Dergiler / Bitlis Eren Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2026 / Cilt: 8 Sayı: 1

Avrupa Yerel Yönetimler Özerklik Şartı ve Türkiye'ye Yansımaları

Sayfa
277–293
Yayın Tarihi
2019-06-30
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Türk yerel yönetimleri için yapılacak yasal değişikliklerin, ülkenin sosyo-kültürel, ekonomik ve bölgesel nitelikleri göz önüne alınarak yapılması ve Yerel Yönetim Özerklik Şartı’nın rehber niteliğinde kullanılması gerekliliği sonucuna varılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu makalede, Türk yerel yönetimlerinin Yerel Yönetimler Özerklik Şartı ve yerellik kavramı üzerinden değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Türk yerel yönetimlerinin, yasalarda yapılan iyileştirmeler ve değişiklikler ile Yerel Yönetimler Özerklik Şartı’na tam anlamıyla uyum sağlayamadığını ifade eden bu çalışmada, ilk olarak yerellik ilkesi ve Yerel Yönetimler Özerklik Şartı’nın genel hatları üzerinde durulmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Türk yerel yönetimleri için yapılacak yasal değişikliklerin, ülkenin sosyo-kültürel, ekonomik ve bölgesel nitelikleri göz önüne alınarak yapılması ve Yerel Yönetim Özerklik Şartı’nın rehber niteliğinde kullanılması gerekliliği sonucuna varılmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Yerellik İlkesi · Yerel Yönetimler · Yerel Yönetimler Özerklik Şartı

Özet

Bu makalede, Türk yerel yönetimlerinin Yerel Yönetimler Özerklik Şartı ve yerellik kavramı üzerinden değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Türk yerel yönetimlerinin, yasalarda yapılan iyileştirmeler ve değişiklikler ile Yerel Yönetimler Özerklik Şartı’na tam anlamıyla uyum sağlayamadığını ifade eden bu çalışmada, ilk olarak yerellik ilkesi ve Yerel Yönetimler Özerklik Şartı’nın genel hatları üzerinde durulmuştur. Daha sonra da Türk yasalarında yapılan iyileştirmelerin ve değişikliklerin Yerel Yönetimler Özerklik Şartı’na olan uyumu hakkında bilgiler verilmiştir. Makalenin sonunda, Yerel Yönetimler Özerklik Şartı’nın üye ve üyelik sürecinde olan ülkeler için rehber niteliğinde olduğu kanaatine varılmış olup, Türkiye’nin yasalarında yaptığı değişikliklerin bir kısmının yerellik ilkesi ile paralel durumda olduğu, bir kısım değişikliklerin ise, yerellik ilkesi ile tezat durumda olduğu saptanmıştır. Türk yerel yönetimleri için yapılacak yasal değişikliklerin, ülkenin sosyo-kültürel, ekonomik ve bölgesel nitelikleri göz önüne alınarak yapılması ve Yerel Yönetim Özerklik Şartı’nın rehber niteliğinde kullanılması gerekliliği sonucuna varılmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Acar, A. (2019). Avrupa Yerel Yönetimler Özerklik Şartı ve Türkiye'ye Yansımaları. Bitlis Eren Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 8 Sayı: 1, 277–293. https://ajindex.com/articles/1465534

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (37)

  1. Al, H. (2009). Küreselleşme, Bölgeselleşme, Yerelleşme, K. Bilgiç içinde, Değişik Yönleriyle Yerelleşme (s. 49-68). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
  2. Alodalı, M. F., Özcan, L., Çelik, F., & Usta, S. (2007). Avrupa Birliği Yerel Yönetimler Özerklik Şartı ve Türkiye'de Belediyelerde Özerklik. Selçuk Üniversitesi Karaman İ.İ.B.F. Dergisi Yerel Ekonomiler Özel Serisi, 1-11.
  3. Arıkboğa, E. (1998). Yerel Yönetimler, Katılım ve Mahalle Muhtarlığı (Yüksek Lisans Tezi). İstanbul: Marmara Üniversitesi.
  4. Cavlak, H. (2017). Subsidiarite (Yerellik) İlkesi ve Avrupa Birliği Çevre Politikası. Balkan Sosyal Bilimler Dergisi, 6 (11), 134-145.
  5. Çağdaş, T. (2011). "Türkiye'de Yerel Yönetimlerde İdari Özerklik", Marmara Üniversitesi İ.İ.B.F Dergisi, 30 (1), 391-416.
  6. Çevikbaş, R. (2012). Avrupa Yerel Yönetimler Özerklik Şartı ve Türkiye'de Uygulanabilirliği. Türk İdare Dergisi (475), 33-62.
  7. Görmez, K. (1997). Yerel Demokrasi ve Türkiye (2. Baskı b.). Konya: Vadi Yayınları.
  8. İnaç, H., & Ünal, F. (2007). Avrupa Yerel Yönetimler Özerklik Sartı Ve Türkiye’de Belediyeler. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi (17), 1-24.
  9. Karakılçık, Y. (2016). Yerel Yönetimler (3. Baskı b.). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
  10. Keleş, R. (1983). Yerel Yönetim Kavramı. R. Keleş, ve F. Yavuz içinde, Yerel Yönetimler (s. 17-37). Ankara: Turhan Kitabevi.
  11. Keleş, R. (1994). Yerinden Yönetim ve Siyaset (2. Baskı b.). İstanbul: Cem Yayınevi.
  12. Keleş, R. (1995a). Hizmette Halka Yakınlık (Subsidiarity) İlkesi ve Yerel Yönetimler. Çağdaş Yerel Yönetimler, 4 (1), 1-14.
  13. Keleş, R. (1995b). Yerel Yönetimler Özerklik Şartı Karşısında Avrupa ve Türkiye. Çağdaş Yerel Yönetimler, 4 (6), 3-19.
  14. Keleş, R. (1998). Kentbilim Terimleri Sözlüğü (2. Baskı b.). Ankara: İmge Kitabevi.
  15. Mengi, A. (2007). Avrupa Birliği'ne Uyum Sürecinde Yerel Yönetimlerle İlgili Düzenlemeler. A. Mengi içinde, Yerellik ve Politika Küreselleşme Sürecinde Yerel Demokrasi (s. 101-117). Ankara: İmge Kitabevi Yayınları.
  16. Mengi, A., ve Keleş, R. (2013). Avrupa Birliğinin Bölge Politikaları. İstanbul: Cem Yayınevi.
  17. Nadaroğlu, H. (2001). Mahalli İdareler (7. Baskı b.). İstanbul: Beta Basım Yayım.
  18. Ökmen, M. (2006). Uyum Sürecinin İdari-Politiği: Avrupa Birliği ve Türkiye Perspektifinde Küreselleşme-Yerelleşme Dinamikleri. H. Özgür, & B. Parlak içinde, Avrupa Perspektifinde Yerel Yönetimler (s. 43-106). İstanbul: Alfa Aktüel Yayını.
  19. Ökmen, M., & Parlak, B. (2015). Yerel Yönetimlerde Yeni Vizyonlar. Bursa: Ekin Basım Yayın.
  20. Özer, M. A., ve Önen, M. (2017). 200 Soruda Yönetim Kamu Yönetimi (2. b). Ankara: Gazi Kitabevi.
  21. Özdemir, H., & Demirkanoğlu, Y. (2015). 6360 Sayılı Yasaya Adalet ve Kalkınma Partisi'nin Muhafazakar Demokrat Kimlik Tanımı Üzerinden Bakış: Pekişen İktidarla Merkezileşen Yerel Yönetime Doğru. Sosyal Bilimler Dergisi, 8 (2), 114-149.
  22. Sobacı, Z. (2015). Türkiye'nin Avrupa Yerel Yönetimler Özerklik Şartı'na Uyumu. İstanbul: Siyaset, Ekonomi ve Toplum Araştırmaları Vakfı.
  23. Tekeli, İ. (1983). Yerel Yönetimlerde Demokrasi ve Türkiye'de Belediyelerin Gelişimi. Amme İdaresi Dergisi, 3-22.
  24. Toprak, Z. (2014). Yerel Yönetimler (9. Baskı b). İzmir: Siyasal Kitabevi.
  25. Türkiye Cumhuriyeti Başbakanlığı, Avrupa Birliği Genel Sekreterliği. (2011). "Avrupa Yerel Yönetimler Özerklik Şartına İlişkin Bilgi Notu". Mayıs 11, 2018 tarihinde www.ab.gov.tr: https//www.ab.gov.tr/files/haberler/2011/yerel_yonetimler_ozerklik_sarti.pdf adresinden alındı
  26. 3723 Sayılı Avrupa Yerel Yönetimler Özerklik Şartının Onaylanmasının Uygun Bulunduğuna Dair Kanun, (21 Mayıs 1991 tarih ve 20877 Sayılı Resmi Gazete).
  27. Yeter, E. (1996). Avrupa Yerel Yönetimler Özerklik Şartı Karşısında Türkiye: Anayasa ve İlgili Yasalarda Durum. Çağdaş Yerel Yönetimler, 5 (1), 3-13.
  28. Yüksel, F. (2004). Çağdaş Kent Yönetimi ve Yönetici Vizyonu. Ankara: Detay Yayıncılık.
  29. Zeyrekli, S., & Ekizceleroğlu, R. (2007). Avrupa Birliği Bağlamında Hizmette Yerellik (Subsidiarite) İlkesi ve İlkenin Türkiye Açısından Ele Alınışı. Çağdaş Yerel Yönetimler, 16 (3), 29-54.
  30. Alodalı, M. F., Özcan, L., Çelik, F., & Usta, S. (2007). Avrupa Birliği Yerel Yönetimler Özerklik Şartı ve Türkiye'de Belediyelerde Özerklik. Selçuk Üniversitesi Karaman İ.İ.B.F. Dergisi Yerel Ekonomiler Özel Serisi, 1-11.
  31. Cavlak, H. (2017). Subsidiarite (Yerellik) İlkesi ve Avrupa Birliği Çevre Politikası. Balkan Sosyal Bilimler Dergisi, 6 (11), 134-145.
  32. Keleş, R. (1995a). Hizmette Halka Yakınlık (Subsidiarity) İlkesi ve Yerel Yönetimler. Çağdaş Yerel Yönetimler, 4 (1), 1-14.
  33. Keleş, R. (1995b). Yerel Yönetimler Özerklik Şartı Karşısında Avrupa ve Türkiye. Çağdaş Yerel Yönetimler, 4 (6), 3-19.
  34. Özdemir, H., & Demirkanoğlu, Y. (2015). 6360 Sayılı Yasaya Adalet ve Kalkınma Partisi'nin Muhafazakar Demokrat Kimlik Tanımı Üzerinden Bakış: Pekişen İktidarla Merkezileşen Yerel Yönetime Doğru. Sosyal Bilimler Dergisi, 8 (2), 114-149.
  35. Tekeli, İ. (1983). Yerel Yönetimlerde Demokrasi ve Türkiye'de Belediyelerin Gelişimi. Amme İdaresi Dergisi, 3-22.
  36. Yeter, E. (1996). Avrupa Yerel Yönetimler Özerklik Şartı Karşısında Türkiye: Anayasa ve İlgili Yasalarda Durum. Çağdaş Yerel Yönetimler, 5 (1), 3-13.
  37. Zeyrekli, S., & Ekizceleroğlu, R. (2007). Avrupa Birliği Bağlamında Hizmette Yerellik (Subsidiarite) İlkesi ve İlkenin Türkiye Açısından Ele Alınışı. Çağdaş Yerel Yönetimler, 16 (3), 29-54.