KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Liberal Düşünce Dergisi / 2017 / Sayı: 85

Türkiye’de Ordunun Demokratik Kontrolü: Askeri Seçkinlerin Atanma Usulleri Üzerine Bir İnceleme

Democratic Control of Military in Turkey: A Survey On Assignment Procedures Of Military Elites

Ahmet BARBAK
Sayfa
5–35
Yayın Tarihi
2017-04-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

İnceleme göstermektedir ki, 2000’li yıllarda Türkiye’de ordunun dikey demokratik kontrolünde ilerleme ortaya çıkmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma, Türkiye’de askeri seçkinlerin demokratik kontrol durumunu atanma usulleri üzerinden incelemektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:İnceleme göstermektedir ki, 2000’li yıllarda Türkiye’de ordunun dikey demokratik kontrolünde ilerleme ortaya çıkmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu ise, siyasi seçkinlerde askeri seçkinler karşısında bir otorite yoğunlaşması ve merkezileşmeyle gerçekleştirilmiştir
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2000 Verileri
⚙️Değişkenler:Demokratik Kontrol · Ordu · Askeri Seçkinler

Özet

Bu çalışma, Türkiye’de askeri seçkinlerin demokratik kontrol durumunu atanma usulleri üzerinden incelemektedir. Çalışmada askeri seçkinler, ordu içerisinde üst düzey yönetici konumunda olan asker kişileri ifade etmektedir. Temsili demokratik sistemde atanmışlar ile seçilmişler arasındaki ilişkinin temel kurucu ilkesi olarak nitelenebilecek olan demokratik kontrol, siyasi seçkinler ile atamaya tabi olan askeri seçkinler arasındaki ilişkileri de kapsamaktadır. Bu çerçevede, askeri seçkinlerin atanma usulleri, ordunun demokratik kontrolünün bileşenlerinden birisi olarak kabul edilebilir. Türkiye’de askeri seçkinlerin atanma usulleri incelenerek ordunun demokratik kontrol durumu hakkında çıkarımlarda bulunmak mümkündür. İnceleme göstermektedir ki, 2000’li yıllarda Türkiye’de ordunun dikey demokratik kontrolünde ilerleme ortaya çıkmıştır. Bu ise, siyasi seçkinlerde askeri seçkinler karşısında bir otorite yoğunlaşması ve merkezileşmeyle gerçekleştirilmiştir

Abstract

This study investigates the state of democratic control of military in Turkey through assignment procedures of military elites. In the study, military elites denote the high level managers of military. Democratic control, which can be described as the founding principle of relationship between the elected and appointed, encompasses the relationships between political elites and military elites assigned to some military positions. In this context, the assignment procedures of military elites can be adopted as one of the components of democratic control of the military. So it is likely to infer some conlusions regarding democratic control of military by examining appointment procedures of military elites in Turkey. The study demonstrates that there has been a progress in providing vertical democratic control of military in Turkey. This has been realized by concentrating authority and centralization in favour of political elites against military elites

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BARBAK, A. (2017). Türkiye’de Ordunun Demokratik Kontrolü: Askeri Seçkinlerin Atanma Usulleri Üzerine Bir İnceleme. Liberal Düşünce Dergisi, Sayı: 85, 5–35. https://ajindex.com/articles/148047

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. ADEDEJI, Ebo, Towards a Code of Conduct for Armed and Security Forces in Africa: Opportu- nities and Challenges, Geneva Centre for Democratic Control of Armed Forces (DCAF), Geneva 2005.
  2. AGÜERO, Felipe, “Democratic Consolidation and the Military in Southern Europe and South America”, The Politics of Democratic Consolidations in Southern Europe, Ed.: Richard Gunther, Nikiforos Diamandouros, H. Pulhe, The Johns Hopkins Press, Baltimore 1995, s. 124-165.
  3. AVRUPA KOMİSYONU, Türkiye 2011
  4. Yılı İlerleme Raporu, SEC (2011) 1201, Brüksel 2011.
  5. BARBAK, Ahmet, “Sivil Kontrol Kavramının 17’nci Yüzyıldan Günümüze Gelişimi”, Ankara Üni- versitesi SBF Dergisi, Ankara 2015, Cilt: 70, Sayı: 4, s. 869-902.
  6. BERİŞ, Hamit Emrah, “Yüksek Askeri Şura (YAŞ) ve Silahlı Kuvvetlerin Demokratik Sistemde- ki Yeri: Tespitler-Öneriler”, Yüksek Askeri Şura ve Silahlı Kuvvetlerin Demokratik Sistem- deki Yeri Çalıştayı (19 Temmuz 2012)
  7. Raporu, Stratejik Düşünce Enstitüsü, Ankara 2012.
  8. BLAU, Peter ve diğerleri, Formal Organizations, Chandler Publishing Company, San Francisco 1962.
  9. BORN, Hans ve diğerleri, “Models of Democratic Control of The Armed Forces: A Multi-Country Study Comparing Good Practices of Democratic Control”, Working Paper Series No. 47, Geneva Centre for Democratic Control of Armed Forces (DCAF), Geneva 2002.
  10. BREDOW, Wilfried V. ve KÜMMEL, Gerhard, “New Roles for the Armed Forces and the Con- cept of Democratic Control,” Civil-Military Relations in an Age of Turbulence: Armed For- ces and the Problem of Democratic Control, Ed.: Gerhard Kümmel, Wilfried von Bredow, SOWI, Strausberg 2000, s. 109-131
  11. BÜHLMANN, Marc ve diğerleri, “The Quality of Democracy: Democracy Barometer for Estab- lished Democracies”, Working Papers No. 22, Hertie School of Governance, Berlin 2008.
  12. CAWTHRA, Gavin ve LUCKHAM, Robin, “Democratic Control and the Security Sector: The Scope for Transformation and its Limits”, Governing Insecurity: Democratic Control of Military and Security Establishments in Transitional Democracies, Ed.: Gavin Cawthra, Robin Luckham, Zed Books, UK 2003, s. 305-327.
  13. CHADWICK, H. Munro, Studies on Anlo-Saxon Institutions, Cambridge University Press, UK 1905.
  14. CHUTER, David, “Understanding Security Sector Reform”, Journal of Security Sector Manage- ment, UK 2006, Vol.: 4, No.: 2, s. 1-21.
  15. COTTEY, Andrew ve diğerleri, “Democratic Control of Armed Forces in Central and Eastern Europe: A Framework for Understanding Civil-Military Relations in Post-Communist Europe”, Working Paper 1/9