Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBu çalışma sayesinde, Türkiye’deki eko-eleştirel akademik birikimin mevcut durumu analiz edilerek, Batılı literatürle karşılaştırmalı bir değerlendirme sunulacak; gelecekteki çalışmalara yol gösterici bir kaynak oluşturulması hedeflenecektir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Yirminci yüzyılın ikinci yarısından itibaren ekolojik hareketler, sosyal bilimlerde tartışılmaya başlanan önemli temalar arasında yer almıştır. Bu dönemde yükselişe geçen ekoloji bilinci, sadece sosyal bilimlerde değil ama öncelikle temel ve zirai bilimler gibi daha uygulamalı disiplinlerde karşılık bulmuştur. Söz konusu alanlarda yapılan araştırmalar, ekolojik hareketlere hem teorik hem de pratik anlamda katkılar sunmuş, bu sayede doğaya yönelik toplumsal duyarlılık artmıştır. Zamanla bu ilgi, mimarlık, hukuk, iletişim ve sosyoloji gibi farklı akademik disiplinlere de sıçramış; özellikle edebiyatta önemli yansımalar bulmuştur. Buradan hareketle yirmi birinci yüzyıla gelindiğinde, pek çok farklı disiplinden türeyen kavramların bir araya gelmesiyle tartışılan “eko-eleştiri” ortaya çıkmış ve bu, özellikle edebiyat incelemelerinde dikkat çekici bir analitik yaklaşım haline gelmiştir. Eko-eleştiri, kısaca, doğa ile insan ilişkisini yeniden düşünmeyi ve edebi eserlerdeki ekolojik anlatıları incelemeyi hedefleyen bir yaklaşımdır. Bu kapsamda bu makalede iki temel amaç güdülmektedir: (1) edebiyat çalışmalarına yeni bir boyut kazandıran eko-eleştirinin, Türkiye’deki üniversitelerde, özellikle lisansüstü tez çalışmalarındaki konumunu belirlemek ve (2) Türkiye akademisinde eko-eleştirel yaklaşımların geleceğine yönelik bir yol haritası çizmektir. Bu amaçlar doğrultusunda, nitel araştırma yöntemlerinden biri olan meta-sentez yaklaşımı kullanılacaktır. Bu çalışma sayesinde, Türkiye’deki eko-eleştirel akademik birikimin mevcut durumu analiz edilerek, Batılı literatürle karşılaştırmalı bir değerlendirme sunulacak; gelecekteki çalışmalara yol gösterici bir kaynak oluşturulması hedeflenecektir.
Abstract
Since the second half of the twentieth century, ecological movements have been among the important topics discussed in the field of social sciences. The rising environmental awareness during this period has found resonance not only in social sciences but also in more applied disciplines such as basic and agricultural sciences. Research conducted in these scientific fields contributed to ecological movements both theoretically and practically, thereby increasing social awareness of the environment. Over time, this interest spread to different academic fields such as architecture, law, communication, and sociology, as well as environmental sciences, and found significant reflections in literature in particular. By the twenty-first century, the “eco-criticism” approach, which emerged from the convergence of concepts from many different disciplines, has become a notable analytical approach, especially in literary studies. Eco-criticism, briefly, aims to rethink the relationship between nature and humans and to examine environmental narratives in literary works. Within this context, this article has two main objectives: (1) to determine the position of eco-criticism, which adds a new dimension to literary studies, in Turkish universities, particularly in postgraduate thesis studies, and (2) to draw a roadmap for the future of eco-critical approaches in Turkish academia. To this end, the meta-synthesis approach, one of the qualitative research methods, will be used. Through this study, the current state of eco-critical academic accumulation in Turkey will be analyzed, and a comparative evaluation with Western literature will be presented to create a guiding resource for future studies.