Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBu çalışmada sunulan seramik repertuarı, Orta Tunç Çağı'nın geç dönemlerinden Geç Tunç Çağı I'in erken evrelerine kadar Orta Anadolu'nun güneyine dair seramik kronolojisini anlamada bir referans noktası oluşturacaktır.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu çalışma, Konya Karahöyük'te 2022 yılında yeniden başlatılan kazılarda höyüğün güneybatı alanında açılan ve tabakaları kesintisiz devam eden sondajdan çıkarılan seramik buluntularını değerlendirmektedir. Yaklaşık 3 × 3m boyutlarında ve 3.20 m derinliğe ulaşan sondajdan, Orta Tunç Çağı'nın sonlarından Geç Tunç Çağı I'in başlangıcına kadar uzanan ardışık katmanlara karşılık gelen dört ayrı gruba ayrılmış, 597 adet seramik parçası elde edilmiştir. Tipolojik analizler, basit kenarlı, omurgalı ve ağzı içe dönük formlar dahil olmak üzere çanakların hâkim olduğu bir repertuarın yanı sıra, uzun boyunlu çömlekler, fincanlar, bardaklar ve çift hilal kulplu tencereler ve en derin seviyede bulunan yonca ağızlı testi ve çarkta yapılmış kadeh gibi tanımlanabilir prestij formlarını ortaya koymaktadır. Buluntular, Orta ve Güney Anadolu'nun seramik repertuarı ile karşılaştırmalı olarak değerlendirilmiştir. Bu seramik topluluğu, Orta Tunç Çağı'nın önemli merkezlerinin gerileme dönemine denk gelen ancak Konya Karahöyük’ün kentsel sürekliliğini yansıtan bir döneme ait olmasının yanı sıra Konya Ovası’nda bu döneme ait sistematik olarak kazılmış ilk koleksiyon olması bakımından da önemlidir. Bu çalışmada sunulan seramik repertuarı, Orta Tunç Çağı'nın geç dönemlerinden Geç Tunç Çağı I'in erken evrelerine kadar Orta Anadolu'nun güneyine dair seramik kronolojisini anlamada bir referans noktası oluşturacaktır.
Abstract
This study examines the ceramic assemblage recovered from a stratigraphically continuous sondage excavated in the southwestern sector of Konya Karahöyük, where excavations resumed in 2022. The approximately 3 × 3m sondage, reaching a depth of 3.20 m, yielded 597 ceramic sherds, which were classified into four groups corresponding to successive occupational phases dating from the late Middle Bronze Age to the beginning of the Late Bronze Age I. Typological analysis indicates an assemblage dominated by bowls, including simple-rimmed, carinated, and inward-turned forms, together with long-necked jars, cups, beakers, and cooking pots with double-crescent handles. The deepest level also produced distinctive prestige vessels, including a trefoil jug and a wheel-made chalice. The assemblage has been evaluated through comparison with ceramic repertoires from Central and Southern Anatolia. This material is significant not only because it belongs to a period corresponding to the decline of major Middle Bronze Age centres but also because it demonstrates the urban continuity of Konya Karahöyük. Moreover, it represents the first systematically excavated ceramic assemblage of this period from the Konya Plain. The ceramic repertoire presented here provides an important reference for establishing the ceramic chronology of southern Central Anatolia from the late Middle Bronze Age to the early phases of the Late Bronze Age I.