Dergiler / İnönü Üniversitesi Sanat ve Tasarım Dergisi / 2020 / Cilt: 10 Sayı: 22

MELEZ BİR BASKIRESİM TEKNİĞİ: ON YEDİNCİ YÜZYILDAN ON DOKUZUNCU YÜZYILA MONOTİP

Burçak Balamber(BALIKESİR ÜNİVERSİTESİ, GÜZEL SANATLAR FAKÜLTESİ, BASKI SANATLARI BÖLÜMÜ)0000-0003-1098-6128
Sayfa
82–97
Yayın Tarihi
2020-12-31
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Elde edilen bilgiler ışığında, monotip tekniğinin söz konusu dönemdeki gelişimi anlaşılmaya çalışılmış ve bu veriler araştırmanın amacı doğrultusunda sentezlenmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Teknik açıdan en basit baskıresim metodu olarak adlandırılabilecek monotip tekniği, sanatçının sadece metal veya cam gibi bir yüzeyi mürekkeplemesini ya da boyamasını, akabinde de monotip baskı elde edebilmek için bu çalışmayı kâğıda transfer etmesini gerektirir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu makalenin amacı, ilk defa kullanıldığı bilinen 17. yüzyıldan ilk defa terimselleştirildiği 19. yüzyıla kadar monotip tekniğinin tarihini keşfetmek ve söz konusu dönemde üretimlerinde monotip tekniğine yer vermiş sanatçıların tekniğe yönelik farklı yaklaşımlarını ele almaktır.
💡
Sonuç & Katkı:Elde edilen bilgiler ışığında, monotip tekniğinin söz konusu dönemdeki gelişimi anlaşılmaya çalışılmış ve bu veriler araştırmanın amacı doğrultusunda sentezlenmiştir.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Monotip · Baskıresim · Boyaresim

Özet

Teknik açıdan en basit baskıresim metodu olarak adlandırılabilecek monotip tekniği, sanatçının sadece metal veya cam gibi bir yüzeyi mürekkeplemesini ya da boyamasını, akabinde de monotip baskı elde edebilmek için bu çalışmayı kâğıda transfer etmesini gerektirir. Ağaç baskı, gravür veya litografi gibi geleneksel baskıresim tekniklerinin aksine, monotip tekniği çalışmanın tekrar tekrar mürekkeplenip boyanmasını sağlayacak şekilde bir plaka üzerine kazınması veya kimyasal olarak sabitlenmesini gerektirmez. Yüzey üzerine çizilmiş çalışmanın direkt transferi olarak da özetlenebilecek bu teknik, yalnızca tek bir baskı almayı hedefler. Bu makalenin amacı, ilk defa kullanıldığı bilinen 17. yüzyıldan ilk defa terimselleştirildiği 19. yüzyıla kadar monotip tekniğinin tarihini keşfetmek ve söz konusu dönemde üretimlerinde monotip tekniğine yer vermiş sanatçıların tekniğe yönelik farklı yaklaşımlarını ele almaktır. Makale, monotip tekniğinin ele alınan iki yüz yıllık dönemindeki tarihi ve gelişimine ilişkin olarak, literatüre kaynak teşkil edecek olması bakımından önem taşımaktadır. Çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden literatür tarama yöntemi kullanılmış ve monotip tekniğinin tarihini kapsamlı bir şekilde ele almış kitaplar ve sergi katalogları başta olmak üzere, konuyla ilgili kaynaklar incelenmiştir. Elde edilen bilgiler ışığında, monotip tekniğinin söz konusu dönemdeki gelişimi anlaşılmaya çalışılmış ve bu veriler araştırmanın amacı doğrultusunda sentezlenmiştir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Balamber, B. (2020). MELEZ BİR BASKIRESİM TEKNİĞİ: ON YEDİNCİ YÜZYILDAN ON DOKUZUNCU YÜZYILA MONOTİP. İnönü Üniversitesi Sanat ve Tasarım Dergisi, Cilt: 10 Sayı: 22, 82–97. https://doi.org/10.16950/iujad.795089

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. Bartsch, A. (1821). Le Peintre Graveur. Viyana: Imprimerie de J.V. Degen.
  2. Cachin, F. (1974). Introduction. J. Adhémar, & F. Cachin içinde, Degas: The Complete Ethings, Lithographs and Monotypes (s. 75-90). Londra: Thames & Hudson.
  3. Field, R. S. (1973). Paul Gauguin: Monotypes. Philadelphia: Philadelphia Museum of Art.
  4. Janis, E. P. (1980). Setting the Tone—The Revival of Etching, The Importance of Ink. J. P. O'Neill içinde, The Painterly Print: Monotypes from the Seventeenth to the Twentieth Century (s. 9-28). New York ve Boston: Metropolitan Museum of Art ve Museum of Fine Arts.
  5. Kiehl, D. W. (1980). Monotypes in America in the Nineteenth and Early Twentieth Centuries. J. P. O'Neill içinde, The Painterly Print: Monotypes from the Seventeenth to the Twentieth Century (s. 40-48). New York ve Boston: Metropolitan Museum of Art ve Museum of Fine Arts.
  6. Lepic, V. N. (1876). Comment je devins graveur à l'eau-forte. Paris: Cadart.
  7. Moser, J. (1997). Singular Impressions: The Monotype in America. Washington, DC: Smithsonian American Art Museum.
  8. Reed, S. W. (1980). Monotypes in the Seventeenth and Eighteenth Centuries. J. P. O'Neill içinde, The Painterly Print: Monotypes from the Seventeenth to the Twentieth Century (s. 3-8). New York ve Boston: Metropolitan Museum of Art ve Museum of Fine Art.
  9. Shapiro, B. S. (1980). Nineteenth-Century Masters of the Painterly Print. J. P. O'Neill içinde, The Painterly Print: Monotypes from the Seventeenth to the Twentieth Century (s. 29-39). New York ve Boston: Metropolitan Museum of Art ve Museum of Fine Art.
  10. Wisneski, K. (1995). Monotype/Monoprint: History and Techniques. Ithaca, New York: Bullbrier Press.