Dergiler / Çağdaş Yerel Yönetimler / 2019 / Cilt: 28 - Sayı: 3

Fransa’da ve Türkiye’de Yerelleşme Politikaları: İl Özel İdareleri ve Büyükşehir Belediyeleri Üzerinden Karşılaştırmalı Bir Değerlendirme

Decentralization Policy in France and Turkey: A Comparative Evaluation on Special Provincial Administrations and Metropolitan Municipalities

Sayfa
43–71
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışmada, Türkiye ile Fransa’nın yerelleşme bağlamında aldığı yol değerlendirilmekte, büyükşehir ile il özel idarelerinde ortaya çıkan değişim ve tartışmalar üzerinden bir analiz sunulması amaçlanmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Türkiye’de merkeziyetçi yönetim geleneğinin hakimiyeti yanında yerelleşme çabaları tarihsel olarak Tanzimat dönemine kadar uzanmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ancak yerelleşme politikaları çeşitli iç ve dış dinamiklerin etkisi ile 1980 sonrası dönemde tartışılmaya başlanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışmada, Türkiye ile Fransa’nın yerelleşme bağlamında aldığı yol değerlendirilmekte, büyükşehir ile il özel idarelerinde ortaya çıkan değişim ve tartışmalar üzerinden bir analiz sunulması amaçlanmaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2000 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Türkiye’de merkeziyetçi yönetim geleneğinin hakimiyeti yanında yerelleşme çabaları tarihsel olarak Tanzimat dönemine kadar uzanmaktadır. Ancak yerelleşme politikaları çeşitli iç ve dış dinamiklerin etkisi ile 1980 sonrası dönemde tartışılmaya başlanmıştır. Bu politikaların yoğun biçimde uygulamaya geçmesi ise 2000’lerin başında olmuştur. Türkiye ile kıyaslandığında Fransa’nın yerelleşme sürecini erken bir zamanda başlattığı görülmektedir. Bu süreçte Fransa’da il yönetimleri, büyükşehir yapıları ve diğer belediyeleri (communes) konu alan düzenlemeler yapılmış ve en üst düzeyde çeşitli tartışmalar yürütülmüştür. Çalışmada, Türkiye ile Fransa’nın yerelleşme bağlamında aldığı yol değerlendirilmekte, büyükşehir ile il özel idarelerinde ortaya çıkan değişim ve tartışmalar üzerinden bir analiz sunulması amaçlanmaktadır.

Abstract

Even though the centralist administrative structure has been traditionally dominant in Turkey, decentralization efforts extend back to the Tanzimat period. However, decentralization policies began to be discussed in the post-1980 period due to the influence of various internal and external dynamics. The intensive implementation of these policies started at the beginning of the 2000s. When compared to Turkey, the decentralization process in France seems to start earlier. Regulations on the provincial special administrations, metropolitan municipalities and other municipalities (communes) were made in the decentralization process and various discussions were held at highest level. This study aims to present an evaluation on the decentralization processes in Turkey and France and an analysis of the changes and debates in the French and Turkish metropolitan municipalities and provincial special administrations.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ARSLAN, E. (2019). Fransa’da ve Türkiye’de Yerelleşme Politikaları: İl Özel İdareleri ve Büyükşehir Belediyeleri Üzerinden Karşılaştırmalı Bir Değerlendirme. Çağdaş Yerel Yönetimler, Cilt: 28 - Sayı: 3, 43–71. https://ajindex.com/articles/149517

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (17)

  1. Arıkboğa, E. (2013). “Geçmişten Geleceğe Büyükşehir Modeli”. Yerel Politikalar, Konya: Çizgi Kitabevi, 48-96.
  2. Arıkboğa, E. (2018). “Yerinden Yönetim ve Merkezileşmiş Büyükşehir Sisteminde Yetkilerin Dağıtılması”. Marmara Üniversitesi Siyasal Bilimler Dergisi, 6(1), 1-34.
  3. Arslan, E. (2018). “İngiltere’de Yerelleşme Politikaları ve Yerel Yönetimler”. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 7 (4), 2868-2884.
  4. Arslan, E., F. Gürses ve Ö. Baykal (2015). “Hükümet Programlarında Yerelleşme Vurgusu: Gerçekleşenler Vaatler”. Yerelleşme Merkezileşme Tartışmaları, 9. Kamu Yönetimi Sempozyumu Bildiriler Kitabı, (Ed. S. Karatepe, vd.). Ankara: TODAİE, 42-53.
  5. Cole, A. (2005). French Politics and Society. 2nd edn, Pearson Longman, Cole, A. (2006). “Decentralization in Franch: Central Steering, Capacity Building and Identity Construction”. France Politics, (4), 31-57.
  6. Cole, A. (2010). “State Reform In France: From Public Service To Public Management?”. Perspectives on European Politics and Society, 11(4), 343-357.
  7. Cole, A. (2011). “France: Between Centralization and Fragmentation”. The Oxford Handbook of Local and Regional Democracy in Europe,,(Ed. J. Loughlin, vd.), Oxford: Oxford University Press, 307-331.
  8. Cole, A. (2012), “The French State and Its Territories Challenges”. Public Administration, 90(2), 335-350.
  9. Çam, Ç. (2015), “Yeniden Yönetim ve Kentsel Siyaset: Avrupa Yönetim Sistemine Karşılaştırmalı Bir Bakış”. Yerel Demokrasi Sorunsalı, (Ed. P. Uyan Semerci). İstanbul: İstanbul Üniversitesi Yayınları, 15-47.
  10. Eliçin, Y (2017). “Fransa’da Yerelleşme Reformları: Türkiye Üzerinden Bir Değerlendirme”. KTÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 7(13), 27-54.
  11. Eryılmaz, B. (2012). Kamu Yönetimi. Kocaeli: Umuttepe Yayınları.
  12. Gözübüyük, Ş. (2015). Yönetim Hukuku. Ankara:
  13. Turhan Kitabevi.
  14. Gül, H., H. M. Kiriş, N. Negiz ve İ. Gökdayı (2014). Türkiye’de Yerel Yönetimler ve Yerel Siyaset. Ankara:
  15. Detay Yayıncılık. Güngör, H. (2012). “Yeni Büyükşehir Yönetimi ve Geçiş Nedenleri”. İller ve Belediyeler Dergisi, 274-275, 19-31.
  16. Günal, A., S. Atvur ve K. Okudan Dernek (2014). “6360 Sayılı Yasanın Yerelleşme Bağlamında Değerlendirilmesi”. S.D.Ü, İİBF Dergisi, 19(3), 55-70. İnternet: 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu Ek ve Değişiklik Getiren Mevzuatı Gösterir Liste İçin www. Mevzuat.gov.tr (E. T. 15.01.2017). İnternet: https://www.e-icisleri.gov.tr/Anasayfa/MulkiIdariBolumleri.aspx (E. T. 05.02.2019)
  17. Kayıkçı, S. (2003). “1982 Reform Yasası Sonrası Fransa’da Yerel Yönetimler ve Yerel