KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Bogazici Journal: Review of Social, Economic and Administrative Studies / 2006 / Cilt: 20 - Sayı: 1

The Political Public Sphere as the Maintenance of Order: Cenvergence in Hannah Arendt and Jurgen Habermas

Düzenin Devamı Olarak Siyasal Kamusal Alan: Hannah Arendt ile Jurgen Habermas'ın Yakınlaşması

FAHRİYE ÖZÇOBAN ÜSTÜNER
Sayfa
29–49
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ranciere'in "siyaset" ve "police" ayrımıyla desteklenmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Habermas'in literatürde çoğu zaman birbirinden ayrı ele alınan kamusal alan kavramlaştırmaları, her ikisinin de ortak çerçevesini oluşturan 'siyasal kamusal alan' modeli ekseninde incelenmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Her iki düşünür de kamusal alanı öznelerarası iletişim alanı olarak ele alır ve genele ait meselelerin katılımcılarca eşit ve özgür olarak, birtakım düzenleyici ilkelere göre tartışılmasını ve sonuçta bir anlaşmaya varılmasını amaçlarlar.
💡
Sonuç & Katkı:Ranciere'in "siyaset" ve "police" ayrımıyla desteklenmiştir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışmada, H. Arendt'in ve J. Habermas'in literatürde çoğu zaman birbirinden ayrı ele alınan kamusal alan kavramlaştırmaları, her ikisinin de ortak çerçevesini oluşturan 'siyasal kamusal alan' modeli ekseninde incelenmiştir. Her iki düşünür de kamusal alanı öznelerarası iletişim alanı olarak ele alır ve genele ait meselelerin katılımcılarca eşit ve özgür olarak, birtakım düzenleyici ilkelere göre tartışılmasını ve sonuçta bir anlaşmaya varılmasını amaçlarlar. Makalede, bu modelin "ideal" ve "doğru" siyaset (Arendt) ya da toplumsalın bütünleşmesini sağlayacak "meşru ve demokratik siyaset" geliştirme uğruna (Habermas) siyasetin alanını ve anlamını daralttığı savunulmuş ve bu fikir J. Ranciere'in "siyaset" ve "police" ayrımıyla desteklenmiştir.

Abstract

H. Arendt's and J. Habermas' conceptions of public sphere often have been studied independently in the literature. This article brings and analyzes them together on the common basis of the model of "political public sphere." For both thinkers, the public sphere is a site of free and equal deliberation based on regulative principles; and it serves the creation of a collective will around matters of common concern. The article argues that this model reduces the scope and meaning of politics for the sake of developing an "ideal" and "true" politics or a "legitimate and democratic" politics, also referring to the distinction between "politics " and "police " made by J. Ranciere.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÜSTÜNER, F. Ö. (2006). The Political Public Sphere as the Maintenance of Order: Cenvergence in Hannah Arendt and Jurgen Habermas. Bogazici Journal: Review of Social, Economic and Administrative Studies, Cilt: 20 - Sayı: 1, 29–49. https://ajindex.com/articles/148193

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Arato, A. (1998). "Procedural Law and Civil Society: Interpreting the Radical Democratic Paradigm," in M. Rosenfeld and A. Arato (eds.), Habermas on Law and Democracy: 26-36. Berkeley: University of California Press.
  2. Arendt, H. (1958). The Human Condition. Chicago and London: The University of Chicago Press. _____(1968). "The Crisis in Culture," in H. Arendt, Between Past and Future: Eight Exercises in Political Thought: 197-226. New York: Penguin Books. ______(1968). "Truth and Politics", in H. Arendt, Between Past and Future: Eight Exercises in Political Thought: 227- 264. New York: Penguin Books ______(1983). Lectures on Kant's Political Philosophy. Chicago: Chicago Press.
  3. Baynes, K. (1995). "Democracy and the Rechtsstaaf. Habermas's Faktizitat und Geltung," in S.K. White (ed.), The Cambridge Companion to Habermas: 201-233. Cambridge: Cambridge University Press. Bohman, (2004). "Expanding Dialogue: The Internet, the Public Sphere and Prospects for Transnational Democracy," in N. Crossley and J.M. Roberts (eds.), After Habermas: New Perspectives on the Public Sphere: 131-156. Oxford and Maiden: Blackwell Publishing/The Sociological Review. Beiner, R. (1983). "Interpretive Essay," in H. Arendt, Lectures on Kant's Political Philosophy: 89- 157. Chicago: Chicago Press.
  4. Benhabib, S. (1992).
  5. Situating the Self, Gender, Community and Postmodernism in Contemporary Ethics. Cambridge: Polity Press. _____(2000). The Reluctant Modernism of Hannah Arendt. Lanham: Rowman and Littlefield Publisher, Inc. _____(1992). Habermas and the Public Sphere. Cambridge: The MIT Press. _____(1997). "Plurality, Promises, and Public Spaces," in C. Calhoun et al. (eds.), Hannah Arendt and the Meaning of Politics: 232-259. Minneapolis: University of Minnesota Press.
  6. Calhoun, C. and McGowan, J. (1997). "Introduction: Hannah Arendt and the Meaning of Politics," in C. Calhoun et al. (eds.), Hannah Arendt and the Meaning of Politics: 1-24. Minneapolis: University of Minnesota Press.
  7. Cannovan, M. (1983). "A Case of Distorded Communication: A Note on Habermas and Arendt," Political Theory', 11 (1): 105-116.
  8. D'entreves, M.P. (1994).The Political Philosophy of Hannah Arendt. London and New York: Routledge. Deflem, M. (1996). "Introduction: Law in Habermas's Theory of Communicative Action," in M. Deflem (ed.), Habermas, Modernity and Law: 1-21. London: Sage. Deveci, C. (1998). "Siyasetin Sınırı olarak Kamusallık: Arendt'in Kant'tan Çıkarsadıkları," Doğu Batı, 5: 101-117
  9. Gardiner, M.E. (2004).