Ulusal bilim ve teknoloji politikaları bağlamında Zootekni Alanındaki Ar-Ge etkinliklerinde koyunculuğa önem verilmesi kaçınılmaz bir zorunluluk olarak ortadadır
📌 3 Maddede Bu Makale
🎯
Amaç & Hipotez:Türkiye’de ulusal anlamda bilim ve teknoloji politikalarının olmayışı, izlenen politikaların merkezsiz ve denetimsiz olmasına neden olmuştur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu bağlamda sığır türünün gerek desteklemeler, gerekse AR-GE etkinliklerinde gerektiğinden daha yüksek düzeyde öne çıkarıldığı gözlemlenmektedir (kaldı ki, burada da desteklemelerin ağırlıklı olarak dev sığırcılık işletmelerine yöneltildiği, küçük ve orta ölçekli işletmelerin ihmal edildiği bilinmektedir).
💡
Sonuç & Katkı:Ulusal bilim ve teknoloji politikaları bağlamında Zootekni Alanındaki Ar-Ge etkinliklerinde koyunculuğa önem verilmesi kaçınılmaz bir zorunluluk olarak ortadadır
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Koyun ıslahı · yerli ırklar · yeni tipler
Özet
Türkiye’de ulusal anlamda bilim ve teknoloji politikalarının olmayışı, izlenen politikaların merkezsiz ve denetimsiz olmasına neden olmuştur. Bu durum, Tarımsal Araştırma-Geliştirme (ARGE) alanının bir bölümü olan Zootekni Alanı’na da yansımıştır. Bu bağlamda sığır türünün gerek desteklemeler, gerekse AR-GE etkinliklerinde gerektiğinden daha yüksek düzeyde öne çıkarıldığı gözlemlenmektedir (kaldı ki, burada da desteklemelerin ağırlıklı olarak dev sığırcılık işletmelerine yöneltildiği, küçük ve orta ölçekli işletmelerin ihmal edildiği bilinmektedir). Bütün bunların sonucu olarak koyunda verimlilik artırılamadığı için koyun sayısının azalmasıyla kırmızı et ve koyun sütü üretimi ile deri sayısında önemli düşüşler yaşanmaktadır. Ulusal bilim ve teknoloji politikaları bağlamında Zootekni Alanındaki Ar-Ge etkinliklerinde koyunculuğa önem verilmesi kaçınılmaz bir zorunluluk olarak ortadadır
Kaymakçı, M., Özder, M., Karaca, O., Torun, O., Baş, S., Koşum, N. (2009). Türkiye Koyun Islahı Stratejisi. Bursa Uludağ Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Cilt: 23 Sayı: 2, 67–77. https://ajindex.com/articles/1468481
Kaymakçı,M. 1990. Türkiye’ de Koyun Islahı Stratejisi Üzerine Bir Deneme, Hayvansal Üretim Derg., Reşit Sönmez Özel Sayısı, 33 (33-45).
Kaymakçı, M,, 2004 İleri Koyun Yetiştiriciliği. Bornova – İzmir.
Kaymakçı, M, Eliçin, A., Işın, F., Taşkın, T., Karaca, O., Tuncel, E., Ertuğrul, M., Özder, M., Güney, O., Gürsoy, O., Torun, O., Altın, T., Emsen, H., Seymen, S., Geren, H., Odabaşı, A., Sönmez, R. 2005. Türkiye Küçükbaş Hayvan Yetiştiriciliği Üzerine Teknik Ve Ekonomik Yaklaşımlar. Türkiye Ziraat Mühendisliği 6. Teknik Kongresi, 3-7 Ocak, Ankara.
Ertuğrul, M. Dellal, G, Elmacı, C., Akın, O., Karaca, O., Altun, T., Cemal, İ. 2005. Hayvansal Gen kaynaklarının Koruma ve Kullanımı. Türkiye Ziraat Mühendisliği 6. Teknik Kongresi, 3-7 Ocak, Ankara.
Soya, H., R. Avcıoğlu, H. Geren, 1997 Türkiye’nin Doğal Yem Kaynakları. Hayvansal Üretim Derg. No:37.
Kaymakçı, M, S. Seymen, T. Taşkın 2004, Damızlık Koyun Keçi Yetiştiricileri Birliklerinin İşlevleri, IV. Ulusal Zootekni Bilim Kongresi Bildirisi 1 – 3 Eylül 2004 Isparta.
Kaymakçı, M. 2006: Koyun – Keçi Yetiştirici Birliklerinin İşlevleri Üzerine Bir Deneme. Hasad Hayvancılık, Sayı: 255, Yıl: 22.
Özkaya, T.,, Karaturhan, B., Boyacı M., 2003, Katılımcı Kırsal Değerlendirme Yaklaşımı, Menemen Projesi Uygulaması, TZOB Ankara.
Kaymakçı, M. 2006: Küreselleştirme sürecinde Türkiye’de Bilim ve Teknoloji. Ulusal Bağımsızlık İçin Ekonomi Politikaları Kongresi Bildirisi, Malatya.
Kaymakçı, M. 2007: Küreselleştirme sürecinde Zootekni Bilimi ve Eğitimi. 5. Ulusal Zootekni Bilim Kongresi Bildirisi, Van.
Işın, F. 2003, Avrupa Birliği’ne Uyum Sürecinde Türkiye’nin Hayvancılıkla İlgili Düzenlemeleri.