Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightEserin cam, bronz, fayans ve pişmiş topraktan yapılmış benzerleri ve dönemsel özellikleri de dikkate alınarak yapılan analojik değerlendirmeler sonucunda, MS 1-2. yüzyıla tarihlendirilebileceği sonucuna varılmıştır.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Mürekkep, antikçağdan itibaren kelimelerin, resim ve çizimlerin aktarılması için kullanılan, köklü ve önemli bir malzemedir. Yazı takımlarının bir parçası olan mürekkep hokkaları” ise, önceleri deniz kabuklularından, sonraları pişmiş toprak, cam, fayans veya metal gibi malzemelerden imal edilmiştir. Neapolis antik kenti nekropolisinde, 2010 yılında yapılan kurtarma kazısı ile gün yüzüne çıkartılan oda mezardan, bir adet pişmiş toprak mürekkep hokkası ele geçmiştir. Eser, mezar sahibinin okuryazar bir kişi olduğunu ve toplumdaki olası önemine dair etkiyici bir kanıttır. Hokkanın ağız tablasının ortasında bir boşluk bulunmaktadır (melandokhe) ve kenarları yivlidir. Eser üzerinde mürekkep kalıntıları da oldukça net bir şekilde izlenmektedir. Nadir bulunan bu eserin, Neapolis’ten ele geçmesi önemlidir. Eserin cam, bronz, fayans ve pişmiş topraktan yapılmış benzerleri ve dönemsel özellikleri de dikkate alınarak yapılan analojik değerlendirmeler sonucunda, MS 1-2. yüzyıla tarihlendirilebileceği sonucuna varılmıştır.
Abstract
Ink is a long-established and important material that has been used to transfer words, pictures and drawings since antiquity. Inkwells, which are part of writing sets, were originally made of shellfish, and later of materials such as terracotta, glass, faience or metal. A terracotta inkwell was recovered from a chamber tomb unearthed during a rescue excavation in the necropolis of the ancient city of Neapolis in 2010. The artifact is an impressive proof of the grave owner's literacy and possible importance in the society. The inkwell has a cavity in the center of the rim (melandokhe) and the sides are grooved. Remains of ink are also clearly visible on the artifact. It is important that this rare artifact was recovered from Neapolis. Based on analogical evaluations of the artifact with its glass, bronze, faience and terracotta counterparts and period characteristics, it is concluded that it can be dated to the 1st-2nd century CE.