Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular: Altı yüz on dört katılımcının %46.7 (n= 287)’si erkekti, yaş ortalaması 37.9 ± 9.2 (aralık= 24-68) yıldı.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Giriş: Üst solunum yolu enfeksiyonu (ÜSYE) olan bir çocukta anestezi yönetimiyle ilgili riskler özellikle de pediatristler tarafından öncesinde öngörülememektedir. Burada amaçlanan, ÜSYE’si olan çocuklarda pediatristlerin anestezi yönetimini ilgilendiren görüş, karar ve tutumlarını incelemektir. Gereç ve Yöntemler: Bir kongrede ÜSYE’si olan çocuklarda pediatristlerin anestezi yönetimiyle ilgili pediatristlerin görüş, karar ve tutumlarını inceleyen bir anket gerçekleştirildi. Son bir ay içerisinde çalıştığı merkezde pediatrik cerrahi işlemler gerçekleştirilen katılımcılar dahil edildi. Bulgular: Altı yüz on dört katılımcının %46.7 (n= 287)’si erkekti, yaş ortalaması 37.9 ± 9.2 (aralık= 24-68) yıldı. Laringospazm/bronkospazm (n= 247; %40.2) en sık yaşanmış olan perioperatif komplikasyondu. Katılımcıların %41.5 (n= 255)’inin ÜSYE’si olan çocuklarda tüm elektif cerrahileri ertelediğini, %5 (n= 31)’inin tümünü onayladığını tespit ettik. İşlemleri ortanca erteleme süresi 1 (1-2) haftaydı. Artmış sekresyon en sık bildirilen perioperatif risk faktörüydü. Tam kan sayımı hem acil hem de elektif cerrahiler için en sık kullanılan preoperatif testti. Üniversite personeli elektifse, sadece kısa süreli sedasyon uygulanan işlemleri onaylamaktaydı, fakat tüm acil işlemleri ÜSYE sırasında bile onaylamaktaydı (her ikisi için de p= 0.001). Preoperatif testleri en az üniversite personeli kullanmaktaydı. Sonuç: Pediatristlerin karar ve tutumları değişkenlik göstermektedir. Üniversite personeli literatürde önerilenlere daha benzer yönetim stratejileri uygulamaktaydı. Pediatristler için görüş birliği sağlayan rehberler ve ÜSYE’si olan çocukların perioperatif yönetimiyle ilgili uzman eğitimleri gerektiği düşünülmüştür.
Abstract
Objective: The risks associated with the anesthetic management of a child with upper respiratory infection (URTI) may be unforeseen, especially by pediatricians. It was aimed to investigate the opinions, decisions, and attitudes of pediatricians affecting and contributing to the anesthetic management of children with URTI. Material and Methods: A survey regarding pediatricians’ opinions, decisions, and attitudes toward the perioperative management of children with URTI, was conducted in a congress. Participants working in centers in which pediatric surgical procedures were performed during the previous month were included. Results: Of 614 participants, 46.7% (n= 287) were men and mean age was 37.9 ± 9.2 (range; 24-68) years. Laryngospasm/bronchospasm (n= 247, 40.2%) were the most frequently reported perioperative complications experienced. We observed that 41.5% (n= 255) of participants cancelled all types of elective surgeries for children with URTI, while 5% (n= 31) approved all of them. The median length of postponement of procedures was 1 (1-2) week. Increased secretions were the most commonly reported perioperative risk factor. Complete blood count was the most used preoperative test for both elective and urgent surgeries. University staff only approved operations involving short-term sedation when they were elective, but they approved all urgent procedures, even during URTI (p= 0.001 for both). Preoperative tests were least employed by university staff. Conclusion: Pediatricians’ decisions and attitudes vary. University staff exhibited more convenient management strategies as advised in the literature. Consensus guidelines and specialist training concerning the perioperative management of children with URTI are thought to be necessary for pediatricians.