KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2026 / Cilt: 22 Sayı: 46

TÜRKİYE TESCİLLİ HAVA YOLU ŞİRKETLERİNİN KURUMSAL ETİK KODLARI VE DAVRANIŞ KURALLARINA İLİŞKİN BİR ANALİZ

AN ANALYSIS OF CORPORATE ETHICAL CODES AND CODE OF CONDUCT OF AIRLINE COMPANIES BASED IN TÜRKİYE

Bekir Kul(ANKARA UNIVERSITY, FACULTY OF APPLIED SCIENCES)0000-0001-6687-717X
Sayfa
546–563
Yayın Tarihi
2023-06-25
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular: Araştırma sonuçlarına göre Türkiye tescilliı havayollarının %33'ü etik ve davranış kurallarını beyan etmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Nitelik, nicelik ve esneklik bakımından örnek teşkil eden Türk sivil havacılık sektörünün bu başarısını sürdürülebilir kılması, güçlü bir “etik kod ve davranış kuralları” kültürünü oluşturabilme ve yerleştirebilme becerisi ile doğrudan ilgilidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bulgular: Araştırma sonuçlarına göre Türkiye tescilliı havayollarının %33'ü etik ve davranış kurallarını beyan etmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmanın literatüre önemli katkı sağlaması beklenmektedir.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Etik kodlar · iş etiği · sivil havacılık

Özet

Nitelik, nicelik ve esneklik bakımından örnek teşkil eden Türk sivil havacılık sektörünün bu başarısını sürdürülebilir kılması, güçlü bir “etik kod ve davranış kuralları” kültürünü oluşturabilme ve yerleştirebilme becerisi ile doğrudan ilgilidir. Amaç: Bu çalışma Türkiye tescilli havayolu işletmelerinde etik kodların ve davranış kurallarının varlığı, mevcut durumu ve içeriğinin incelenmesini amaçlamaktadır. Yöntem: Tarama modelinin tercih edildiği araştırma kapsamında ulusal otorite tarafından lisans verilmiş havayolu işletmelerinin beyanları, resmi açıklamaları ve kamuoyu bilgilendirmeleri ile kurumsal internet sayfaları incelenmiştir. Analiz edilecek verinin zenginleştirilmesi amacıyla gerektiği durumlarda işletmelerden bazılarıyla doğrudan iletişime geçilmiş ve veri talebinde bulunulmuştur. Bulgular: Araştırma sonuçlarına göre Türkiye tescilliı havayollarının %33'ü etik ve davranış kurallarını beyan etmiştir. Ayrıca etik kurallarını ve davranış kurallarını beyan etmeyen 8 şirketten 6'sının farklı dokümanlarda etik kurallar ve davranış kurallarına karşılık gelebilecek beyanları bulunmaktadır. Özgünlük: Ulusal literatürde Sivil havacılıkla alanında yapılan çok az çalışmanın etik kültür konusunda odaklanmıştır. Bu çalışmanın literatüre önemli katkı sağlaması beklenmektedir.

Abstract

The sustainable success of the Turkish civil aviation sector, which is an example of quality, quantity, and flexibility, is directly related to the ability to create and position a strong culture of "ethical code and code of conduct". Objective: The main purpose of this research is to examine the presence, current status, and the content of ethical codes and codes of conduct in Türkiye. Method: The current data of this research were obtained from the official websites of airline companies licensed by the General Directorate of Civil Aviation in Türkiye. Additionally, the declarations, official statements, and public information of these companies were subjected to documents and content analysis. Findings: According to the research results, 33% of Turkish registered airlines have declared their ethical code and code of conduct. Additionally, 6 of the 8 companies that do not declare their ethical code and code of conduct have statements in different documents that may correspond to the code of ethics and code of conduct. Originality: Very few studies in the field of civil aviation in the national literature has focused on ethical culture. This study is expected to make a major contribution to the literature.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Kul, B. (2023). TÜRKİYE TESCİLLİ HAVA YOLU ŞİRKETLERİNİN KURUMSAL ETİK KODLARI VE DAVRANIŞ KURALLARINA İLİŞKİN BİR ANALİZ. İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 22 Sayı: 46, 546–563. https://doi.org/10.46928/iticusbe.1237377

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (21)

  1. Al Sarrah, M., Ajmal, M.M., & Mertzanis, C. (2020). Identification of sustainability indicators in the civil aviation sector in Dubai: A stakeholders’ perspective. Soc. Responsib. J. 2020, 17, 648-668.
  2. Aksoy, C., & Dursun, Ö. O. (2018). Türkiye’de Sivil Havacılık Sektörünün Gelişimine Genel Bir Bakış. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 17 (67), 1060-1076. DOI: 10.17755/esosder.343877.
  3. Belyaeva, Z. (2015). CSR in the Russian aviation industry: The winds of change, Strateg. Dir., 31, 7–9.
  4. Bia, M., & Kalika, M. (2007). Adopting an ICT code of conduct: An empirical study of organizational factors. J. Enterp. Inf. Manag., 20, 432–446.
  5. Burns, P.M., & Cowlishaw, C. (2014). Climate change discourses: How UK airlines communicate their case to the public. J. Sustain. Tour., 22, 750–767.
  6. Cheng, Y., & Shen, H. (2020). United Airlines crisis from the stakeholder perspective: Exploring customers’ ethical judgment, trust and distrust, and behavioral intentions. Public Relat. Rev., 46, 101908
  7. Civil Aviation Authority, (2023). SHGM Mevzuat, Retrieved January 1, 2023, from http://mevzuat.shgm.gov.tr/.
  8. De George, R. T. (1987). The status of business ethics: Past and future. Journal of Business Ethics, 6, 201–211.
  9. Duppati, G., Scrimgeour, F. & Stevenson, R. (2016). Corporate governance in the airline industry-Evidence from the Asia-Pacific Region. Corp. Ownersh. Control, 13, 329–335.
  10. Francis, J., Nanda, D. & Olsson, P. (2008). Voluntary disclosure, earnings quality, and cost of capita. Journal of Accounting Research, 46(1), 53–99.
  11. Gray, R., Javad, M., Power, D. M., & Sinclair, C. D. (2001). Social and environmental disclosure and corporate characteristics: A research note and extension. Journal of Business Finance & Accounting, 28, 327–356.
  12. Hagmann, C., Semeijn, J., & Vellenga, D.B. (2015). Exploring the green image of airlines: Passenger perceptions and airline choice. J. Air Transp. Manag., 2015, 43, 37–45.
  13. Jones, G.R. (1998). Organizational Theory, Second Edition, New York: Addison-Weslet Pub. Co. P.189.
  14. Jose, A., & Lee, S. (2006). Environmental reporting of global corporations: A content analysis based on website disclosures. Journal of Business Ethics, 72, 307–321.
  15. Kolk, A. (2003). Trends in sustainability reporting by the Fortune Global 250. Business Strategy & the Environment, 12(5), 279–291.
  16. Korul, V., & Küçükönal, H. (2003). Türk Sivil Havacılık Sisteminin Yapısal Analizi. Ege Academic Review, 3 (1), 24-38. Leamon, M.A., Rincon, E.J., Robillard, N.M., & Sutherland, J.J. (2019). Sustainable skies: how the airline industry is addressing climate change. Journal of Strategic Innovation & Sustainability, Vol. 14 No. 2, pp. 85-112.
  17. Lee, M. P. (2009). Does ownership form matter for corporate social responsibility? A longitudinal comparison of environmental performance between public, private, and joint-venture firms. Business and Society Reviews, 114, 435–456.
  18. McDowell, T. (2006). Deloitte’s Three Ways to Instill Ethical Guideliness. Strategic HR Reviw, Vol:5, p.17.
  19. Sauser, W., (2005). Ethics in Business: Answering the Call. Journal of Business Ethics, Vol:58. p.345-357
  20. Aksoy, C., & Dursun, Ö. O. (2018). Türkiye’de Sivil Havacılık Sektörünün Gelişimine Genel Bir Bakış. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 17 (67), 1060-1076. DOI: 10.17755/esosder.343877.
  21. Korul, V., & Küçükönal, H. (2003). Türk Sivil Havacılık Sisteminin Yapısal Analizi. Ege Academic Review, 3 (1), 24-38.