Dergiler / International Anatolia Academic Online Journal Social Sciences Journal / 2026 / Cilt: 12 Sayı: 2

6360 Sayılı Kanun Sonrası Kurulan İlçe Belediyelerinde Mali Sürdürülebilirliğin Analizi: Ergene Belediyesi Örneği (2020–2024)

Analysis of Financial Sustainability in District Municipalities Established After Law No. 6360: The Case of Ergene Municipality (2020–2024)

Tayfun Varnalı(NAMIK KEMAL ÜNİVERSİTESİ)0000-0003-3895-8620
Sayfa
382–400
Yayın Tarihi
2026-07-05
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Elde edilen bulgular, Ergene Belediyesi’nin incelenen dönemde bütçe gelir tahminlerinde istikrarsız bir performans sergilediğini ve özellikle sermaye gelirlerine yüksek düzeyde bağımlı bir bütçe yapısına sahip olduğunu göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma, Türkiye’de 6360 sayılı Kanun sonrasında kurulan ilçe belediyelerinin mali sürdürülebilirliğini bütçe performansı ve finansal göstergeler üzerinden değerlendirmeyi amaçlamaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırma kapsamında sanayi ağırlıklı ekonomik yapıya sahip Ergene Belediyesi’nin 2020–2024 dönemine ait bütçe gelir ve giderleri analiz edilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Elde edilen bulgular, Ergene Belediyesi’nin incelenen dönemde bütçe gelir tahminlerinde istikrarsız bir performans sergilediğini ve özellikle sermaye gelirlerine yüksek düzeyde bağımlı bir bütçe yapısına sahip olduğunu göstermektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2020–2024 Verileri
⚙️Değişkenler:Bütçe Performansı · Rasyo Analizi · Mali Sürdürülebilirlik

Özet

Bu çalışma, Türkiye’de 6360 sayılı Kanun sonrasında kurulan ilçe belediyelerinin mali sürdürülebilirliğini bütçe performansı ve finansal göstergeler üzerinden değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Araştırma kapsamında sanayi ağırlıklı ekonomik yapıya sahip Ergene Belediyesi’nin 2020–2024 dönemine ait bütçe gelir ve giderleri analiz edilmiştir. Çalışmada örnek olay (vaka) analizi yaklaşımı benimsenmiş; belediyenin kesin hesap cetvelleri ve bütçe gerçekleşme tabloları kullanılarak betimsel mali analiz ve rasyo analizi yöntemleri uygulanmıştır. Analizde gelir tahmin–gerçekleşme oranları, gider ödeneklerinin kullanım düzeyi, harcama disiplini ve mali yapı oranları birlikte değerlendirilmiştir. Elde edilen bulgular, Ergene Belediyesi’nin incelenen dönemde bütçe gelir tahminlerinde istikrarsız bir performans sergilediğini ve özellikle sermaye gelirlerine yüksek düzeyde bağımlı bir bütçe yapısına sahip olduğunu göstermektedir. Vergi gelirlerinin gerçekleşme oranlarının düşük kalması, belediyenin sürekli ve sürdürülebilir gelir kaynakları açısından kırılgan bir yapıda olduğunu ortaya koymaktadır. Gider tarafında ise 2020–2022 döneminde görece yüksek bir harcama disiplini sağlanırken, 2023 ve 2024 yıllarında bütçe büyüklüğündeki hızlı artışın gerçekleşme kapasitesiyle uyumlu olmadığı tespit edilmiştir. Özellikle yatırım harcamalarında düşük gerçekleşme oranları, bütçe planlamasında aşırı iyimser varsayımların kullanıldığını göstermektedir. Sonuç olarak bu çalışma, yeni kurulan ilçe belediyelerinde mali sürdürülebilirliğin sağlanabilmesi için gelir tahminlerinin gerçekçi biçimde yapılmasının önemini ortaya koymaktadır. Ayrıca sürekli gelir kaynaklarının güçlendirilmesinin, belediyelerin mali yapısının sağlamlaştırılması açısından temel bir gereklilik olduğu vurgulanmaktadır. Bütçe planlama süreçlerinde ihtiyatlılık ilkesinin benimsenmesi ise mali risklerin azaltılması ve kamu hizmetlerinin kesintisiz biçimde sürdürülebilmesi bakımından kritik bir unsur olarak değerlendirilmektedir.

Abstract

This study aims to evaluate the financial sustainability of district municipalities established in Turkey following Law No. 6360 through budget performance and financial indicators. Within the scope of the research, the budget revenues and expenditures of Ergene Municipality, which has an industry-heavy economic structure, for the 2020–2024 period were analysed. The study adopted a case study approach; descriptive financial analysis and ratio analysis methods were applied using the municipality's final accounts and budget implementation tables. The analysis evaluated revenue forecast-to-actual ratios, the level of expenditure appropriation utilisation, expenditure discipline, and financial structure ratios together. The findings indicate that Ergene Municipality demonstrated unstable performance in its budget revenue forecasts during the period under review and that its budget structure is highly dependent on capital revenues. The low realisation rates of tax revenues reveal that the municipality has a fragile structure in terms of consistent and sustainable revenue sources. On the expenditure side, while a relatively high level of spending discipline was maintained in the 2020–2022 period, it was found that the rapid increase in the budget size in 2023 and 2024 was not in line with its realisation capacity. In particular, low implementation rates in investment expenditures indicate that overly optimistic assumptions were used in budget planning. Consequently, this study highlights the importance of realistic revenue forecasting to ensure financial sustainability in newly established district municipalities. Furthermore, it is emphasised that strengthening sustainable revenue sources is a fundamental requirement for consolidating the financial structure of municipalities. Adopting the principle of prudence in budget planning processes is considered a critical factor in reducing financial risks and ensuring the uninterrupted provision of public services.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Varnalı, T. (2026). 6360 Sayılı Kanun Sonrası Kurulan İlçe Belediyelerinde Mali Sürdürülebilirliğin Analizi: Ergene Belediyesi Örneği (2020–2024). International Anatolia Academic Online Journal Social Sciences Journal, Cilt: 12 Sayı: 2, 382–400. https://ajindex.com/articles/1493020

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (58)

  1. Akarca, A. (2023). Türkiye’de yerel yönetim reformları: Belediye yönetimi. Ordu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 13(2): 1545–1568. https://doi.org/10.48146/odusobiad.1137782
  2. Akdoğan, N. ve Tenker, N. (2010). Finansal tablolar ve mali analiz teknikleri. Ankara: Gazi Kitabevi.
  3. Akgüç, Ö. (1994). Finansal yönetim. İstanbul: Avcıol Basım Yayın.
  4. Akgüç, Ö. (1995). Mali tablolar analizi. İstanbul: Avcıol Basım Yayın.
  5. Akgüç, Ö. (2013). Mali tablolar analizi (15. basım). İstanbul: Avcıol Basım Yayım.
  6. Akın, R. (1996). 1920’ler Anadolu’sunda yerel demokrasi girişimi: İdare-i Kura ve Nevahi Kanunu Leyihası. Toplumsal Tarih, 6(32): 31-41
  7. Asmaul, H. ve Satria, I. (2019). Effects of return on asset, debt to asset ratio, current ratio, firm size, and dividend payout ratio on firm value. International Journal of Economics and Financial Issues, 9(5): 50–54.
  8. Atasoy, V. (1992). Türkiye’de mahalli idarelerin yapısı ve yeniden düzenlenmesi. Türk Dünyası Araştırmaları Vakfı.
  9. Atul, U. N., Sarı, Y. N. I. ve Lestari, Y. J. (2022). Analisis rasio keuangan untuk mengukur kinerja keuangan perusahaan. E-Jurnal Akuntansi Tsm, 2(3): 89–96.
  10. Aydın, B. (2025). Türkiye’de seçilmiş büyükşehir belediyelerinin 2020–2024 stratejik planlarında akıllı kent temalarına ilişkin anahtar kelime frekanslarının geçiş sıklığı analizi. Uluslararası İktisadi ve İdari Çalışmalar Dergisi, 3(2): 50–76.
  11. Aytekin, A. (2024). Sosyal hizmetlerde yerel yönetim ve sivil toplum kuruluşları iş birliği: Kocaeli Büyükşehir Belediyesi örneği. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
  12. Ben Abdallah, M. ve Bahloul, S. (2025). The influence of solvency and liquidity ratios on profitability of Tunisian banks: The moderating effect of asset quality. African Journal of Economic and Management Studies, 16(2): 255–270. https://doi.org/10.1108/AJEMS-02-2024-0136
  13. Berk, N. (1998). Finansal yönetim. İstanbul: Türkmen Kitabevi.
  14. Bessho, S. I. ve Hirota, H. (2023). Do public account financial statements matter? Evidence from Japanese municipalities. European Journal of Political Economy, 78, 102358. https://doi.org/10.1016/j.ejpoleco.2023.102358
  15. Białek‐Jaworska, A. (2022). Revenue diversification and municipally owned companies’ role in shaping the debt of municipalities. Annals of Public and Cooperative Economics, 93(4): 931–975. https://doi.org/10.1111/apce.12358
  16. Bolat, M. A. (2025). Yerel yönetimlerde stratejik planlama: Başakşehir ve Fatih belediyeleri üzerine bir inceleme. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
  17. Borisov, B. (2024). Achievements and problems in implementing innovations in municipal finance. Digital transformation and economic recovery in the post-crisis period: 10th Annual Conference, 18–20 November 2024, 264–277, Sofia, Bulgaria. Sofia: Университет за национално и световно стопанство (УНСС).
  18. Bucci, V., Ferrara, G. ve Resce, G. (2024). Local government spending efficiency and fiscal decentralization: Evidence from Italian municipalities. Applied Economics, 56(5): 599–614. https://doi.org/10.1080/00036846.2023.2169241
  19. Budiharjo, R. (2019). Effect of profitability, leverage, activity ratios, market ratios and environmental performance to share prices. Scholars Bulletin, 5(10): 585–592. https://doi.org/10.36348/sb.2019.v05i10.007
  20. Chairunisa, S. S., Digdowiseiso, K. ve Karyatun, S. (2023). The effect of total assets turnover, debt to assets ratio, cash ratio and current ratio on financial performance of companies the hotel, restaurant and tourism subsector in IDX for the period 2016–2020. Jurnal Syntax Admiration, 4(3): 548–558. https://doi.org/10.46799/jsa.v4i3.907
  21. Çabuk, A. ve Lazol, İ. (2011). Mali tablolar analizi. Bursa: Ekin Dağıtım.
  22. Çabuk, G. (2024). Türkiye’de yerel yönetim reformları ve mahalle yönetimi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Balıkesir Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Balıkesir.
  23. Dharma, F. (2022). Financial accountability on local government and regional economic growth. JPPI (Jurnal Penelitian Pendidikan Indonesia), 8(3): 632–639.
  24. Dur, İ. İ. ve Parlak, B. (2020). 1980 sonrası Fransa ve Türkiye’de gerçekleşen yerel yönetim reformlarının karşılaştırmalı analizi. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (37): 280–301. Ergene Belediyesi. (2026). Faaliyet raporları. Ergene Belediyesi Kurumsal Doküman Yönetimi. https://www.ergene.bel.tr/content-1313-faaliyet_raporlari.html, Erişim Taihi: 25.01.2026
  25. Eryılmaz, B. (1997). Yerel yönetimlerin yeniden yapılanması. İstanbul: Birleşik Yayıncılık. Gapenski, L. C. (2005). Healthcare finance: An introduction to accounting and financial management (3rd ed.). AUPHA.
  26. Gider, Ö. (2011). Ekonomik kriz dönemlerinin özel hastanelere etkileri: Bir özel hastanenin oran analizleri yöntemiyle finansal performansına bakış. Öneri Dergisi, 9(36): 87–103.
  27. Görmez, K. (1997). Yerel demokrasi ve Türk belediyeciliği (2. baskı). Ankara: Vadi Yayınları.
  28. Görmez, K. (2000). Demokratikleşme açısından merkezi yönetim-yerel yönetim ilişkileri. Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 2(7): 81-88
  29. Gözübüyük, Ş. (1967). Türkiye’de mahalli idareler (TODAİE Yayını No:73). Ankara: TODAİE Yayınları.
  30. Güneş Ay, N. ve İlkhan Söylemez, D. (2023). Tarihi eserlerin restorasyonunda belediyelerin rolü ve Konya Büyükşehir Belediyesi örneği. Toplum Ekonomi ve Yönetim Dergisi, 4(Özel): 240–253. https://doi.org/10.58702/teyd.1357333
  31. Güven, A. (2023). Türkiye’de yerel yönetimlerinin modernleşmesinde Türk anayasal arının rolü. Uluslararası Yönetim Eğitimi ve Ekonomi Perspektifleri Dergisi, 11(1): 14–27.
  32. Iacuzzi, S. (2022). An appraisal of financial indicators for local government: A structured literature review. Journal of Public Budgeting, Accounting & Financial Management, 34(6): 69–94. https://doi.org/10.1108/JPBAFM-04-2021-0064
  33. Kahraman, İ. ve Erdumlu, G. (1986). Belediye gelirleri ve harcamaları araştırması (DPT Yayın No:2028).
  34. Karakış, E. (2009). Küreselleşen dünya yönetiminde yerel yönetimler bağlamında sosyal politika. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Cumhuriyet Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sivas. Karaömer, Y. ve Özbirecikli, M. (2019). Effects of financial reporting differences in between BOBI FRS and MSUGT on financial statement analysis: An investigation on financial structure ratios. Muhasebe ve Finansman Dergisi, (84): 233–250. https://doi.org/10.25095/mufad.625836 Kaştan, Y. (2004). Yerel yönetimlerde “devlet yatırımı” kavramının tarihsel gelişimi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 12(2): 523-540
  35. Koçar Uzan, H. (2024). Tanzimat döneminden Cumhuriyete belediyelerin çevre hizmetleri: Mevzuat çerçevesinde değerlendirme. Uluslararası Yönetim Akademisi Dergisi, 6(4): 1231–1242. https://doi.org/10.33712/mana.1393815
  36. Kowalczyk, M. (2022). Municipal councillors’ assessments of the usefulness of information generated by financial and budget statements. Zeszyty Teoretyczne Rachunkowości, 46(1): 139–155.
  37. Kurt, N. (2024). Kentsel ihtiyaçların karşılaştırılması: Belediyelerin önceliklendirme yaklaşımları: Sakarya Büyükşehir Belediyesi örneği. Siyasi İdari ve Yerel Araştırmalar Dergisi, 7(2): 72–92. Madushanka, K. ve Jathurika, M. (2018). The impact of liquidity ratios on profitability. International Research Journal of Advanced Engineering and Science, 3(4): 157–161.
  38. Makaracı, N. N. (2024). Yerel yönetim bağlamında dil politikaları ve çeviri faaliyetleri: Kocaeli Büyükşehir Belediyesi örneği. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Sakarya Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sakarya. Marattin, L., Nannicini, T. ve Porcelli, F. (2022). Revenue vs expenditure based fiscal consolidation: The pass-through from federal cuts to local taxes. International Tax and Public Finance, 29(4): 834–872. https://doi.org/10.1007/s10797-021-09682-1
  39. Nadaroğlu, H. (2001). Mahalli idareler (7. basım). İstanbul: Beta Yayınevi. Nüfusu. (2026). Ergene nüfusu – Tekirdağ. https://www.nufusu.com/ilce/ergene_tekirdag-nufusu, Erişim Taihi: 25.01.2026
  40. Orak, S. (2015). Ankara ili Sağlık Bakanlığı hastanelerinin 2008–2013 dönemi finansal performansının oran analizi ile incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sağlık Kurumları Yönetimi Anabilim Dalı, Ankara.
  41. Oruç, Y. E. ve Uyanık, M. (2024). Belediye gelirleri kanunu 97’nci maddesi uyarınca alınan ücretlerden kaynaklanan uyuşmazlıklarda görevli mahkeme. Türkiye Adalet Akademisi Dergisi, (58): 51–76. https://doi.org/10.54049/taad.1465863
  42. Örs, H. (2023). Yerel yönetimlerde rekreasyon hizmetleri ve kent halkının rekreasyonel faaliyetlere olan yaklaşımlarının incelenmesi: Mersin Büyükşehir Belediyesi örneği. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Necmettin Erbakan Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
  43. Saraç, M. (2012). Finansal yönetim. Sakarya: Sakarya Yayıncılık.
  44. Sarıaslan, H. ve Erol, C. (2008). Finansal yönetim: Kavramlar, kurallar ve ilkeler. Ankara: Siyasal Kitabevi. Sayıştay Başkanlığı. (2026). Belediyeler – Bağlı idareler. Sayıştay Başkanlığı Raporlar. https://www.sayistay.gov.tr/reports/category/31-belediyeler---bagli-idareler, Erişim Taihi: 25.01.2026
  45. Selimoğlu, S. ve Orhan, A. (2015). Finansal başarısızlığın oran analizi ve diskriminant analizi kullanılarak ölçümlenmesi: BİST’de işlem gören dokuma, giyim eşyası ve deri işletmeleri üzerine bir araştırma. Muhasebe ve Finansman Dergisi, (66): 21–40. https://doi.org/10.25095/mufad.396529
  46. Sevim, Ş., Öncü, B. ve Bozdoğan, T. (2023). Kamu sektöründe iç kontrol sisteminden kaynaklanan hata ve hile analizi: Büyükşehir belediyelerinde bir inceleme. Muhasebe ve Denetime Bakış, 22(68): 23–42.
  47. Sezer, Ö. (2008). Küreselleşme sürecinde Türkiye’de yerel yönetimlerin yapısal ve işlevsel dönüşümü. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Gazi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara. Şener, H. E. (2003). Yeni sağ’ın yerellik söylemindeki değişimi anlamlandırmak. Kamu Yönetimi Dünyası Dergisi, 4(16): 2-11
  48. Tekeli, İ. ve Ortaylı, İ. (1978). Türkiye’deki belediyeciliğin evrimi (1. kitap). Ankara: Türk İdarecileri Derneği.
  49. Tortop, N., Aykaç, B., Yayman, H. ve Özer, M. A. (2006). Mahalli idareler. Ankara: Nobel Yayınevi. Türe, F. (2000). Türkiye’de yerel yönetimlerin kökeni: Osmanlı İmparatorluğu’nda yerel yönetimler. Yerel Gündem, 2(5): 34-41.
  50. Ulusoy, A. ve Akdemir, T. (2005). Mahalli idareler (3. baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
  51. Varnalı, T. (2024). Tekirdağ ilçe belediyelerinin finansal performans değerlendirmesi: Rasyo analizi yaklaşımı. Uluslararası İşletme Bilimi ve Uygulamaları Dergisi, 4(2): 1–24.
  52. Yayla, Y. (1982). Anayasalarımızda yönetim ilkeleri. İstanbul Üniversitesi Siyasal Bilimler Fakültesi Yayını.
  53. Yaylı, H. (2009). Türkiye’de belediyelerin yeniden yapılandırılması. Kırıkkale Belediyesi Yayınları.
  54. Yenisu, E. (2019). Finansal tabloların oran analizi ile incelenmesi: Adese örneği. Aksaray Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3(1): 19–45.
  55. Yıldırım, S. (1990, Kasım 23–24). Yerel yönetim ve demokrasi. Türk Belediyeciliğinde 60. Yıl Uluslararası Sempozyumu, 23–24 Kasım 1990, Ankara, Türkiye.
  56. Yıldırım, T. (1999). Türkiye’nin idari teşkilatı (2. baskı). İstanbul: Alkım Yayınevi.
  57. Yiğit, V. ve Bayrakçıoğlu, S. (2020). Üniversite hastanelerinin finansal performansı: Ankara ili örneği. Uluslararası İşletme, Ekonomi ve Yönetim Perspektifleri Dergisi, 4(2): 154–164. https://doi.org/ 10.29228/ijbemp.48052
  58. Yücel, Y. (1974). Osmanlı İmparatorluğunda desantralizasyona dair genel gözlemler. Belleten, 38(152): 657–708. https://doi.org/10.37879/ttkbelleten.1168943