Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBu durum araştırmacıyı, eseri eleştirel bir şekilde incelemeye ve eserin eksik noktalarını ortaya çıkarmaya teşvik etmiştir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu makale, Şeyh Muhammed Abdurrahmân el-Mübârekfûrî’nin (ö. 1353/1934) “Tuhfetü’l-ahvezî” kitabının eleştirel bir incelemesini sunmaktadır. Bu şerh, Sünen-i Tirmiẓî şerhlerinin en kalitelilerinden ve en iyilerinden biri sayılmaktadır. Öyle ki, bu kitabın şerhinden bahsedildiğinde, akla hemen sadece “Tuhfetü’l-ahvezî” ve Ebu Bekir İbnü’l-ʿArabî’nin (ö. 543) “ʿÂrizatü’l-ahvezî”si gelir. el-Mübârekfûrî hadis âlimlerinin büyüklerinden, hadis ilimleri konusundaki uzmanlardan ve kendi döneminde bu kutlu alandaki müelliflerin büyüklerinden biri idi. Bu kitap, onun derinliğinin mükemmelliğinin ve rivayet ve dirayet açısından hadis ilmine tam bir şekilde hâkim olduğunun açık bir kanıtıdır. Zira o bu kitapta, el-Câmiʿi, takip edilen fıkhî mezheplerden bir mezhebe bağlı kalmaksızın, hadisçilerin metoduna göre şerh etmiştir. Ne var ki kitabında hadis zanaati açısından toleranslar [tesahülât] bulunmaktadır. Bu durum araştırmacıyı, eseri eleştirel bir şekilde incelemeye ve eserin eksik noktalarını ortaya çıkarmaya teşvik etmiştir.
Abstract
This article offers a critical study of Shaikh Muhammad ‘Abd al-Raḥmān al-Mubārakfūrī’s (d. 1353H/1934CE) Tuhfat al-Aḥwadhī bi-Sharḥ Jāmi‘ al-Tirmidhī, a commentary on Abu Isa al-Tirmidhi’s Hadith compendium known as Sunan al-Tirmidhī. This is one of the best commentaries on al-Tirmidhī’s work so much that whenever mention is made of commentary on the said compendium, the Tuhfat will immediately come to the mind next to Āriḍat al-Aḥwadhī by the Mālikī scholar Abū Bakr Ibn al-‘Arabī (d. 543H). One of the great authors of his time, al-Mubārakfūrī was an erudite scholar and fine expert in the disciplines of Hadith in respect of both transmission and comprehension. His book Tuhfat, in which he followed the methodology of the Traditionalists (muḥaddithīn) without abiding by any of the dominant juristic schools, is a manifestation of his erudition and vast knowledge. However, due to his leniency in observing Hadith criteria, the author felt the necessity of subjecting the Tuhfat to critical analysis and shedding light on its defects.