Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular: Toplam 152 hastanın 110’u (%72.4) pT1a, 42’si (%27.6) pT1b idi. pT1b olgularda eşlik eden CIS ve tümör boyutu ≥3 cm daha sık saptandı.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Amaç: Yüksek dereceli pT1 mesane kanserinde pT1a–pT1b alt evrelemenin nüks ve progresyon üzerindeki etkisini değerlendirmek ve alt evrelemenin bilinen klinik ve patolojik risk faktörleriyle birlikte bağımsız bir prognostik belirteç olarak değerini belirlemek. Gereç ve Yöntemler: Bu retrospektif ve tek merkezli kohort çalışmasına Ocak 2017–Mart 2025 arasında TUR-BT uygulanarak yüksek dereceli pT1 ürotelyal karsinom tanısı alan hastalar dâhil edildi. ≥pT2 evresi, ek malignite, BCG kontrendikasyonu, tedavi uyumsuzluğu, eksik takip verisi veya muskularis mukozanın güvenilir değerlendirilemediği trigon tümörleri dışlandı. Demografik, klinik, patolojik ve takip verileri kaydedildi. Nüks ve progresyon standart kriterlere göre tanımlandı. Alt evreleme deneyimli üropatologlar tarafından yapıldı. Sağkalım analizlerinde Kaplan–Meier yöntemi, bağımsız prediktörlerin belirlenmesinde çok değişkenli Cox regresyonu kullanıldı. Bulgular: Toplam 152 hastanın 110’u (%72.4) pT1a, 42’si (%27.6) pT1b idi. pT1b olgularda eşlik eden CIS ve tümör boyutu ≥3 cm daha sık saptandı. Çok değişkenli analizde CIS ve tümör boyutu ≥3 cm hem nüks hem progresyon için bağımsız risk faktörleri olarak belirlendi. pT1b alt evresi yalnızca progresyon için bağımsız öngördürücüydü (HR=3.38); nüks için bağımsız anlamlılık göstermedi. Kaplan–Meier analizlerinde ise pT1b grubunda rekürrenssiz ve progresyonsuz sağkalım daha kötü bulundu. Sonuç: pT1 alt evrelemesi, özellikle pT1b hastaların belirlenmesi, yüksek dereceli T1 mesane kanserinde progresyon riskinin öngörülmesinde değerli bir prognostik belirteçtir. Alt evrelemenin CIS ve tümör boyutu gibi güçlü patolojik parametrelerle birlikte değerlendirilmesi, bireyselleştirilmiş risk sınıflandırmasını geliştirebilir ve erken dönemde risk uyarlanmış tedavi kararlarını destekleyebilir.
Abstract
Objective: To evaluate the prognostic impact of pT1a–pT1b substaging on recurrence and progression in patients with high-grade T1 bladder cancer and to determine whether substaging serves as an independent predictor when assessed alongside established clinical and pathological risk factors. Materials and Methods: This retrospective, single-center cohort study included patients diagnosed with high-grade pT1 urothelial carcinoma who underwent TURBT between January 2017 and March 2025. Cases with ≥pT2 disease, other malignancies, BCG contraindications, treatment non-compliance, incomplete follow-up, or trigonal tumors with unreliable muscularis mucosa assessment were excluded. Demographic, clinical, pathological, and follow-up data were extracted from institutional records. Recurrence and progression were defined according to standard criteria. Substaging was performed by experienced uropathologists. Survival outcomes were analyzed using the Kaplan–Meier method, and independent predictors were identified by multivariate Cox regression. Results: Of 152 patients, 110 (72.4%) were classified as pT1a and 42 (27.6%) as pT1b. CIS and tumor size ≥3 cm were significantly more frequent in pT1b cases. In multivariate analysis, CIS and tumor size ≥3 cm were independent predictors of both recurrence and progression. Although pT1b substaging was associated with worse recurrence-free survival on Kaplan–Meier analysis, it was not an independent predictor of recurrence in the Cox model; however, it independently predicted progression (HR=3.38). Kaplan–Meier analyses also demonstrated significantly worse progression-free survival in the pT1b group. Conclusion: pT1 substaging, particularly the identification of pT1b disease, provides meaningful prognostic information for progression in high-grade T1 bladder cancer. Integrating substaging with key pathological factors such as CIS and tumor size may improve individualized risk stratification and support early risk-adapted treatment decisions.