Dergiler / Çalışma ve Toplum / 2019 / Cilt: 3 - Sayı: 62

Yaratıcı Endüstri Kavramsallaştırmasında Yanlış Olan Ne?: Yaratıcı Endüstri Kavramsallaştırmasına Karşı 20 İtiraz

What is Wrong With the Notion of Creative Industry?: 20 Objections to the Notion of Creative Industry

Sayfa
1737–1756
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu nedenle, bu makalede, yaygın dolaşımda olan ‘yaratıcı endüstri’ kavramsallaştırmasının neden yanlış olduğu 20 itirazla gösteriliyor ve yaratıcılığın psikolojik, örgütsel ve kültürel boyutları üzerine yapılmış olan araştırmaların bir bölümü sunuluyor ve tartışılıyor.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Genellikle gizil ya da açık bir neo-liberal söylemle bağlantılı olan ‘yaratıcı endüstriler’ kavramsallaştırması, yaratıcılığa ilişkin indirgemeci anlayışı, yaratıcılığın apaçık bir tanıma sahip olduğu biçimindeki savunulamaz varsayımı, endüstrileri yaratıcı ve yaratıcı olmayan endüstriler olarak yanlış bir biçimde sınıflandırması ve yaratıcılığı bireylere özellikle kişilik farklarına , grup ve takım ortamları olduğu kadar teknolojik araçlarının yaratıcı etkinlikler amacıyla kullanılmasını da içermek üzere örgütlere ve kültürlere yüklemek yerine bir endüstriye yükleyen garip fail sorunu temelinde nadiren eleştiriliyor. ‘Yaratıcı endüstri’, ‘kültürel endüstri’yle yanyana anılmakla birlikte, ‘kültür’ün ve ‘kültürel’in kullanımı, yaratıcılığın yorumlanma, desteklenme ve engellenme biçimlerinde kültürel farklar olabileceğini yok sayarak örneğin, Çin ve Küresel Batı kültürlerinde yaratıcılık kavramsallaştırması , kâr getirirlik, kazanç, kaynak verimliliği vb. gibi ekonomik göstergeler üzerinden dönen, çoğunlukla toplu üretim olan popüler kültüre gönderme yaptığından yanıltıcıdır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Genellikle gizil ya da açık bir neo-liberal söylemle bağlantılı olan ‘yaratıcı endüstriler’ kavramsallaştırması, yaratıcılığa ilişkin indirgemeci anlayışı, yaratıcılığın apaçık bir tanıma sahip olduğu biçimindeki savunulamaz varsayımı, endüstrileri yaratıcı ve yaratıcı olmayan endüstriler olarak yanlış bir biçimde sınıflandırması ve yaratıcılığı bireylere özellikle kişilik farklarına , grup ve takım ortamları olduğu kadar teknolojik araçlarının yaratıcı etkinlikler amacıyla kullanılmasını da içermek üzere örgütlere ve kültürlere yüklemek yerine bir endüstriye yükleyen garip fail sorunu temelinde nadiren eleştiriliyor. ‘Yaratıcı endüstri’, ‘kültürel endüstri’yle yanyana anılmakla birlikte, ‘kültür’ün ve ‘kültürel’in kullanımı, yaratıcılığın yorumlanma, desteklenme ve engellenme biçimlerinde kültürel farklar olabileceğini yok sayarak örneğin, Çin ve Küresel Batı kültürlerinde yaratıcılık kavramsallaştırması , kâr getirirlik, kazanç, kaynak verimliliği vb. gibi ekonomik göstergeler üzerinden dönen, çoğunlukla toplu üretim olan popüler kültüre gönderme yaptığından yanıltıcıdır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu nedenle, bu makalede, yaygın dolaşımda olan ‘yaratıcı endüstri’ kavramsallaştırmasının neden yanlış olduğu 20 itirazla gösteriliyor ve yaratıcılığın psikolojik, örgütsel ve kültürel boyutları üzerine yapılmış olan araştırmaların bir bölümü sunuluyor ve tartışılıyor.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Yaratıcı endüstriler · yaratıcılık · yaratıcılığın psikolojisi

Özet

Genellikle gizil ya da açık bir neo-liberal söylemle bağlantılı olan ‘yaratıcı endüstriler’ kavramsallaştırması, yaratıcılığa ilişkin indirgemeci anlayışı, yaratıcılığın apaçık bir tanıma sahip olduğu biçimindeki savunulamaz varsayımı, endüstrileri yaratıcı ve yaratıcı olmayan endüstriler olarak yanlış bir biçimde sınıflandırması ve yaratıcılığı bireylere özellikle kişilik farklarına , grup ve takım ortamları olduğu kadar teknolojik araçlarının yaratıcı etkinlikler amacıyla kullanılmasını da içermek üzere örgütlere ve kültürlere yüklemek yerine bir endüstriye yükleyen garip fail sorunu temelinde nadiren eleştiriliyor. ‘Yaratıcı endüstri’, ‘kültürel endüstri’yle yanyana anılmakla birlikte, ‘kültür’ün ve ‘kültürel’in kullanımı, yaratıcılığın yorumlanma, desteklenme ve engellenme biçimlerinde kültürel farklar olabileceğini yok sayarak örneğin, Çin ve Küresel Batı kültürlerinde yaratıcılık kavramsallaştırması , kâr getirirlik, kazanç, kaynak verimliliği vb. gibi ekonomik göstergeler üzerinden dönen, çoğunlukla toplu üretim olan popüler kültüre gönderme yaptığından yanıltıcıdır. Bu nedenle, bu makalede, yaygın dolaşımda olan ‘yaratıcı endüstri’ kavramsallaştırmasının neden yanlış olduğu 20 itirazla gösteriliyor ve yaratıcılığın psikolojik, örgütsel ve kültürel boyutları üzerine yapılmış olan araştırmaların bir bölümü sunuluyor ve tartışılıyor.

Abstract

The notion of ‘creative industries’ usually coupled with implicit or explicit neo-liberal discourse is rarely criticized on the basis of its reductionistic understanding of creativity, its untenable assumption of a crystal clear definition of creativity, misclassification of industries as creative and non-creative, and the bizarre agency problem which attributes creativity to an industry, rather than individuals especially personality differences , organizations including group and team settings as well as uses of technological tools for creative activity and cultures. Although the discourse of ‘creative industry’ usually goes in tandem with ‘cultural industry’, the use of ‘culture’ and ‘cultural’ is misleading as they usually refer to popular culture of mass production that revolve on economic indicators such as profitability, revenue, resource efficiency etc. ignoring the fact that there may be cultural differences in the way creativity is interpreted, promoted or discouraged e.g. the notions of creativity in Chinese vs. Global Western culture . Thus in this article, what is wrong about the widespread notion of ‘creative industry’ is shown through 20 objections, and a set of research papers on psychological, organizational and cultural dimensions of creativity is presented and discussed.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GEZGİN, U. B. (2019). Yaratıcı Endüstri Kavramsallaştırmasında Yanlış Olan Ne?: Yaratıcı Endüstri Kavramsallaştırmasına Karşı 20 İtiraz. Çalışma ve Toplum, Cilt: 3 - Sayı: 62, 1737–1756. https://ajindex.com/articles/151016

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Amabile, T.M. (2017). In pursuit of everyday creativity. The Journal of Creative Behavior, 51(4), 335-337.
  2. Andriopoulos, C. (2001). Determinants of organisational creativity: A literature review. Management Decision, 39(10), 834-840.
  3. Batey, M. & Furnham, A. (2008). The relationship between measures of creativity and schizotypy. Personality and Individual Differences, 45, 816-821.
  4. Berg, S.-H. & Hassink, R. (2014). Creative industries from an evolutionary perspective: A critical literature review. Geography Compass, 8/9, 653-664.
  5. Boggs, J. (2009). Cultural industries and the creative economy - vague but useful concepts. Geography Compass, 3(4):1483-1498.
  6. Boix, R, Lazzeretti, L, Capone, F, De Propris, L, Sánchez, D (2013). The geography of creative industries in European countries: France, Great Britain, Italy and Spain. European Urban and Regional Studies 18(2), 136–155.
  7. Booyens, I. (2012).
  8. Creative Industries, Inequality and Social Development: Developments, Impacts and Challenges in Cape Town. Urban Forum, 23, 43– 60. Burch, G., Pavelis, C., Hemsley, D. & Corr, P. (2006). Schizotypy and creativity in visual artists. British Journal of Psychology, 97, 177–190.
  9. Burroughs, J.E. & Mick, D.G. (2004). Exploring antecedents and consequences of consumer creativity in a problem-solving context. Journal of Consumer Research, 31, 402-411. Daiso (n.d.). Retrieved from http://www.daisojapan.com Dewett, (2007). Linking intrinsic motivation, risk taking, and employee creativity in an R&D environment. R & D Development, 37(3), 197-208.
  10. Dijksterhuis, A. & Meurs, T. (2006). Where creativity resides: The generative power of unconscious thought. Consciousness and Cognition, 15, 135-146.
  11. Dollinger, S. J. (2007). Creativity and conservatism. Personality and Individual Differences, 43, 1025–1035.
  12. Evans, P. & Green, J. (2017). Eyes half shut: A report on long hours and productivity in the UK film and TV industry. Retrieved from https://www.bectu.org.uk/filegrab/eyes-half-shut-reportoct2017.pdf?ref=2363
  13. Farmer, S.M., Tierney, P. & Kung-McIntyre, K. (2003). Employee creativity in Taiwan: An application of role identity theory. Academy of Management Journal, 46(5), 618–630.
  14. Faullant, R., Schwarz, E.J., Krajger, I. & Breitenecker, R.J. (2012). Towards a comprehensive understanding of lead userness: The search for individual creativity. Creativity & Innovation Management, 21(1), 76-92.
  15. Feist, G.J. (1998). A meta-analysis of personality in scientific and artistic creativity. Personalit