Dergiler / Folklor Akademi Dergisi / 2026 / Cilt: 9 Sayı: 2

MİZAHTA YOKSULLUĞUN HALLERİ: UYKUSUZ DERGİSİ ÜZERİNE GÖSTERGEBİLİMSEL BİR İNCELEME

STATES OF POVERTY IN HUMOUR: A SEMIOTIC ANALYSIS OF UYKUSUZ MAGAZINE

Sayfa
1–14
Yayın Tarihi
2026-06-26
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışmada erişilen bulgular şu şekildedir; yoksulluğun maddi boyutunu oluşturan, barınma, gıda, sağlık, düşük gelir ve alım gücünün yetersizliği gibi olgular, çalışmada incelenen mizahi karikatürler de ana temalar olarak işlenen motifler olduğu saptanmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın amacı, toplumsal bir sorun olarak ortaya çıkan yoksulluk olgusunun; mizahi karikatürler üzerinden nasıl işlendiğini açığa çıkarmaktır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Mizahın karikatürler biçiminde yansıması, farklı algılama biçimlerini harekete geçirmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Çalışmada erişilen bulgular şu şekildedir; yoksulluğun maddi boyutunu oluşturan, barınma, gıda, sağlık, düşük gelir ve alım gücünün yetersizliği gibi olgular, çalışmada incelenen mizahi karikatürler de ana temalar olarak işlenen motifler olduğu saptanmıştır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2021-2023 Verileri
⚙️Değişkenler:Mizah Kültürü · Politik Mizah · Göstergebilim

Özet

Bu çalışmanın amacı, toplumsal bir sorun olarak ortaya çıkan yoksulluk olgusunun; mizahi karikatürler üzerinden nasıl işlendiğini açığa çıkarmaktır. Yoksulluk, bireylerin temel ihtiyaçlarını karşılayamama durumu olarak tanımlanmaktadır. Örneğin, barınma, beslenme, sağlık ve eğitim gibi alanlarda yaşanan yoksunlukların her birisi yoksulluğun somut yansımalarını oluşturmaktadır. Yoksulluğun tanımlanmasında ve yoksulluğun gösterilmesinde, kültürün en önemli entelektüel birikim alanı olan mizah önemli bir sürece karşılık gelmektedir. Bu açıdan, mizahın toplumsal gerçekliğin çelişkilerine ve sorunlarına karşı, bilinçli olarak gerçekleştirilen bir eleştiri olması, yoksulluğun anlatılmasında oldukça güçlü bir söylem biçimini de oluşturmaktadır. Toplumun sosyolojik ve kültürel kodlarını analiz etmede noktasında önemli bir araç olan mizah, özellikle karikatürler aracılığıyla bireylerin yaşamlarını bir bütün olarak kuşatan toplumsal süreçlerin daha iyi anlaşılmasına imkân tanır. Bu bağlamda mizahın, yoksulluğun gündelik yaşam içerisinde yarattığı yoksunluk ve mağduriyet halleri, mizahın işlediği önemli konu başlıklarından birisini oluşturmaktadır. Bu durum, mizahın sahip olduğu eleştirel kültür sayesinde, gündelik yaşamın örtük anlamlarında saklı olan ideolojik ve politik mitlerin açığa çıkarılmasına da aracılık etmektedir. Mizahın karikatürler biçiminde yansıması, farklı algılama biçimlerini harekete geçirmektedir. Bir başka söyleyişle, okuyucuların görsel ve metinsel anlatıları eleştirel bir okumaya tabi tutmalarına geniş bir imkân alanı oluşturmaktadır. Bu kapsamda mevcut çalışmanın konusunu da mizahi karikatürlerde yoksulluğun nasıl betimlendiği oluşturmaktadır. Karikatürler, birçok anlam örüntülerini içererek birden fazla sembolle çeşitli mesajların aktarılmasına olanak sunan, mizahi metinlerdir. Çalışmada da mizahi karikatürlerin, görsel metin unsuru olmalarından ötürü; göstergebilimsel bir yöntem kullanılmıştır. Göstergebilim, ikonik anlatı ve olgulara yönelerek metnin örtük anlamını da açığa çıkarmayı hedefleyen bir yöntem bilimdir. Göstergebilimin toplumsal anlatı içerisinde metinsel öğelerin, ideolojik yönlerinde bulunan anlamları açığa çıkarmada oldukça elverişli ve işlevsel olması, çalışmanın yöntemsel tercihi olarak belirlenmesinde temel faktördür. Kültürel yayıncılığın önemli bir parçası olarak faaliyet gösteren mizah dergileri, mevcut çalışmanın gerçekleştirilmesinde en önemli uğrak mecrayı oluşturmaktadır. Bu açıdan, mevcut çalışmanın uygulanabilmesine pratik olanak sunan “Uykusuz” adlı mizah dergisi, çalışmanın evrenini oluşturmaktadır. Bu çerçevede, çalışmada amaçlı örneklem seçilerek, yoksulluk temasını işleyen mizahi karikatürler tercih edilmiştir. Çalışmanın sınırlılıklarını da derginin kapak sayfasında yayınlanmış olan “yoksulluk” temalı karikatürlerle belirlenmiştir. Bu doğrultuda, Uykusuz dergisinin kapak sayfasında 2021-2023 yılları arasında yayınlanan yoksullukla ilgili toplamda 7 mizahi karikatür çalışmaya konu edilmiştir. Çalışmada erişilen bulgular şu şekildedir; yoksulluğun maddi boyutunu oluşturan, barınma, gıda, sağlık, düşük gelir ve alım gücünün yetersizliği gibi olgular, çalışmada incelenen mizahi karikatürler de ana temalar olarak işlenen motifler olduğu saptanmıştır. Çalışmada elde edilen bir diğer bulgu da mizahın toplumsal bir muhalefet biçimi olarak, yoksulluğa zemin hazırlayan, politika yapıcılarını ve uygulamalarını doğrudan eleştirel bir şekilde betimleyerek yansıtması oluşturmaktadır. Mizah, bu yönüyle yalnızca eğlence değil, aynı zamanda toplumsal muhalefetin önemli bir bileşeni olarak değerlendirilmektedir.

Abstract

The aim of this study is to reveal how the phenomenon of poverty, which has emerged as a social problem, is addressed through humorous cartoons. Poverty is defined as the inability of individuals to meet their basic needs. For example, deprivation in areas such as housing, nutrition, health, and education each constitutes a concrete manifestation of poverty. In defining and depicting poverty, humor one of culture’s most significant intellectual domains plays a crucial role. From this perspective, humor’s function as a conscious critique of societal contradictions and problems creates a particularly powerful narrative form for addressing poverty. As a key tool for analyzing a society’s sociological and cultural codes, humor particularly through cartoons enables a better understanding of the social processes that encompass individuals’ lives as a whole. In this context, the states of deprivation and victimization created by poverty in daily life constitute one of the key themes addressed by humor. This situation, thanks to the critical culture inherent in humor, also serves to expose the ideological and political myths hidden within the implicit meanings of daily life. The reflection of humor in the form of cartoons triggers different modes of perception. In other words, it creates a broad scope for readers to subject visual and textual narratives to critical analysis. In this context, the subject of the present study is how poverty is depicted in humorous cartoons. Cartoons are humorous texts that contain multiple patterns of meaning and enable the transmission of various messages through multiple symbols. In this study, a semiotic method was employed because humorous cartoons are visual textual elements. Semiotics is a methodological science that aims to uncover the implicit meaning of a text by focusing on iconic narratives and phenomena. The fact that semiotics is highly suitable and functional for revealing the meanings embedded in the ideological dimensions of textual elements within social narratives is the primary factor determining the methodological choice of this study. Humor magazines, which operate as an important part of cultural publishing, constitute the most significant medium for the implementation of this study. From this perspective, the humor magazine titled “Uykusuz,” which provides practical opportunities for the implementation of this study, constitutes the study’s universe. Within this framework, a purposeful sample was selected for the study, and humorous cartoons addressing the theme of poverty were chosen. The scope of the study was also defined by the “poverty” themed cartoons published on the magazine’s cover page. Accordingly, a total of 7 humorous cartoons related to poverty published on the cover page of Uykusuz magazine between 2021 and 2023 were included in the study. The findings of the study are as follows: phenomena constituting the material dimension of poverty such as housing, food, health, low income, and insufficient purchasing power were identified as motifs that served as central themes in the humorous cartoons examined in the study. Another finding of the study is that humor, as a form of social resistance, reflects the conditions that contribute to poverty by directly and critically depicting policymakers and their policies. In this regard, humor is considered not merely entertainment but also an important component of social resistance.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Göçer, F. (2026). MİZAHTA YOKSULLUĞUN HALLERİ: UYKUSUZ DERGİSİ ÜZERİNE GÖSTERGEBİLİMSEL BİR İNCELEME. Folklor Akademi Dergisi, Cilt: 9 Sayı: 2, 1–14. https://doi.org/10.55666/folklor.1858626

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (50)

  1. ACUN, F. (2017). Yakın Dönem Tarihi Metodolojisi. Ankara: Siyasal Kitabevi.
  2. AKÇAY, G. (2025). Gülmenin İzinde: Mizah Kuramları Bağlamında Hüzûlî’nin Hezellerinde Toplum, Güncel Olaylar ve Figürler. Akademik Dil ve Edebiyat Dergisi, 9(3): 1525-1546.
  3. ARIK, M. B. (2003). “Apolitik Mizah Tartışmalarına Tarihsel Bir Bakış”. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, S. 17, 17–26.
  4. BAKHTIN, M. (2001). Karnavaldan Romana. (Çev.: C. Soydemir), İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
  5. BARTHES, R. (1978). Image, Music, Text. New York: Hill and Wang.
  6. BERGSON, H. (2018). Gülme-Gülüncün Anlamı Üzerine Deneme. (Çev.: D. Çetinkasap), İstanbul: Türkiye İş Bankası Yayınları.
  7. BİRİNCİ, M. ve ÇİFTÇİ, M. (2022). “Gırgır Dergisinde Yoksulluk Mizahları”. Sosyal Çalışma Dergisi, C. 6, S. 1, 91–130.
  8. BOSSART, Y. (2024). Her Şeye Rağmen Gülmek: Mizahın Felsefesi Üzerine. (Çev.: G. Yüksel), İstanbul: İletişim Yayınları.
  9. BOZ, U. (2014). “Toplumsal Eleştiri Yöntemi Olarak Mizah ve Türk Mizahı: Yeni Medyadan Bahattin Örneği”. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, S. 21, 143–159.
  10. CANTEK, L. (2011). Şehre Göçen Eşek: Popüler Kültür, Mizah ve Tarih. Ankara: İletişim Yayınları.
  11. CRITCHLEY, S. (2002). Mizah Üzerine. (Çev.: S. Sam), İstanbul: MonoKL Yayınları.
  12. DUNCUM, P. (2021). “İmaj Analizine Giriş: Karma Yöntemlerin Değeri Üzerine”. S. D. Bedir-Erişti (Ed.), Görsel Araştırma Yöntemleri içinde (ss. 9–18). Ankara: Pegem Akademi.
  13. EAGLETON, T. (2020). Mizah. (Çev.: C. Soydemir), İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
  14. ECO, U. (1978). A Theory of Semiotics. Bloomington: Indiana University Press.
  15. ERDEM, T. (2006). “Yoksulluk”. T. Erdem (Ed.), Feodaliteden Küreselleşmeye Temel Kavramlar ve Süreçler içinde (ss. 321–365). Ankara: Lotus Yayınevi.
  16. ESCARPIT, R. (2016). Mizah. (Çev.: M. Yalçın), Ankara: İmge Kitabevi.
  17. GÜNDÜZ, U. ve PEMBECİOĞLU, N. (2015). “Sosyal Medya: Mizah, Muhalefet ve Direniş Pratikleri”. A. Büyükaslan & A. M. Kırık (Ed.), Sosyal Medya Araştırmaları 2: Sosyalleşen Olgular içinde (ss. 55–76). Konya: Çizgi Kitabevi.
  18. KALAYCI, N. (2014). “Spinoza’nın Etika’sı Bağlamında Mizahın Politik İşlevi”. Düşünme Dergisi, C. 3, S. 6, 20–28.
  19. KORTANTAMER, T. (2007). Temmuz’da Kar Satmak. Ankara: Phoenix Yayınları.
  20. KÖSE, A. (2016). “Geleneksel ile Modern Arasındaki Kültürel Boşluk: 80’lerdeki Toplumsal Değişimi Mizah Üzerinden Okumak”. Milli Folklor, C. 28, S. 111, 116–135.
  21. KUYURTAR, E. (2003). Mutlak yoksulluğa ilişkin iki etik yaklaşım. A. E. Bilgili & İ. Altan (Ed.), Yoksulluk Sempozyumu Kitabı (Cilt 1, ss. 110–122). Düzenleyen: Deniz Feneri.
  22. MAASIK, S. ve SOLOMON, J. (2011). Signs of Life in the USA: Readings on Popular Culture for Writers. Boston: Bedford/St. Martin’s.
  23. MARSHALL, G. (1999). Sosyoloji Sözlüğü. (Çev.: O. Akınhay & D. Kömürcü), Ankara: Bilim ve Sanat Yayınları.
  24. MERRIAM, S. B. (2015). Nitel Araştırma: Desen ve Uygulama için Bir Rehber. (Çev. Ed.: S. Turan), Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
  25. MEYER, J. C. (2000). “Humor as a Double-Edged Sword: Four Functions of Humor in Communication”. Communication Theory, C. 10, S. 3, 310–331.
  26. MORREAL, John (1997). Gülmeyi ciddiye almak. (Çev. K. Aysevener, Ş. Soner). İris Yayınları.
  27. NESİN, A. (2001). Cumhuriyet Dönemi Türk Mizahı. İstanbul: Akbaba Yayınları.
  28. OKTİK, N. (2008). Türkiye’de Yoksulluk Çalışmaları. Ankara: Yakın Kitabevi.
  29. ÖĞÜT-EKER, G. (2014). İnsan Kültür Mizah. Ankara: Grafiker Yayınları.
  30. ÖNGÖREN, F. (1983). Cumhuriyet Dönemi Türk Mizahı ve Hicvi. İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
  31. ÖZUĞURLU, A. (2002). “Yoksulluk Kavramına Çöplükten Bakmak”. Y. Özdek (Ed.), Yoksulluk, Şiddet ve İnsan Hakları içinde (ss. 175–192). Ankara: TODAİE Yayınları.
  32. PATTON, M. Q. (2014). Nitel Araştırma ve Değerlendirme Yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
  33. PAULOS, John Allen (2003). Matematik ve mizah. (Çev. T. Doğan). Doruk Yayınları.
  34. RASKIN, V. (1985). Semantic Mechanisms of Humor. Dordrecht: D. Reidel.
  35. RIFAT, M. (2014). XX. Yüzyılda Dilbilim ve Göstergebilim Kuramları. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
  36. SAUSSURE, F. de. (2001). Genel Dilbilim Dersleri. İstanbul: Multilingual Yabancı Dil Yayınları.
  37. SAUSSURE, F. de. (2014). Genel Dilbilim Yazıları. İstanbul: İthaki Yayınları.
  38. SAVIN-BADEN, M. ve MAJOR, C. H. (2013). Qualitative Research: The Essential Guide to Theory and Practice. London: Routledge.
  39. SAYGILI, S. (2017). “Belirlenmiş Düşüncenin Tahakkümünden Özgün Düşüncenin Yaratıcılığına Alternatif Bir Söylem Olanğı: Felsefe ve Mizah”. Journal of Current Researches on Social Sciences, C. 7, 119–132.
  40. SOLMAZ, E. (2019). Özbek mizahında Bektaşî meşreb bir tip: Meşreb. Uluslararası Folklor Akademi Dergisi, 2(1), 89–102.
  41. SÜTÇÜ, Ö. Y. (2022). Gülmenin ciddiyeti: Üstünlük teorisi. Ethos: Felsefe ve Toplumsal Bilimlerde Diyaloglar, C. 15, S. 2, 49–65.
  42. ŞENSES, F. (2009). Küreselleşmenin Öteki Yüzü: Yoksulluk. İstanbul: İletişim Yayınları.
  43. TEKER, N., ÇELİKTEN, M. ve HALAVUK, F. (2018). Eğitim Yönetiminde Mizah Tarzı ve İş Doyumu İlişkisi. OPUS International Journal of Society Researches, 8(1): 521-546.
  44. TRIFONAS, P. P. (2001). Postmodern Encounters: Barthes and the Empire of Signs. Cambridge: Icon / Totem Books.
  45. USTA, Ç. (2005). Mizah Dilinin Gizemi. Ankara: Akçağ Yayınları.
  46. ÜSTÜN, N. (2007). Sivas’ta Yoksulluk. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Cumhuriyet Üniversitesi.
  47. VAN LEEUWEN, T. (2005). Introducing Social Semiotics. London: Routledge.
  48. YARDIMCI, İ. (2010). “Mizah Kavramı ve Sanattaki Yeri”. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, C. 3, S. 2, 1–41.
  49. YILDIRIM, A. ve ŞİMŞEK, H. (2021). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
  50. YILDIRIM, B. (2015). “Mizahta Yerel Unsurların Kullanımı ve Toplumsal Eleştiri Söyleminin Geliştirilmesi: Erzurum’da Yayımlanan Fırfırik Dergisi Örneği”. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, C. 19, S. 2, 121–160. YÜCEL, Y. G. (2008). 1972–1980 Yılları Arasında Bir Mizah Dergisi: Gırgır’da Yoksulluk Temsiliyetleri. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Kocaeli Üniversitesi.