Dergiler / Marife Dini Araştırmalar Dergisi / 2019 / Cilt: 19 - Sayı: 2

Osmanlı Ceza Hukukunda Sarhoşluk Veren İçecekleri İçme Suçu ve Cezaları

The Crime of Drinking Alcoholic Beverages in the Ottoman Criminal Law and Its Punishments

Sayfa
739–757
Yayın Tarihi
2019-12-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Hanefi mezhebinin, suçluya uygulanacak cezaları belirlemede ölçüt olan, şarap ve diğer içkiler ayırımı Osmanlı hukukunda da kendini göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İslam ceza hukukunun büyük ölçüde tatbik edildiği Osmanlı ceza hukukunda şarap içme ve sarhoşluk suç olarak kabul edilmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Hanefi mezhebinin, suçluya uygulanacak cezaları belirlemede ölçüt olan, şarap ve diğer içkiler ayırımı Osmanlı hukukunda da kendini göstermektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu kayıtlarda unsur ve ispat şartları oluşan içki içme suçuna bazen had cezası bazen de ta‘zir cezaları uygulanmaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Osmanlı · İçki İçme · Sarhoşluk

Özet

İslam ceza hukukunun büyük ölçüde tatbik edildiği Osmanlı ceza hukukunda şarap içme ve sarhoşluk suç olarak kabul edilmektedir. Hanefi mezhebinin, suçluya uygulanacak cezaları belirlemede ölçüt olan, şarap ve diğer içkiler ayırımı Osmanlı hukukunda da kendini göstermektedir. İslam hukukçularının büyük bir kısmına göre, içki içme suçu had suçları kapsamındadır. Dolayısıyla içki içene had cezası uygulanmalıdır. Diğer bir kısmına göre ise bu suç ta‘zir suçlarından biridir ve faile ta‘zir cezası uygulanmalıdır. İslam hukukçularının ihtilaf ettiği bu konuda Osmanlı ceza hukukunun tatbikatını görebileceğimiz mahkeme defterlerinde her iki görüşü destekleyecek örnekler görülmektedir. Bu kayıtlarda unsur ve ispat şartları oluşan içki içme suçuna bazen had cezası bazen de ta‘zir cezaları uygulanmaktadır.

Abstract

Wine drinking and drunkenness was considered as a crime in the Ottoman criminal law which largely involved the practice of Islamic criminal law. The distinction between wine and other drinks that is the criterion of the Hanafi Sect for determining the punishments to be given to the convicted criminal was also seen in Ottoman law. According to the vast majority of Islamic legal experts, the crime of drinking is a hadd crime. Therefore, hadd punishment should be given to the person who drinks. According to some others, this is a ta’zir crime and the offender should receive ta’zir punishment. The court records that will show the practice of the Ottoman criminal law regarding this topic that is disagreed about by Islamic legal experts include examples that could support either of these two views. These records show that sometimes hadd and sometimes ta’zir punishments were sentenced for the crime of drinking with established elemental and evidential clauses.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KOÇ, M. (2019). Osmanlı Ceza Hukukunda Sarhoşluk Veren İçecekleri İçme Suçu ve Cezaları. Marife Dini Araştırmalar Dergisi, Cilt: 19 - Sayı: 2, 739–757. https://ajindex.com/articles/146619

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (19)

  1. Afyoncu, Erhan. "Nişancı". Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 33: 156-158. İstanbul: TDV Yayınları, 2007.
  2. Akçelik, Erhan. 39 Numaralı Mühimme Defteri'nin Transkripsiyonu ve Değerlendirilmesi (1-118)
  3. Yüksek Lisans Tezi, Atatürk Üniversitesi, 2013.
  4. Akgündüz, Ahmed. Osmanlı Kânunnâmeleri ve Hukûkî Tahlilleri. 9 Cilt. İstanbul: Fey Vakfı Yayınları, 1992.
  5. Akman, Mehmet. Osmanlı Devleti’nde Ceza Yargılaması. İstanbul: Eren Yayıncılık, 2004. Âmir, Abdulazîz Musa. et-Ta‘zîr fi'ş-Şerî'ati'l-İslâmiyye. Kahire: Dâru'l-Fikri'l-Arabî, 1389/1969.
  6. Aslan, Nasi. "Klasik Dönem Ceza Kanunnâmeleri Bağlamında Osmanlı Hukukunun Şeriliği Üzerine". Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 3/2 (Temmuz 2003): 17-44.
  7. Avcı, Mustafa. Osmanlı Ceza Hukuku Genel Hükümler. 2. Baskı. Konya: Mimoza Yayınları, 2014.
  8. Avcı, Mustafa. Hukuk Tarihimizde Hapis. Ankara: Türkiye Adalet Akademisi Yayınları, 2014.
  9. Avcı, Mustafa. Türk Hukuk Tarihi. 6. Baskı. Konya: Atlas Yayınları, 2017. Avvâ, Muhammed Selim. fî Usûli'n-nizâmi'l-cinâi'l-İslâmî. Kahire: Dâru'n-Nahda, 1427/2006.
  10. Aydın, Mehmet. Türk Hukuk Tarihi. 9. Baskı. İstanbul: Beta Yayınları, 2012. Aydın, "Kanunnâmeler ve Osmanlı Hukuku'nun İşleyişindeki Yeri". Osmanlı Araştırmaları 24 (2004): 37-46. Aynî, Ebû Muhammed Bedreddin Mahmud b. Ahmed b. Musa. el-Binâye fî şerhi'l-Hidâye. Thk. Muhammed Ömer. 12 Cilt. Beyrut: Dâru'l-fikr, 1411/1990.
  11. Bardakoğlu, Ali. “Ceza”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 7: 470-478. İstanbul: TDV Yayınları, 1993.
  12. Bardakoğlu, Ali. “Had”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 14: 547-551. İstanbul: TDV Yayınları, 1996.
  13. Bardakoğlu, Ali. “Hapis”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi: 14: 54-64. İstanbul: TDV Yayınları, 1997.
  14. Bardakoğlu, Ali. “Garâmet”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 13: 359-361. İstanbul: TDV Yayınları, 1996.
  15. Başoğlu, Tuncay. “Ta‘zîr”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 40: 198-202. İstanbul: TDV Yayınları, 2011.
  16. Baytimur, Suha Oğuz. 25 Numaralı Kalebend Defteri ( H.1205 / M. 1790-1791).
  17. Yüksek Lisans Tezi, Fırat Üniversitesi, 2005. Behnesî, Ahmed Fethi. el-Ukûbe fî fıkhi’l-İslâmî. Beyrut: Dâru’r-Râid el-Arabî, 1404/1983. Behnesî, es-Siyâsetü’l-cinâiyye fi’ş-şerîati’l-İslâmiyye. Beyrut: Dâru’ş-Şurûk, ts. Behnesî, el-Hamru ve’l-Muhaddarât fi’l-İslâm. Kâhire: Arabian Gulf Enst, 1424/2003.
  18. Bilmen, Ömer Nasuhi. Hukuk-ı İslâmiyye ve Istılâhâtı Fıkhiyye Kâmusu. 8 Cilt. İstanbul: Bilmen Yayınevi, 1976.
  19. Boynukalın, Mehmet. “Suç”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansi