powerlessness: A metaethnography of sources of resilience in young refugees. Ethnicity and Health, 21(2): 158-180.
  11. Timshel I, Montgomery E & Dalgaard NT (2017) A systematic review of risk and protective factors associated with family related violence in refugee families. Child Abuse and Neglect 70: 315–330.
  12. Torun P, Mücaz Karaaslan M, Sandıklı B ve ark. (2018) Health and health care access for Syrian refugees living in İstanbul. International Journal of Public Health 63(5): 601-608.
  13. Tozer M, Khawaja NG & Schweitzer R (2018)