Dergiler / Liberal Düşünce Dergisi / 2017 / Sayı: 85

15 Temmuz Sonrası Askeri Eğitimin Demokratikleştirilmesi: Fırsatlar, Riskler ve Yol Haritası

Democratization of Military Education After 15 July: Opportunities, Risks and a Roadmap

Sayfa
37–55
Yayın Tarihi
2017-04-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Askeri eğitim müfredatının da askeri kurumsal kültürün dönüşümü amacına uygun düşecek şekilde değiştirilmesi gerekiyor. ‘Günümüz Türk Toplumu’ ve ‘Demokratik Sivil-Asker İlişkileri’ gibi derslerle, bundan böyle askeri eğitimlerde; vatanseverliğin ordu da dahil kimsenin tekelinde olmadığını; demokrasilerin dünyanın hiçbir yerinde ‘rasyonel demokrasi’ olarak işlemediğini; geçmiş darbelerin ülke sorunlarını çözmek bir yana, sorunları daha da kronik hale getirdiğini ve en önemlisi, ordunun savaşma kabiliyetine zarar verdiğini; eğitim, ekonomi, toplumsal yozlaşma vb. konuların ordunun uzmanlık alanı dışında kaldığını; ‘tehdit’ tanımlamalarının orduların değil, seçilmiş hükümetlerin uhdesinde olduğunu öğretmeliyiz

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Başarısız 15 Temmuz darbe girişimi, AK Parti hükümetine, Türkiye’de sivil-asker ilişkilerini sahici ve kalıcı şekilde demokratikleştirme adına yeni (ve ikinci) bir fırsat ve büyük bir uzlaşı zemini sundu.
📊
Temel Bulgular & Veri:Ancak birçok konu henüz açıkça tartışılmış veya tam olarak netleştirilmiş olmadığı gibi reformun taşıyıcısı olacak insan sermayesi (sivil uzmanlık) de henüz mevcut değil.
💡
Sonuç & Katkı:Askeri eğitim müfredatının da askeri kurumsal kültürün dönüşümü amacına uygun düşecek şekilde değiştirilmesi gerekiyor. ‘Günümüz Türk Toplumu’ ve ‘Demokratik Sivil-Asker İlişkileri’ gibi derslerle, bundan böyle askeri eğitimlerde; vatanseverliğin ordu da dahil kimsenin tekelinde olmadığını; demokrasilerin dünyanın hiçbir yerinde ‘rasyonel demokrasi’ olarak işlemediğini; geçmiş darbelerin ülke sorunlarını çözmek bir yana, sorunları daha da kronik hale getirdiğini ve en önemlisi, ordunun savaşma kabiliyetine zarar verdiğini; eğitim, ekonomi, toplumsal yozlaşma vb. konuların ordunun uzmanlık alanı dışında kaldığını; ‘tehdit’ tanımlamalarının orduların değil, seçilmiş hükümetlerin uhdesinde olduğunu öğretmeliyiz
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Askeri eğitim · müfredat · kurumsal kültür

Özet

Başarısız 15 Temmuz darbe girişimi, AK Parti hükümetine, Türkiye’de sivil-asker ilişkilerini sahici ve kalıcı şekilde demokratikleştirme adına yeni (ve ikinci) bir fırsat ve büyük bir uzlaşı zemini sundu. Böylece hükümet, önceki yıllarda adım atamadığı, orduya ‘has’ alanlarda ciddi değişiklikler yapma şansına erişti. Ordu içinde müdahaleci kurumsal kültürü devam ettirdiği ve nesilden nesle aktarmaya yaradığına inanılan askeri eğitimde önemli değişiklikler yapma imkanı doğdu. Ancak birçok konu henüz açıkça tartışılmış veya tam olarak netleştirilmiş olmadığı gibi reformun taşıyıcısı olacak insan sermayesi (sivil uzmanlık) de henüz mevcut değil. Askeri eğitim müfredatının da askeri kurumsal kültürün dönüşümü amacına uygun düşecek şekilde değiştirilmesi gerekiyor. ‘Günümüz Türk Toplumu’ ve ‘Demokratik Sivil-Asker İlişkileri’ gibi derslerle, bundan böyle askeri eğitimlerde; vatanseverliğin ordu da dahil kimsenin tekelinde olmadığını; demokrasilerin dünyanın hiçbir yerinde ‘rasyonel demokrasi’ olarak işlemediğini; geçmiş darbelerin ülke sorunlarını çözmek bir yana, sorunları daha da kronik hale getirdiğini ve en önemlisi, ordunun savaşma kabiliyetine zarar verdiğini; eğitim, ekonomi, toplumsal yozlaşma vb. konuların ordunun uzmanlık alanı dışında kaldığını; ‘tehdit’ tanımlamalarının orduların değil, seçilmiş hükümetlerin uhdesinde olduğunu öğretmeliyiz

Abstract

The failed July 15th coup attempt has provided the AK Party government with a new opportunity and an initially wide consensus to undertake a more permanent democratization drive in civil-military relations in Turkey. It has now stepped, though with emergency decrees, into forbidden areas of civil-military relations by taking such radical steps as shutting down military schools, believed to imbue officers with interventionist mentality from little ages, bringing all military education under newly-minted National Defense University, and making the military responsible to National Defense Ministry. As such, the government now has the chance to democratize Turkish military’s organizational culture, which is maintained and transmitted through military education and training.However, several issues remain undiscussed openly. What sort of a military curriculum is needed to have military officers, who will be both competent in military affairs and willingly subordinate to an elected government? A few target behaviors may be determined. First, fuLiberal Düşünce Dergisi, Yıl: 22, Sayı: 85, Kış 2017, ss. 37-55.ture officers must be so raised that nobody including the army has monopoly over patriotism. Officers’ longstanding understanding of ‘rational democracy’ must be challenged to the core. More, officers must be taught and educated to know that defining what counts as ‘threats’ to national security is strictly the preserve of an elected government. Officers must be repeatedly told that they may entertain private ideas about finance, development, education, and various societal issues but solution to these are absolutely unintelligible to them as they lay outside their expertise

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Aslan, Ö. (2017). 15 Temmuz Sonrası Askeri Eğitimin Demokratikleştirilmesi: Fırsatlar, Riskler ve Yol Haritası. Liberal Düşünce Dergisi, Sayı: 85, 37–55. https://ajindex.com/articles/148055

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (18)

  1. AKBAŞ, Tamer, Benim Oğlum Paşa Olacak: Bir Generalin Anıları, Potkal Kitap, İstanbul 2014
  2. AKYAZ, Doğan, Askeri Müdahalelerin Orduya Etkisi: Hiyerarşi Dışı Örgütlenmeden Emir Komuta Zincirine, İletişim, Istanbul 2002.
  3. AKYOL, Taha, ‘Asker ve Sosyoloji’ Milliyet, 18 Ocak 2002, http://www.milliyet.com. tr/2002/01/18/yazar/akyol.html (erişim: 28.12.2016).
  4. ASLAN, Ömer. “Turkey’s ‘Fractured Military’ in Historical Perspective and Recommendations for a Military Reform Agenda”, 2016, http://sharqforum.org/2016/09/07/turkeys-fra- ctured-military-in-historical-perspective-and-recommendations-for-a-military-re- form-agenda/ Atatürk, Bütün Yönleri İle, Kuleli Askeri Lisesi Öğrenci El Kitabı No. 2 (Kuleli Askeri Lisesi Basımevi, İstanbul, 1972
  5. ATİLLA, Toygun, Sakıncalı Amiral, Kırmızıkedi Yayınları, İstanbul: 2014.
  6. AYTEKİN, Emin, İhtilal Çıkmazı, Dünya Matbaası, İstanbul 1967.
  7. AZİZ, Mazhar, Military Control in Pakistan: the Parallel State (New York & Oxon, Routledge: 2008
  8. BAŞER, Edip, Kanatsız Uçmak: Ana Babasız Çocukluktan Ordu Komutanlığına, Remzi Kitabevi, İstanbul 2014.
  9. BAYAR, M. Hikmet, Yarım asırlık asker I: Askeri öğrencilik ve subaylık dönemi, ‘O’ Kitaplar, İstanbul 2006. Serra, a.g.e., ss. 85, 119-121; 229. Boëne, a.g.e., s.23; Serra, a.g.e., ss. 55-56;87. BİLGET, Vedii, 1968-1978 Sürecinde Türkiye’nin Sorunları.zerine İnceleme, Kastaş, İstanbul 2012
  10. BİRAND, Mehmet Ali, Emret Komutanım, Milliyet Yayınları, İstanbul 1986
  11. BLAND, Douglas, L., “Patterns in Liberal Democratic Civil-Military Relations,” Armed Forces and Society, Summer 2001, Cilt: 27, No: 4, ss. 525-540
  12. BLAND, Douglas L., “A Unified Theory of Civil-Military Relations”, Armed Forces & Society, 1999, Cilt: 26, Sayı:1, ss. 7-26.
  13. BÖENE, Bernard,, “Teaching Sociology at Saint-Cyr, 1983-2004 and Beyond”, Armed Forces & Society, 2008, Cilt:35, Sayı:1, ss.16-35.
  14. CEMAL, Hasan, Türkiye’nin Asker Sorunu, Ey Asker Siyasete Karışma Doğan Kitap, İstanbul 2010.
  15. CİZRE, Ü. “Problems of Democratic Governance of Civil Military Relations in Turkey and the European Union Enlargement Zone”, European Journal of Political Research, 2004, Cilt:43, Sayı:1, ss. 107-125.
  16. CİZRE, Ümit, “The Anatomy of the Turkish Military’s Autonomy,” Comparative Politics, 1997, Cilt: 29, Sayı: 2, ss.151–166
  17. ÇOLAK, Yılmaz, Türkiye’de Devletin Kimlik Krizi ve Çeşitlilik: Yeni-Osmanlıcı, İslamcı ve Kürtçü Meydan Okumalar, Kadim, Ankara Mayıs 2010.
  18. DEMİREL, Tanel, “Civil-Military Relations in Turkey: Two Patterns of Civilian Behavior To- wards the