Dergiler / Gaziantep Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi / 2026 / Cilt: 6 Sayı: 1

E-BELEDİYECİLİK UYGULAMALARI KAPSAMINDA MARDİN VE ŞANLIURFA BÜYÜKŞEHİR BELEDİYELERİNİN WEB SAYFALARINA YÖNELİK KARŞILAŞTIRMALI BİR ANALİZ

A COMPARATIVE ANALYSIS OF THE WEBSITES OF MARDIN AND ŞANLIURFA METROPOLITAN MUNICIPALITIES WITHIN THE SCOPE OF E-MUNICIPALITY APPLICATIONS

Sayfa
1–13
Yayın Tarihi
2024-05-31
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışma sonucunda her iki büyükşehir belediyesinin web sitelerinin söz konusu değişkenler açısından bazı temel eksikliklere sahip olduğu görülmüş ancak Mardin Büyükşehir Belediyesinin web sitesi üzerinden sunduğu e-belediyecilik hizmetlerinin Şanlıurfa Büyükşehir Belediyesine kıyasla söz konusu değişkenler açısından daha yetersiz yapıda olduğu anlaşılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bilgi iletişim teknolojilerinde yaşanan gelişmeler ile birlikte yerel hizmet sunumunun dijital ortama taşındığı çağda, belediyelerin hizmet sunumunda verimlilik, etkinlik, şeffaflık, hesap verebilirlik ve kesintisiz hizmet sunumu gibi amaçlar için dijital araçlardan yararlanma isteği e-belediyecilik kavramını ortaya çıkarmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Vatandaş odaklı hizmet ve katılımcı bir yönetim anlayışı için hayati öneme sahip e-belediyecilik uygulamaları Türkiye’de 2000’li yıllardan itibaren yaşanan dijital dönüşüm ile ortaya çıkmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışma sonucunda her iki büyükşehir belediyesinin web sitelerinin söz konusu değişkenler açısından bazı temel eksikliklere sahip olduğu görülmüş ancak Mardin Büyükşehir Belediyesinin web sitesi üzerinden sunduğu e-belediyecilik hizmetlerinin Şanlıurfa Büyükşehir Belediyesine kıyasla söz konusu değişkenler açısından daha yetersiz yapıda olduğu anlaşılmıştır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2000 Verileri
⚙️Değişkenler:Bilgi iletişim teknolojileri · E-belediye · Web sitesi

Özet

Bilgi iletişim teknolojilerinde yaşanan gelişmeler ile birlikte yerel hizmet sunumunun dijital ortama taşındığı çağda, belediyelerin hizmet sunumunda verimlilik, etkinlik, şeffaflık, hesap verebilirlik ve kesintisiz hizmet sunumu gibi amaçlar için dijital araçlardan yararlanma isteği e-belediyecilik kavramını ortaya çıkarmıştır. Vatandaş odaklı hizmet ve katılımcı bir yönetim anlayışı için hayati öneme sahip e-belediyecilik uygulamaları Türkiye’de 2000’li yıllardan itibaren yaşanan dijital dönüşüm ile ortaya çıkmıştır. Başlangıçta merkezi projeler ile hizmetlerini dijital ortama taşıyan belediyeler zamanla kendi web sitelerini oluşturarak e-belediyecilik hizmetlerini kendi web sayfaları üzerinden yerel halkın erişimine sunmuştur. Bu çalışmada Mardin ve Şanlıurfa Büyükşehir Belediyelerinin dijital ortamda sundukları e-belediyecilik hizmet ve uygulamalarının karşılaştırmalı olarak analiz edilmesi amaçlanmıştır. Yorumsamacı içerik analizi yöntemi ile tasarlanan bu çalışmada, araştırmaya konu olan büyükşehir belediyelerinin web siteleri, “içerik”, “kullanılabilirlik”, “hizmet/servis”, “gizlilik/güvenlik”, “yurttaş ve sosyal etkileşim” ile “operasyonel”, “formel”, “enformasyonel” ve “stratejik yeterlilik” değişkenleri açısından analiz edilmiştir. Çalışma sonucunda her iki büyükşehir belediyesinin web sitelerinin söz konusu değişkenler açısından bazı temel eksikliklere sahip olduğu görülmüş ancak Mardin Büyükşehir Belediyesinin web sitesi üzerinden sunduğu e-belediyecilik hizmetlerinin Şanlıurfa Büyükşehir Belediyesine kıyasla söz konusu değişkenler açısından daha yetersiz yapıda olduğu anlaşılmıştır.

Abstract

In the age when local service delivery has moved to the digital environment with the developments in information and communication technologies, the desire of municipalities to utilize digital tools for purposes such as efficiency, effectiveness, transparency, accountability, and uninterrupted service delivery in service delivery has led to the emergence of the concept of e-municipality. E-municipality applications, which are vital for citizen-oriented services and participatory governance, have emerged with the digital transformation in Turkey since the 2000s. Municipalities, which initially digitized their services through central projects, gradually created their own websites and made e-municipal services accessible to the local population through their own web pages. In this study, it is aimed to comparatively analyze the e-municipal services and practices of Mardin and Şanlıurfa Metropolitan Municipalities in the digital environment. In this study, which was designed with the interpretivist content analysis method, the websites of the metropolitan municipalities subject to the research were analyzed in terms of "content", "usability", "service/service", "privacy/security", "citizen and social interaction" and operational, formel, informational and strategic competence variables. As a result of the study, it was seen that the websites of both metropolitan municipalities have some basic deficiencies in terms of the variables in question, but it was understood that the e-municipal services provided by Mardin Metropolitan Municipality through its website are more inadequate in terms of the variables in question compared to Şanlıurfa Metropolitan Municipality.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Mardinli, İ., Çelik, A. (2024). E-BELEDİYECİLİK UYGULAMALARI KAPSAMINDA MARDİN VE ŞANLIURFA BÜYÜKŞEHİR BELEDİYELERİNİN WEB SAYFALARINA YÖNELİK KARŞILAŞTIRMALI BİR ANALİZ. Gaziantep Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 6 Sayı: 1, 1–13. https://doi.org/10.55769/gauniibf.1425342

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (19)

  1. Alodalı, B., Tuncer, A., Usta, S., Halis, M. (2012), “Yerel Yönetimlerde E-Belediyecilik Uygulamaları: Akdeniz Bölgesi Örneği”, Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 1(1), s. 83-95.
  2. Alshehri, M. & Drew, S. (2011), “Implementation of E-Government: Advantages And Challenges”, International Journal of Electronic Business, 9(3), p. 255-270.
  3. Barns, S., Cosgrave, E., Acuto, M., & Mcneill, D. (2017), “Digital İnfrastructures and Urban Governance”, Urban Policy and Research, 35(1), s. 20-31.
  4. Bensghir T. K. ve Akay, A. (2006), “Bir Kamu Politika Aracı Olarak Coğrafi Bilgi Sistemleri (CBS): Türkiye’de Belediyelerin CBS Uygulamalarının Değerlendirilmesi”, Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi, 15(6),
  5. Bensghir, T. K. (2000), “Web'deki Belediyelerimiz: Ankara Büyükşehir Belediyesi”, Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi, 9(2), s. 76-90.
  6. Çoruh, M. (2009), Kent Bilişim Sistemi ve E-belediye. (ss. 213-219), XI. Akademik Bilişim Konferansı Bildirileri Şanlıurfa.
  7. Erdoğan, O. (2019), “Yerel Yönetimlerde E-Belediye Uygulamaları: İçişleri Bakanlığı E-Belediye Bilgi Sistemi”, Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 24(3), s. 551-566.
  8. Henden, H. B. ve Henden, R. (2005), “Yerel Yönetimlerin Hizmet Sunumlarındaki Değişim ve E-Belediyecilik”, Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 4(14), s. 48-66.
  9. Lisanti, A. J., Golfenshtein, N., & Medoff-Cooper, B. (2017), “The Pediatric Cardiac Intensive Care Unit Parental Stress Model: Refinement Using Directed Content Analysis”, ANS. Advances in Nursing Science, 40(4), p. 319-336.
  10. Mecek, M. (2017), “E-Devlet ve E-Belediye: Kavramsal Çerçeve ve Türkiye’de Belediye Web Sitelerine Yönelik Yapılan Çalışmaların İncelenmesi”, Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 22, (Kayfor 15 Özel Sayısı), s. 1815-1851.
  11. Postacı, T. ve Ayhan, A. (2013), “E-Dönüşümün Kent Yaşamına Etkileri (E-Belediye) ve Yeni Beklentiler”, Anahtar Dergisi, (29), s. 17-19.
  12. Pouralizadeh, M., Khankeh, H., Ebadi, A., & Dalvandi, A. (2017), “Factors Influencing Nursing Students' Clinical Judgement: A Qualitative Directed Content Analysis In An Iranian Context”, Journal of Clinical And Diagnostic Research, 11(5), JC01-JC04.
  13. Sayımer, İ., Dondurucu, Z. B. ve Küçüksaraç, B. (2019), “Dijitalleşen Kentlerde Yönetişim: Marmara Bölgesi Büyükşehir Belediyelerinin Karşılaştırmalı E-Belediyecilik Uygulamaları”, IBAD Sosyal Bilimler Dergisi, (5), s. 420-443.
  14. Şahin, A. (2014), Türk Kamu Yönetiminde Yapısal Dönüşüm ve E-Devlet. Konya: Atlas Akademi.
  15. TASAM (2006), E-Belediyecilik Kılavuzu Yerel Yönetim Vatandaş Etkileşimi, TASAM Yayınları, İstanbul.
  16. Tutar, H. ve Parlak, İ. H. (2023), “Sosyal Medyanın Halkla İlişkiler Aracı Olarak Kullanımına İlişkin Bazı Tespitler: TR 42 Bölgesi Belediyeleri Örneği”, Abant Sosyal Bilimler Dergisi, 23(1), s. 646-660.
  17. Ulusoy, A. ve Çobanoğulları, G. (2013), “Trabzon Belediyesi Örneğinde E-belediyecilik Uygulamaları,” Türk İdare Dergisi, (477), s. 269-284.
  18. Van Dijk, J.A.G.M. & Van Deursen, A.J.A.M. (2014), “Digital Skills, Unlocking The İnformation Society”, New York: Palgrave Macmillan. https://doi.org/10.1057/9781137437037
  19. Waisanen, B. (2002), “The Future Of E-Government: Technologi-Fueled”, Public Management, 84(5), p. 6-9.