Dergiler / Journal of Computational Design / 2019 / Cilt: 1 Sayı: 1 Özel Sayı

Dans Hareketi Verilerinin Sayısal Ortamda Forma Dönüştürülmesi

Transformation Of Dance Motion Data To Form Through The Computational Environment

Sinem Kırkan(İSTANBUL TEKNİK ÜNİVERSİTESİ)
Gülen Çağdaş(İSTANBUL TEKNİK ÜNİVERSİTESİ)
Sayfa
11–34
Yayın Tarihi
2019-09-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışmanın sonunda mimarlığın alışıldık katı, durağan formları yerine dinamik ve etkileşimli form arayışlarında dans hareketi verilerinin kullanılmasının üretken sonuçları gösterilmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Mimarlık doğası gereği hareket ve bedenle iç içedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bilgisayarın tasarım sürecine dahil olması ile beraber gerçek ortamdaki hareketlerin analiz ve deneyimleme süreçleri son yıllarda sayısal ortamda da değerlendirilmeye başlanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışmanın sonunda mimarlığın alışıldık katı, durağan formları yerine dinamik ve etkileşimli form arayışlarında dans hareketi verilerinin kullanılmasının üretken sonuçları gösterilmektedir.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Mimarlık · Dans · Etkileşimli Tasarım

Özet

Mimarlık doğası gereği hareket ve bedenle iç içedir. Hareketin en yoğun olarak gözlemlendiği süreçlerden biri de kuşkusuz ki dans performansıdır. Mimarlık ve dans şekil ve form açısından aynı dili paylaşır; her iki disiplin de kendilerini tanımlamak için katı cisimleri ve mekanı dönüştürür. Bilgisayarın tasarım sürecine dahil olması ile beraber gerçek ortamdaki hareketlerin analiz ve deneyimleme süreçleri son yıllarda sayısal ortamda da değerlendirilmeye başlanmıştır. Hareketlerin sayısal ortamda analizi ile hareket verilerinin elde edilmesi mümkündür. Bu veriler bir çok farklı disiplin için tasarım öğesi olarak ele alınabilir. Bu makale kapsamında dans hareketleri ile etkileşimde olan dinamik mekanlar ve mimari formlar üretilmesinde dans verileri ele alınması üzerinde durulmuştur. Çalışma kapsamında öncelikle beden, hareket ve dans üzerine araştırmalar incelenmiştir. Sonraki aşamada dans performansından hareket verilerinin elde edilmesi incelenmiştir. Bu bağlamda dansçı denek grupları ile çalışılmış, dansçıların hareketleri Kinect, Grasshopper ve Quokka ara yüzleri kullanılarak sayısal ortama aktarılmıştır. Dansçıların hareketleri dans performansı boyunca taranmış, her bir eklemde meydana gelen hareket verisi analiz süreci için depolanmıştır. Sayısal ortamın sağlamış olduğu olanaklar ile hareket verilerine bağlı modeller üretilmiş, mekandaki hareket izleri somutlaştırılmış ve analizi yapılmıştır. Oluşturulan formların dansçı ile birebir etkileşimde olması, beden hareketi dinamikliğinin üretilen forma da yansıması üzerinde durulmuştur. Bu bağlamda hareket ile etkileşimli bir kabuk tasarımı önerisi sunulmuştur. Çalışmanın sonunda mimarlığın alışıldık katı, durağan formları yerine dinamik ve etkileşimli form arayışlarında dans hareketi verilerinin kullanılmasının üretken sonuçları gösterilmektedir.

Abstract

Architecture is inherently intertwined with movement and body. One of the most intense observations of the movement is undoubtedly dance performance. Architecture and dance share the same language in terms of shape and form; both disciplines transform solid bodies and space to identify themselves. In recent years, involving computers to design process leads to digital analysis of movements. Movement data is available with movement analysis in computational environment. These data can be used as design components for different disciplines. In this article, it is emphasized that dance data can be used to create dynamic spaces and architectural forms in interaction with body movements. Within this scope, the relation among the time, space and movement is examined. Motion capture and motion transformation techniques are studied. In this content, it has been worked with a group dancers as subjects and their movements were transferred to computational environment using Kinect, Grasshopper and Quokka interfaces. Dancers movements were scanned and the motion data for each joint were stored for the analysis process. Thanks to the computational environment, the models based on the movement data were produced and the movement traces in the space were concretized and analyzed. The interaction of the created forms with the dancer and the reflection of the of body movement dynamics on the form produced were intensified. At the end of the study, the productive results of using dance movement data in search of dynamic and interactive forms instead of the usual solid, stationary forms of architecture are shown.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Kırkan, S., Çağdaş, G. (2019). Dans Hareketi Verilerinin Sayısal Ortamda Forma Dönüştürülmesi. Journal of Computational Design, Cilt: 1 Sayı: 1 Özel Sayı, 11–34. https://ajindex.com/articles/1506404

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (21)

  1. Brennan, A., Alhadidi, S., Kimm, G. (2013). Quokka: Programming for Real Time Digital Design Platform. International Conference on Computer-Aided Architectural Design Research in Asia, 18, pp. 261-270, Hong Kong.
  2. Can, C. (2003). Choreographic Assemblages An Archaeology of Movement and Space. MSc Thesis, Massachusetts Institute of Technology, Department of Architecture, USA.
  3. Chen, J. F., Lin, W. C., Tsai, K. H., Dai, S. Y. (2011). Analysis and Evaluation of Human Movement based on Laban Movement Analysis. Tamkang Journal of Science Engineering, 4 (3), 255-264, Taiwan.
  4. Fox, M. ve Kemp, M. (2009). Interactive Architecture. (L. N. Packard, Ed.) New York:Princeton Architectural Press, USA.
  5. Gavrilou, E. (2003). Inscribing Structures of Dance Into Architecture. International Space Syntax Symposium, 4. London, United Kingdom.
  6. Gines, M. T. (2005). Labanotation: A Methodology For Systematically Mapping Movement in Architectural Form. Southern Illinois University, School of Architecture, llinois, USA.
  7. Guest, A. H. (1990). Dance Notation. Perspecta, 26, 203-214, USA.
  8. Ötken, N. (2011). Dans ve Hareket. Akademik Araştırmalar Dergisi, 12 (48), 287-311, İstanbul, Türkiye.
  9. Petric, J., Conti, G., Abacus, G. U. (2003). Designing within Virtual Worlds. In J.-Y. T.-S. Mao-Lin-Chiu (Ed.), Digital Design Research and Practice: Proceedings of the 10th international Conference on Computer Aided Architectural Design Futures. London, Boston: Kluwer Academic Publishers, United Kingdom.
  10. Rosenberg, S. B. (2010). On Architecture and the Dancing Body: Changing Visuality. Vesleyan University, Dance Studies Department, Connecticut, USA.
  11. Spurr, S. (2007). Chance Encounters between Body and Buildings: New Technologies in Architecture and Dance. University of Technology, Faculty of Design, Architecture and Building, Sydney, Australia.
  12. Stathopoulou, D. (2011). From Dance Movement to Architectural Form. PhD Thesis, Master of Philosophy University of Bath, Department of Architecture and Civil Engineering, United Kingdom.
  13. Varna, C. (2013). Improvisational choreography as a design language for spatial interaction. MSc Thesis, University College London, Bartlett School of Architecture, Building, Environmental Design &Planning, United Kingdom.
  14. Url-1, alındığı tarih: 10.12.2014
  15. Url-2, alındığı tarih: 10.12.2014
  16. Url-3, alındığı tarih: 08.11.2014
  17. Guest, A. H. (1990). Dance Notation. Perspecta, 26, 203-214, USA.
  18. Ötken, N. (2011). Dans ve Hareket. Akademik Araştırmalar Dergisi, 12 (48), 287-311, İstanbul, Türkiye.
  19. Url-1, alındığı tarih: 10.12.2014
  20. Url-2, alındığı tarih: 10.12.2014
  21. Url-3, alındığı tarih: 08.11.2014