Dergiler / Ekonomi İşletme Siyaset ve Uluslararası İlişkiler Dergisi / 2020 / Cilt: 6 Sayı: 2

Sosyal, Siyasi ve Sivil Katılımın Gelişiminde Kentlilik Bilincinin Rolü

Atilla Altun(KIRIKKALE ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-7860-706X
İbrahim Mazman(KIRIKKALE ÜNİVERSİTESİ)0000-0003-0564-502X
Sayfa
232–248
Yayın Tarihi
2020-12-28
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Özellikle büyük kentlerde sivil, siyasi ve sosyal katılımın düşüklüğü, kentlilik bilinci de düşük olan kentlilere işaret etmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Kentler sürekli olarak nüfus bakımından ve fiziksel olarak büyümektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu büyümeden en çok etkilenenler ise kentlerin gerçek sahibi olan kentlilerdir.
💡
Sonuç & Katkı:Özellikle büyük kentlerde sivil, siyasi ve sosyal katılımın düşüklüğü, kentlilik bilinci de düşük olan kentlilere işaret etmektedir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Ankara · Kırıkkale · Kentlilik Bilinci

Özet

Kentler sürekli olarak nüfus bakımından ve fiziksel olarak büyümektedir. Bu büyümeden en çok etkilenenler ise kentlerin gerçek sahibi olan kentlilerdir. Çeşitli sebeplerden dolayı yalnızlaşan ve yabancılaşan kentli için çözüm yolu aktif katılımdır. Son yıllarda sıklıkla tartışılmaya başlayan aktif vatandaşlık artık devlet politikalarında yerini almaya başlamıştır. Aktif vatandaşlığın hedeflenen ölçülerde gerçekleşmesi ise ancak kentlilik bilincine sahip bireylerle mümkündür. Dolayısıyla kentlilik bilinci ve aktif vatandaşlık sürekli etkileşim içindedir. Bu çalışmanın amacı katılım temelli vatandaşlık tipi olan aktif vatandaşlık ile kentlilik bilinci arasındaki ilişkiyi analiz etmektir. Bu nicel araştırma için Kentli Vatandaş Katılım Ölçeği kullanılmıştır. Ölçek siyasi, sosyal ve sivil yaşam ve demokratik ve kültürel değerler olmak üzere dört boyuttan oluşmaktadır. Kümelere göre kota örneklem yöntemiyle Kırıkkale ve Ankara’da 18 yaşından büyük kentlilerden toplanan veriler, istatistik araçları kullanılarak değerlendirilmiş ve karşılaştırmalı bir analiz yapılmıştır. Araştırma sonucunda katılım temelli aktif vatandaşlıkla kentlilik bilinci arasında bağlantı olduğu açıkça ortaya çıkmaktadır. Özellikle büyük kentlerde sivil, siyasi ve sosyal katılımın düşüklüğü, kentlilik bilinci de düşük olan kentlilere işaret etmektedir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Altun, A., Mazman, İ. (2020). Sosyal, Siyasi ve Sivil Katılımın Gelişiminde Kentlilik Bilincinin Rolü. Ekonomi İşletme Siyaset ve Uluslararası İlişkiler Dergisi, Cilt: 6 Sayı: 2, 232–248. https://ajindex.com/articles/1478317

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (31)

  1. Agranoff, R., & McGuire, M. (2003), Collaborative public management: new strategies for local governments, Washington: Georgetown University Press
  2. Altun, A., & Şahin, K. (2019), “Kentli Vatandaş Katılım Ölçeği'nin geliştirilmesi üzerine.” Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi Dergisi, 1807-1826
  3. Carr, J. B., & Tavares, A. (2014). “City Size and Political Participation in Local Government: Reassessing the Contingent Effects of Residential Location Decisions Within Urban Regions.”, Urban affairs Review, 50(2), 269-302
  4. Çakmaklı, D. (2017), “Rights and obligations in civil society organizations: learning active citizenship in Turkey”, Southeast European and Black Sea Studies, 17(1), 113-127
  5. Çelik, C. (2013), Geleneksel Şehir Dindarlığından Modern Kent Dindarlığına. İstanbul: Hikmetevi Yayınları
  6. Dekker, K. (2007), “Social Capital, Neighbourhood Attachment and Participation in Distressed Urban Areas. A Case Study in The Hague and Utrecht, the Netherlands.” Housing Studies, 22(3), 355-379
  7. Ercoşkun, Ö. Y., Öcalır-Akünal, E. V., Yenigül, B. S., & Alkan, L. (2016), “Kentlilik Bilincini Oluşturan Göstergeler Ve Kentlilik Bilincini Geliştirme Yolları.” Paradoks Ekonomi, Sosyoloji ve Politika Dergisi, 11(Özel ), 4-23
  8. Esau, M. V. (2009), “Assessing the Impact of Social Capital and Trust on Active Citizenship in Bonteheuwel, Cape Town.”, Politikon, 36(3), 381-402
  9. Etzioni, A. (1968), The Active Society, New York: The Free Press
  10. Gottdiener, M., & Hutchison, R. (2010), The new urban sociology, USA: Westview Press
  11. Heater, D. (2004), A History of Education for Citizenship, London: RoutledgeFalmer
  12. Holston, J., & Appadurai, A. (1996), “Cities and Citizenship”, Public Culture(8), 187-204
  13. Hoskins, B. L., & Mascherini, M. (2009), “Measuring Active Citizenship through the Development of a Composite Indicator”, Soc Indic Res, 90, 459-488
  14. Hoskins, B., D’Hombres, B., & Campbell, J. (2008), “Does Formal Education Have an Impact on Active Citizenship Behaviour?”, European Educational Research Journal, 7(3), 386-402
  15. İnan, Ö. (2004), Kentleşme, Kentlileşme ve Kentsel Değişme. Bursa: Ekin Kitapevi
  16. Kadıoğlu, A. (2012), Vatandaşlığın Dönüşümü- Üyelikten Haklara (2 b.). İstanbul: Metis Yayınları
  17. Matituta, C. (2007), Active Citizenship and Governance in Easter Europe. Switzerland: Institute of Federalism
  18. Mumford, L. (2007), Tarih Boyunca Kent - Kökenleri, Geçirdiği Dönüşümler ve Geleceği. (G. Koca, & T. Tosun, Çev.) İstanbul: Ayrıntı Yayınları
  19. Onyx, J., Kenny, S., & Brown, K. (2011), “Active Citizenship: An Empirical Investigation”, Social Policy&Society, 55-66
  20. Packham, C. (2008), Active Citizenship and Community Learning. Cornwal: Learning Matters
  21. Sennett, R. (2012), Beraber. (İ. Özküralpli, Çev.) İstanbul: Ayrıntı Yay
  22. Steenekamp, C., & Loubser, R. (2016), “Active Citizenship: A Comparative Study of Selected Young and Established Democracies”, Politikon, 43(1), 117-134
  23. Şahin, K., & Yaylı, H. (2016), “Geleneksel Göçebelikten Modern Göçlere Türkiye’de Gençlerin Kentlilik Bilinci -Kırıkkale Örneği Üzerinden Bir Analiz-“, Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi, 79-108
  24. Şentürk, M., Adıgüzel, Y., & Turan, B. (2016), Üniversitede gönüllü olmak- Üniversite Öğrencilerinin Gönüllülük Algıları, Eğilimleri ve Deneyimleri Araştırması: İstanbul Üniversitesi Örneği. İstanbul: Türkiye Turing ve Otomobil Kurumu, Limit Ofset
  25. Tavares, A. F., & Carr, J. B. (2012), “So Close, Yet So Far Away? The Effects of City Size, Density and Growth on Local Civic Participation”, Journal of Urban Affairs, 35(3), 283-302
  26. Urry, J. (2002), Consuming Places, London and New York: Taylor & Francis
  27. Weerd, M. d., Mireille Gemmeke, J. R., & Rij, C. v. (2005), Indicators For Monitoring Active Citizenship and Citizenship Education” Amsterdam: Regioplan
  28. Whiteley, P. (2005), Citizenship Education Longitudinal Study Second Literature Review. London: Citizenship Education: The Political Science Perspective
  29. Yalçıntan, M. (2000), Üçüncü Yol Arayışları ve Türkiye. İstanbul: Büke Yay
  30. Yaylı, H. (2012), “Türk Belediye Sisteminde Personelin Yönetime Katılması Üzerine Bir Araştırma”, Karadeniz Araştırmaları, 61-80
  31. Yaylı, H., & Kaya, H. (2018), “Etimesgut'ta Yaşayan Gençlerin Kentlilik Bilinci ve Gelecek Planlamasında Etimesgut'un Yeri”, Uluslararası Tarihte Etimesgut Sempozyumu (s. 1-25). Ankara: Etimesgut Belediye Başkanlığı