Dergiler / Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi / 2016 / Cilt: 65 - Sayı: 4

TÜRK CEZA MUHAKEMESİNDE İSTİNAF

Appeal in Turkish Criminal Procedure

Sayfa
2331–2388
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Böylece Yargıtay daha az cezai uyuşmazlığa bakarak ve sadece hukuki denetim yaparak içtihat oluşturma görevini gereği gibi yerine getirecektir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bölge adliye mahkemeleri 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun ile düzenlenmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Adalet Bakanlığının değerlendirmelerine göre ilk derece mahkemelerince verilen kararların yaklaşık %90 nı istinaf incelemesi ile kesinleşecek ve dolayısıyla ceza yargılaması makul sürede tamamlanmış olacaktır.
💡
Sonuç & Katkı:Böylece Yargıtay daha az cezai uyuşmazlığa bakarak ve sadece hukuki denetim yaparak içtihat oluşturma görevini gereği gibi yerine getirecektir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bölge adliye mahkemeleri 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun ile düzenlenmiştir. Bölge adliye mahkemeleri, başkanlık, başkanlar kurulu, daireler, bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet başsavcılığı, bölge adliye mahkemesi adalet komisyonu ve müdürlüklerden oluşur. Böylece iki dereceden ibaret bulunan yargı sistemi üç dereceli hale gelmiştir. İstinaf da bir kanun yolu olarak nitelendirilmektedir. İlk derece mahkemesi kararının gerek maddi mesele ve gerekse hukuksal açıdan denetimini sağlayan kanun yoluna istinaf adı verilmektedir. Klasik yani geniş anlamda istinafta ilk verilen son karar yok sayılarak yeni bir muhakeme gerçekleştirilir. Adalet Bakanlığının değerlendirmelerine göre ilk derece mahkemelerince verilen kararların yaklaşık %90 nı istinaf incelemesi ile kesinleşecek ve dolayısıyla ceza yargılaması makul sürede tamamlanmış olacaktır. Ayrıca istinaf mahkemeleri hem maddi hem de hukuki denetim yaparak maddi gerçeğe ulaşılmasına daha çok hizmet edecektir. Böylece Yargıtay daha az cezai uyuşmazlığa bakarak ve sadece hukuki denetim yaparak içtihat oluşturma görevini gereği gibi yerine getirecektir.

Abstract

Regional Courts of Justice are regulated by the 5235 numbered Law on the Establishment, Duties and Authorities of the Judiciary Courts of First Instance and Regional Courts of Justice. The regional courts of justice consist presidency, presidential board, chambers, prosecution office, justice commission and directorates. Thus, the judicial system, which consists of two grades, has become three grades. Appeal is also referred to as a legal remedy. The right to appeal provides carnal and legal control of first instance courts' decisions. In the classic sense, viz. in the broad sense, a new judgment is made by ignoring the first decision which is given first. According to the assessments of the Ministry of Justice, about 90% of the decisions made in the first instance courts will become final with an appeal examination and thus the criminal proceedings will be completed within a reasonable time. In addition, the appellate courts will serve more to achieve substantive truth by conducting both material and legal supervision. The Court of Cassation will thus fulfill the task of creating jurisprudence by looking at less criminal jurisdiction and conducting only juridical inspection.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÖZEN, M. (2016). TÜRK CEZA MUHAKEMESİNDE İSTİNAF. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt: 65 - Sayı: 4, 2331–2388. https://ajindex.com/articles/150039

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (17)

  1. TÜRKİYE'DE İSTİNAF MAHKEMELERİNİN KURULMASININ DESTEKLENMESİ PROJESİ" KAPSAMINDA 2-3 MART 2006 TARİHLERİNDE YARGITAY'DA DÜZENLENEN KONFERANS SUNUŞLARI AKİL, Cenk, “İstinafın Aleyhindeki ve Lehindeki Görüşler ve Bu Görüşlerin Değerlendirilmesi”, Kazancı Hukuk Dergisi, Sayı 49-50, 2008.
  2. CENTEL, Nur/ZAFER, Hamide: Ceza Muhakemesi Hukuku, İstanbul 2011.
  3. CEZA MUHAKEMESİNDE İSTİNAF, Ankara 2016. CEZA MUHAKEMESİNDE İSTİNAF EL KİTABI: AB Eşleştirme Projesi, Türkiye Adalet Bakanlığı, Hollanda Yargı Konseyi, İsveç Ulusal Mahkemeler İdaresi, Mart 2007.
  4. ÇINAR, Ali Rıza, Türk ve Alman Ceza Yargılama Hukukunda İstinaf, Ankara 2010. (İstinaf) ÇINAR, Ali Rıza: “Ceza Yargılamasında İstinaf Yolu”, Prof. Dr. Ali Naim İnan’a Armağan, Ankara 2009. (İstinaf Yolu) ÇINAR, Ali Rıza: Ceza Yargılamasında Temyiz Yolu, Ankara 2006. (Temyiz). DEVELİOĞLU, Ferit: Osmanlıca – Türkçe Ansiklopedik Lügat, Ankara 1982.
  5. EREM, Faruk: Diyalektik Açısından Ceza Yargılaması Hukuku, Ankara 1986.
  6. GÖKCAN, Hasan Tahsin, “İstinaf Yasayolunda İspat ve Delilleri Değerlendirme Esasları”, TAAD, Y. 3, S. 10, Temmuz 2013, ss. 421- 454. GÜNDÜZ, Orçun, “Türk Ceza Muhakemesi Hukukunda İstinaf”, Yeditepe Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C.II, S. 2. HALLER, Klaus/CONZEN, Klaus: Das Strafverfahren, Heidelberg 2006. HUKUK MUHAKEMESİNDE İSTİNAF EL KİTABI, AB-Eşleştirme Projesi Türkiye Cumhuriyeti'nde İstinaf Mahkemelerinin Kuruluşunun Desteklenmesi. KARAKEHYA, Hakan, Ceza Muhakemesi Hukuku II, Ankara 2015.
  7. KAYMAZ, Seydi, “Ceza Muhakemesi Hukukunda İstinaf Kanunyoluna İlişkin Bazı Değerlendirmeler”. KLEINKNECHT, Theodor/MEYER, Karlheinz/MEYER GOßNER, Lutz: Strafprozessordnung, München 2001.
  8. KUNTER, Nurullah/YENİSEY, Feridun/NUHOĞLU, Ayşe: Muhakeme Hukuku Dalı Olarak Ceza Muhakemesi Hukuku, İstanbul 2010.
  9. KUNTER, Nurullah: Muhakeme Hukuku Dalı Olarak Ceza Muhakemesi Hukuku, İstanbul 1989.
  10. KURU, Baki/ARSLAN, Ramazan/YILMAZ, Ejder: Medeni Usul Hukuku, Ankara 2009.
  11. KÜHNE, Hans Heiner: Strafprozessrecht, Heidelberg 2003.
  12. ÖZBEK, Veli Özer/KANBUR, Mehmet Nihat/DOĞAN, Koray/BACAKSIZ, Pınar/TEPE, İlker: Ceza Muhakemesi Hukuku, Ankara 2014, s. 787. ÖZTÜRK, Bahri/ERDEM, Mustafa Ruhan: Uygulamalı Ceza Muhakemesi Hukuku, Ankara 2007.
  13. RIESS, Peter: “Ceza muhakemesinde kanun yolarının yeniden düzenlenmesi”, (Çev: Feridun YENİSEY), İÜHFM, 1977, S. 1-4.
  14. ROXIN, Claus, Strafverfanrenrecht, Münschen 1987.
  15. SARIGÜL, Tanju, Ceza Muhakemesi Hukukunda İstinaf, Ankara 2009.
  16. SOYASLAN, Doğan, Ceza Muhakemesi Hukuku, Ankara 2007.
  17. ŞENSOY, Na