Dergiler / Eurasian Journal of Critical Care / 2026 / Cilt: 7 Sayı: 1

Reevaluation of emergency ınterventions from the perspective of health law

Hülya Yılmaz Başer(BANDIRMA ONYEDİ EYLÜL ÜNİVERSİTESİ, TIP FAKÜLTESİ)0000-0002-1416-1521
Sayfa
23–29
Yayın Tarihi
2025-05-04
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

In appropriate conditions, obtaining patient consent and providing information becomes crucial to mitigate potential legal consequences.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:The provision of healthcare services, like all procedures, may lead to legal consequences in cases of negligence, even in emergency situations, resulting in criminal proceedings.
📊
Temel Bulgular & Veri:Emergency medical practices, due to their involvement in life-threatening situations, require quicker decision-making compared to elective procedures, emphasizing patient benefit and well-being.
💡
Sonuç & Katkı:In appropriate conditions, obtaining patient consent and providing information becomes crucial to mitigate potential legal consequences.
🔬Tür:Araştırma Notu
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Emergency medicine · health law · emergency health services

Abstract

The provision of healthcare services, like all procedures, may lead to legal consequences in cases of negligence, even in emergency situations, resulting in criminal proceedings. Emergency medical practices, due to their involvement in life-threatening situations, require quicker decision-making compared to elective procedures, emphasizing patient benefit and well-being. Despite the urgency of emergencies, a thorough examination, if possible, along with necessary tests and consultations, is essential before making a decision. It is crucial to decide in appropriate indications and provide adequate information to the patient. If a patient is unconscious and has a relative, the family member should be informed. If this is not possible, the authorities should be notified. In situations where a response from legal authorities cannot be awaited due to the urgency, procedures can be carried out without waiting for a response, with appropriate indications, and documented with record-keeping, especially if there is a life-threatening condition. Subsequently, when the patient regains consciousness, the procedures and reasons should be communicated to them. The aim of this study is to emphasize the importance of medical documentation, with clearly stated justifications and recorded indications in emergencies. In appropriate conditions, obtaining patient consent and providing information becomes crucial to mitigate potential legal consequences.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Başer, H. Y. (2025). Reevaluation of emergency ınterventions from the perspective of health law. Eurasian Journal of Critical Care, Cilt: 7 Sayı: 1, 23–29. https://doi.org/10.55994/ejcc.1631833

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (28)

  1. Acilcinet. 2024. Acil Tıp Nedir? (cited 2024 Dec 20) Available from: http://www.acilci.net/acil-tip-nedir/
  2. Yilmaz Baser H, Emet M, Serinken M. Properties of Turkey-related Publications in International Emergency Medical Journals. Eurasian Journal of Emergency Medicine. 2016;15(2):86-89.
  3. Kaba H, Elçioğlu Ö. Acil Sağlık Hizmetlerinin Tarihsel Gelişimi Sürecinde İlk ve Acil Yardım Teknikerliği ve Acil Tıp Teknisyenliği Mesleklerinin Ortaya Çıkışı ve Gelişimi. Turkiye Klinikleri Journal of Medical Ethics-Law and History. 2013;21(3):128-129.
  4. Bresnahan KA, Fowler J. Emergency medical care in Turkey: current status and future directions. Ann Emerg Med. 1995;26:357-360.
  5. T.C. Resmi Gazete. Official Gazette of the Republic of Türkiye, dated 30 April 1993 and numbered 21567. (cited 2024 July 21) Available from:http://www.resmigazete.gov.tr
  6. Oktay C, Cete Y, Eray O, Pekdemir M, Gunerli A. Appropriateness of emergency department visits in a Turkish university hospital. Croatian Medical Journal. 2003;44(5):585-591.
  7. Tugcu H. Acil Olgularda Hekim Sorumluluğu. Klinik Gelişim Dergisi. 2009;22(13):85-88.
  8. Türkan H, Tuğcu H. 2000-2004 yılları arasında yüksek sağlık şurasında değerlendirilen acil servislerle ilgili tıbbi uygulama hataları. Gülhane Tıp Dergisi. 2004;46(3):226-231.
  9. Ayan M. Tıbbi Müdahalelerden Doğan Hukuki Sorumluluk. 1st ed, Ankara; Kazancı yayıncılık; 1991.
  10. Ozanoğlu H S. Hekimlerin Hastalarını Aydınlatma Yükümlülüğü. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi. 2003;52(3):55-77.
  11. Hakeri H. Tıp Hukuku, 17th ed. Ankara; Seçkin Yayıncılık,;2019.
  12. Hasta Hakları Yönetmeliği. T.C. Cumhurbaşkanlığı Mevzuat Bilgi Sistemi (Accessed 2024 July 21) Available from:https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuat?MevzuatNo=4847&MevzuatTur=7&MevzuatTertip=5.
  13. Koru O. Tıbbi Müdahalenin Hukuka Uygunluğu: Endikasyon Şartı. İnönü Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi. 2021;12(2):491-500.
  14. Güney Tunalı I. Hekimin Tıbbi Müdahalede Bulunma Yükümlülüğünün Sınırları. 1st ed, Ankara; Seçkin Yayıncılık; 2020.
  15. Tandoğan H. Türk Mes’uliyet Hukuku. 1st ed. İstanbul; Vedat Kitapçılık; 2010.
  16. Eren F. Borçlar Hukuku Genel Hükümleri. 22nd ed, Ankara; Yetkin Yayınları; 2017.
  17. Gökcan HT. Tıbbi Müdahaleden Doğan Hukuki ve Cezai Sorumluluk. 3rd ed. Ankara; Seçkin Yayıncılık; 2017.
  18. Hekimlerle Hukuksal Dayanışma Derneği. Biyoloji ve Tıbbın Uygulanması Bakımından İnsan Hakları ve İnsan Haysiyetinin Korunması Sözleşmesi: İnsan Hakları ve Biyotıp Sözleşmesi m.7-8. (Accessed 2024 July 21) Available from:https://hhdd.org.tr/wp-content/uploads/2022/01/Biyotip-Sozlesmesi.pdf
  19. İstanbul İl sağlık Müdürlüğü. 2024. Lizbon Bildirgesi, 1981 tarihli, İlke 4/b. (Accessed 2024 July 21). Available from:https://www.istanbulsaglik.gov.tr/w/hashak/belge/mevzuat/lizbon_bildirgesi1981.pdf
  20. Mezuat.gov.tr. 2024. Tıbbi Deontoloji Nizamnamesi, 1960, m.3. (Accessed 2024 July 21) Available from:https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuatmetin/2.3.412578.pdf.
  21. Türk Tabipleri Birliği (TTB). 2024. Hekimlik Meslek Etiği Kuralları m.18. (Accessed 2024 July 21) Available from:https://www.ttb.org.tr/kutuphane/h_etikkural.pdf
  22. Mehmet D. Hekimin Sözleşmeden Doğan Sorumluluğu. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi. 2008;57(3):225-252.
  23. Törenli Çakıroğlu M. Acil Tıbbi Müdahalelerde Aydınlatılmış Onam. Uluslararası Sağlık Hukuku Kongresi, 1 st ed. İstanbul; Legal Yayıncılık; 2018.
  24. Dağlı R, Karabulut A, Karabeyoğlu M. Ambulans ve Acil Bakım Teknikerleri (Paramedik) için Temel Konular ve Tedavi Yaklaşımları. 1st ed, İstanbul; Ema Tıp Kitabevi; 2018.
  25. Hakeri H. Acil sağlık hizmetlerinde hukuki sorunlar. (Accessed 2024 April 30) Available from:https://sdplatform.com/acil-saglik-hizmetlerinde-hukuki-sorunlar-2/
  26. T.C. Sağlık Bakanlığı. Tababet ve Şuabbatı San’atlarının Tarzı İcrasına Dair Kanun, m:72-73. (Accessed 2024 July 21) Available from:https://www.saglik.gov.tr/TR,10385/sayisi1219--rg-tarihi04041928--rg-sayisi863-tababet-ve-suabati-sanatlarinin-tarzi-icrasina-dair-kanun.html
  27. T.C. Sağlık Bakanlığı. 2024b. T.C. Sağlık Bakanlığı Yataklı Tedavi Kurumları Tıbbi Kayıt ve Arşiv Hizmetleri Yönergesi, 06/11/2001 Tarih ve 10588 sayılı Olur. Madde:15. (Accessed 2024 July 21) Available from:https://www.saglik.gov.tr/TR-11242/yatakli-tedavi-kurumlari-tibbi-kayit-ve-arsiv-hizmetleri-yonergesinde-degisiklik-yapilmasina-dair-yonergesi.html
  28. Bengidal SM, Keskinkılıç B, Kuvan L, Odabaşı O, Begidal S. Acil Servislerde Hekimin Adli Sorumluluğu. Sürekli Tıp Eğitimi Dergisi (Sted). 2001;10(8):301-302. 29. Koç S. Yasal Düzenlemeler Çerçevesinde Hekim Sorumluluğu. Türkderm. 2007;41:33-38.