Dergiler / Çocuk Acil ve Yoğun Bakım Dergisi / 2020 / Cilt: 7 - Sayı: 1

Çocuk Acil Serviste Supraventriküler Taşikardi Tedavisi: Adenozin Dozu ve Tedaviye Yanıtın Değerlendirilmesi

Supraventricular Tachycardia Treatment in the Pediatric Emergency Department: Evaluation of Adenosine Dose and Treatment Response

Sayfa
13–18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Hastaların tıbbi öyküsü, geliş yaşamsal bulguları, fizik bakı bulguları, uygulanan tedaviler, adenozin uygulama sayısı ve dozu, tedavi yanıtları kayıt altına alındı.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Giriş: Supraventriküler taşikardi, çocuklarda en sık aritmi nedeni olup görülme sıklığı 1/1000-1/250 arasında bildirilmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu çalışmada, Supraventriküler taşikardi tanısı alan çocuklarda tedavi yanıtlarının değerlendirilmesi ve ilk doz adenozin (0,1 mg/kg) uygulamasına klinik yanıtı etkileyen faktörlerin saptanması amaçlanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Hastaların tıbbi öyküsü, geliş yaşamsal bulguları, fizik bakı bulguları, uygulanan tedaviler, adenozin uygulama sayısı ve dozu, tedavi yanıtları kayıt altına alındı.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:2010 · 30 hasta
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Giriş: Supraventriküler taşikardi, çocuklarda en sık aritmi nedeni olup görülme sıklığı 1/1000-1/250 arasında bildirilmektedir. Hemodinamik olarak stabil hastanın tedavisinde valsalva manevraları ilk tedavi seçeneği olarak kullanılabilir. Fakat hemodinamik olarak stabil olmayan hastada kimyasal veya elektriksel kardiyoversiyonu geciktirmemek gerekir. Kimyasal kardiyoversiyonda ilk seçenek adenozindir. Bu çalışmada, Supraventriküler taşikardi tanısı alan çocuklarda tedavi yanıtlarının değerlendirilmesi ve ilk doz adenozin (0,1 mg/kg) uygulamasına klinik yanıtı etkileyen faktörlerin saptanması amaçlanmıştır. Yöntemler: Ocak 2010-Aralık 2015 tarihleri arasında Supraventriküler taşikardi tanısı alan hastalar geriye dönük olarak değerlendirildi. Hastaların tıbbi öyküsü, geliş yaşamsal bulguları, fizik bakı bulguları, uygulanan tedaviler, adenozin uygulama sayısı ve dozu, tedavi yanıtları kayıt altına alındı. Hastalar, ilk doz adenozin tedavisine yanıt veren ve vermeyen şeklinde iki gruba ayrıldı. Bu iki grup demografik ve klinik özellikler açısından karşılaştırıldı. Bulgular: Toplam 30 hasta (en düşük: iki ay - en yüksek: 180 ay; 17 erkek/13 kız) değerlendirildi. On üç hastaya başlangıç tedavisi olarak vagal manevra uygulandı. Beş hasta (%38) vagal manevraya yanıt verdi. Toplam 30 supraventriküler taşikardi hastasından 24’üne (%80) adenozin tedavisi verildi ve bunların 23’ü (%95,8) tedaviye yanıt verdi. Adenozin tedavisine yanıt veren 23 olgu arasında, 14 olgu (%60,8) ilk doza, altı olgu (%26) ikinci doza ve üç olgu (%13) üçüncü doza yanıt verdi. Tedaviye yanıt verenlerin toplam adenozin dozları değerlendirildiğinde ortalama 0,21±0,15 mg/kg (en düşük: 0,1; en yüksek: 0,5) olarak hesaplandı. Adenozin tedavisine bağlı herhangi bir yan etki gözlenmedi. İlk doz adenozin tedavisine yanıt verenlerin yaşının daha büyük olduğu saptandı (102 aya karşılık 5 ay) (p<0,05). Sonuç: Supraventriküler taşikardi tedavisinde adenozin çok etkin ve güvenilir bir ilaçtır. Ancak 0,1 mg/kg dozunda yapılan ilk doz adenozine yanıt özellikle bir yaşından küçük çocuklarda belirgin derecede düşüktür. İlk adenozin dozunun arttırılmasının daha uygun olduğunu düşünmekteyiz. Ancak bu konuda olgu sayısının çok daha fazla olduğu randomize kontrollü çalışmalara ihtiyaç vardır.

Abstract

Introduction: Supraventricular tachycardia is the most common cause of arrhythmia in children. The aim of this study was to determine the dose and efficacy of adenosine treatment in the management of supraventricular tachycardia and to determine the factors affecting response to treatment. Methods: Patients diagnosed with supraventricular tachycardia between January 2010 and December 2015 were evaluated retrospectively. Medical history of the patients, vital signs, physical findings, treatment, number of adenosine administration and treatment responses were recorded. The patients were divided into two groups: those responding to the first dose of adenosine treatment and those not responding. These two groups were compared in terms of demographic and clinical features. Results: A total of 30 patients (17 male, 13 female) aged 2-180 months were evaluated. Vagal maneuvers were performed as initial treatment in 13 patients. Five patients (38%) responded to vagal maneuver. Twenty-four patients (80%) received adenosine treatment and 23 (95.8%) responded to treatment. Of the 23 patients, who responded to adenosine treatment, 14 (60.8%) responded to the first dose, six (26%) to the second dose, and 3 patients (13%) to the third dose. The total adenosine dose in the responders was 0.15 mg/kg (minimum: 0.1, maximum: 0.5). No side effects associated with adenosine treatment were observed. The age of responders to the first dose of adenosine was found to be greater than others (102 months vs. 5 months) (p<0.05). Conclusion: Adenosine is an effective and safe drug in the treatment of supraventricular tachycardia. However, response to the initial dose of 0.1 mg/kg adenosine is significantly lower in children younger than one year. We think that the first adenosine dose should be increased. However, further large-scale randomized controlled trials are warranted.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BICILIOĞLU, Y., ANIL, M., GÖKALP, G., BERKSOY, E., İNCE, G., BAKİLER, A. R. (2020). Çocuk Acil Serviste Supraventriküler Taşikardi Tedavisi: Adenozin Dozu ve Tedaviye Yanıtın Değerlendirilmesi. Çocuk Acil ve Yoğun Bakım Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 1, 13–18. https://ajindex.com/articles/148743

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Dıaz-Parra S, Sanchez-Yanez P, Zabala-Arguelles I, Picazo-Angelin B, Conejo-Muñoz L et al. Use of adenosine in the treatment of supraventricular tachycardia in a pediatric emergency department. Pediatr Emerg Care. 2014
  2. 93 2. Misaki T, Watanabe G, Iwa T, Watanabe Y, Mukai K, et al. Surgical treatment of patients with wolff-parkinson-white syndrome and associated ebstein’s anomaly. J Thorac Cardiovasc Surg. 1995
  3. Khositseth A, Danielson GK, Dearani JA, Munger TM, Porter CJ. Supraventricular tachyarrhythmias in ebstein anomaly: management and outcome. J Thorac Cardiovasc Surg. 2004
  4. Maconochie IK, Bingham R, Eich C, López-Herce J, Rodríguez-Núñez A, et al. Paediatric life support section collaborators. European Resuscitation Council Guidelines for Resuscitation 2015: Section 6. Paediatric life support. Resuscitation. 2015
  5. Ko JK, Deal BJ, Strasburger JF, Benson DW. Supraventricular tachycardia and their distribution in pediatric patients. Am J Cardiol. 1992
  6. Perry JC, Garson A Jr. Supraventricular tachycardia due to Wolff-Parkinson-White syndrome in children: early disappearance and late recurrence. J Am Coll Cardiol. 1990
  7. Anon. Guidelines 2000 for Cardiopulmonary Resuscitation and Emergency Cardiovascular Care. Part 10: pediatric advanced life support. The American Heart Association in collaboration with the International Liaison Committee on Resuscitation. Circulation. 2000
  8. 102(8 Suppl):I291-342. 8. Kleinman ME, Chameides L, Schexnayder SM, Samson RA, Hazinski MF et al. Part 14: pediatric advanced life support: 2010 American Heart Association Guidelines for Cardiopulmonary Resuscitation and Emergency Cardiovascular Care. Circulation. 2010
  9. 122(18 Suppl 3):S876-908. 9. Delacrétaz E. Clinical practice. Supraventricular tachycardia. N Engl J Med. 2006
  10. Müller G, Deal BJ, Benson DW. Vagal maneuvers and adenosine for termination of atrioventriculer reenrant tachycardia. Am J Cardiol. 1994
  11. Lewis J, Arora G, Tudorascu DL, Hickey RW, Saladino RA, et al. Acute Management of Refractory and Unstable Pediatric Supraventricular Tachycardia. J Pediatr. 2017
  12. RCPCH. Medicines for children, 2nd edn. London: RCPCH Publications Limited, 2003. 13. Mackway-Jones K, Molyneux E, Phillips B, Wieteska S. Advanced paediatric life support. The practical approach, 3rd edn. London: BMJ Books,2001. 14. Clausen H, Theophilos T, Jackno K, Babl FE. Paediatric arrhyth