Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular, raporun ağırlıklı olarak fiziksel erişilebilirlik, ulaşım ve sağlık hizmetlerine odaklandığını; buna karşın yaşlı dostu kentlerin özgürlük, aidiyet, kabul görme, değerli hissetme, faydalı olma, korku, kaygı ve suçluluk gibi mekânsal olarak deneyimlenen “olumlu” ve “olumsuz” duygularla da yakından ilişkili olduğunu göstermektedir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Mekân; zaman, deneyimler, karşılaşmalar ve duygulardan bağımsız olarak ele alınamaz. Mekân ile duygular/duygulanım arasında karşılıklı bir etkileşim bulunur; mekân duyguları etkilerken ve şekillendirirken, duygular da mekânı dönüştürür. Dünya Sağlık Örgütü’nün (2007) “Küresel Yaş Dostu Kentler: Bir Rehber” raporu, yaş(lı) dostu kentleri sekiz temel alan üzerinden tanımlar. Ancak “dezavantajlı gruplara” yönelik “dost kent” politikalarının, çoğu zaman kavramsal derinlikten yoksun söylemler ve tanımlamalarla sınırlı kaldığı söylenebilir. Bu çalışmada, söz konusu raporun nitel bir araştırma olarak söylem analizi yapılmıştır. Bu analizle yaş(lı) dostu kentin duygusal boyutu görünür kılınmaya çalışılmıştır. Analiz sürecinde, sadece açık ifadeler değil, duygulara dair örtük ve yan ifadelerin de dikkate alınması amaçlanmıştır. Rapordaki duyguların, hangi bağlamda “ne yaptığı” duygular/duygulanım coğrafyası açısından değerlendirilmiştir. Bulgular, raporun ağırlıklı olarak fiziksel erişilebilirlik, ulaşım ve sağlık hizmetlerine odaklandığını; buna karşın yaşlı dostu kentlerin özgürlük, aidiyet, kabul görme, değerli hissetme, faydalı olma, korku, kaygı ve suçluluk gibi mekânsal olarak deneyimlenen “olumlu” ve “olumsuz” duygularla da yakından ilişkili olduğunu göstermektedir. Sonuçlar değerlendirildiğinde; güven, korku, huzur, aidiyet, saygı görme ve değersizlik gibi adlandırılmış duyguların; gerginlik, tedirginlik, huzursuzluk ve -bedensel- kırılganlık gibi duygulanımsal hâllerle iç içe geçtiğini ortaya koymaktadır. Yaş(lı) dostu kent literatürü mekân ve kenti daha çok fiziksel tasarım boyutuyla ele almaktadır. Ancak bu çalışma yaşlı bireylerin kentsel çevreyle ilişkilerini fiziksel mekân anlayışının ötesinde, duygu/duygulanımsal coğrafyalar perspektifinden değerlendirmiştir.
Abstract
Space could not be considered independently of time, experiences, encounters, and emotions. There is a mutual interaction between space and emotions/affect; space influences and shapes emotions, while emotions could transform space. The World Health Organization's (2007) “Global Age-Friendly Cities: A Guide” report explains age-friendly cities through eight key areas. However, it could be stated that “friendly city” policies for “disadvantaged groups” are often limited to mere discourses and definitions lacking conceptual depth. This study, as qualitative research, presents a discourse analysis of the report in question. The aim of this analysis is to reveal the emotional dimension of the age-friendly city. The analysis process considered not only explicit statements but also implicit and figurative expressions related to emotions. In which context, “what do the emotions expressed in the report do” was evaluated in terms of the geography of emotions/affect. The findings display that the report focuses primarily on physical accessibility, transportation, and healthcare services; however, age-friendly cities are also closely related to spatially experienced “positive” and “negative” emotions such as freedom, belonging, acceptance, feeling valued, usefulness, fear, anxiety, and guilt. As the results are evaluated, this study reveals that emotions such as trust, fear, peace, belonging, respect, and worthlessness are intertwined with affective states such as tension, anxiety, restlessness, and -physical- vulnerability. The literature on age-friendly cities mostly addresses space and the city from a physical design perspective. However, this study evaluates the relationship of older individuals with the urban environment from a perspective of emotional/affective geographies, beyond the understanding of physical space.