KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Amme İdaresi Dergisi / 2017 / Cilt: 50 - Sayı: 3

Bürokratik Otoriteryan Rejimlerde Sosyal Politikanın Gelişimi ve Atfedilen Roller

Development of Social Policy in Bureaucratic Regimes and Attributed Roles

DOĞA BAŞAR SARIİPEK
Sayfa
67–87
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Yani, sosyal politika bürokratik otoriter rejim altında "amaç" olmaktan çıkıp, pragmatik bir 'araç' haline dönüşmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bir ülkede sosyal politikanın gelişimi o ülkedeki yönetim biçimiyle, sınıflar arası ilişkilerin niteliğiyle ve kural koyma gücüne sahip hâkim grupların davranış biçimleriyle doğrudan ilişkilidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Demokratik yönetimlerde sosyal politikanın ve refah programlarının temel dayanağı evrensel vatandaşlık hakları olurken, otoriter rejimlerde sosyal politika daha farklı roller üstlenebilmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Yani, sosyal politika bürokratik otoriter rejim altında "amaç" olmaktan çıkıp, pragmatik bir 'araç' haline dönüşmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bir ülkede sosyal politikanın gelişimi o ülkedeki yönetim biçimiyle, sınıflar arası ilişkilerin niteliğiyle ve kural koyma gücüne sahip hâkim grupların davranış biçimleriyle doğrudan ilişkilidir. Demokratik yönetimlerde sosyal politikanın ve refah programlarının temel dayanağı evrensel vatandaşlık hakları olurken, otoriter rejimlerde sosyal politika daha farklı roller üstlenebilmektedir. Baskıcı rejimlerin özel bir türü olan bürokratik otoriteryanizmin incelendiği bu çalışmanın temel varsayımı, bürokratik otoriteryan rejimlerde sosyal politikanın kendisinden beklenen ve varlık sebebini de oluşturan toplumsal barışı, adaleti ve bütünleşmeyi sağlama hedeflerinden sıyrılıp, otoriter rejimin meşruiyetini ve sürekliliğini sağlama aracına dönüşmesidir. Bu da ister istemez rejimi tehdit etme potansiyeli bulunan grupların refah ayrıcalıklarına sahip olmasına ve sonuçta parçalı ve adaletsiz bir sosyal politika yapısının ortaya çıkmasına yol açmaktadır. Yani, sosyal politika bürokratik otoriter rejim altında "amaç" olmaktan çıkıp, pragmatik bir 'araç' haline dönüşmektedir.

Abstract

Development of social policy in a country is naturally directly related with the type of government, features of relationships among classes, and attitudes of the ruling class. While the universal civil rights constitute the essential foundation of social policies and welfare programs in democratic societies, social policy in authoritarian regimes may take on different roles and responsibilities. The main assumption of this study, which focuses on bureaucratic authoritarian regimes as a special type of oppressive regimes is the transformation of social policy from enabling social peace, justice, and integration to the means of provision of legitimacy and continuity of the regime itself. This unavoidably leads some certain social groups, who have the potential to threaten the regime, have welfare privileges and consequently, a fragmented social policy structure. In short, social policy is no more a "goal", but a "means" under bureaucratic authoritarian regimes.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SARIİPEK, D. B. (2017). Bürokratik Otoriteryan Rejimlerde Sosyal Politikanın Gelişimi ve Atfedilen Roller. Amme İdaresi Dergisi, Cilt: 50 - Sayı: 3, 67–87. https://ajindex.com/articles/146060

Kaynakça (14)

  1. Baeg Im, H. (1987), "The Rise of Bureaucratic Authoritarianism in South Korea", World Politics, Vol. 39, No. 2, 231-257.
  2. Bossert, T. (1986), "The Promise of Theory", Klaren, P. ve Bossert, T. (Ed.), Promise of Development: Theories of Change in Latin America, 303-336.
  3. Boulder, CO: Westview Press.
  4. Breslauer, G. (1978), "On the Adaptability of Soviet WelfareGState Authoritarianism", Ryavec, K. W. (Ed.), Soviet Society and the Communist Party, Amherst: The University of Massachusetts Press.
  5. Cook, L. (1993), The Soviet Social Contract and Why It Failed: Welfare Policy and Workers' Politics from Brezhnev to Yeltsin, Cambridge, Mass.: Harvard University Press.
  6. Cook, L. (2007) Postcommunist Welfare States: Reform Politics in Russia and Eastern Europe, G GReference, Information and Interdisciplinary Subjects Series, Cornell University Press.
  7. Draibe, S. M., De Castro, M. H. G. ve Azeredo, B. (Çev: Jenny K. Pilling ve Mara Conner) (1995), "The System of Social Protection in Brazil", Democracy and Social Policy Series, Working Paper No: 3. EspingGAndersen, G. (1990), The Three Worlds of Welfare Capitalism, Princeton, N.J: Princeton University Press.
  8. Ezrow, N. M. ve Frantz, E. (2011), Dictators and Dictatorships: Understanding Authoritarian Regimes and Their Leaders. New York: Continuum. Forrat, N. (2012), "The Authoritarian Welfare State: a Marginalized Concept", Comparative-Historical Social Science (CHSS) Working Paper Series, Working Paper No. 12-005, The Roberta Buffett Center for International and Comparative Studies Northwestern University. Forrat, N. (2013) "Why Do We Need the Theory of Authoritarian Social Policy in Comparative Research?", APSA 2013 Annual Meeting Paper; American Political Science Association 2013 Annual Meeting, https://ssrn.com/abstract=2299167, (08/01/2017)
  9. Geller, D. S. (1982), "Economic Modernization and Political Instability in Latin America: A Causal Analysis of Bureaucratic-Authoritarianism", The Western Political Quarterly, Vol. 35, No. 1, 33-49.
  10. Goldthorpe, J. E. (1984)
  11. The Sociology of the Third World, Cambridge: Cambridge University Press.
  12. Haggard, S. ve Kaufman, R. R. (2008),
  13. Development, Democracy, and Welfare States: Latin America, East Asia, and Eastern Europe, Princeton: Princeton University Press.
  14. Hardiman, M. ve Midgley, J. (1989) The Social Dimensions of Development. London: Wiley. Hoogvelt, A. (1986) The Sociology of Developing Societies. London: Macmillan. Kalogeraki, S. (2009) "The Divergence Hypothesis in Modernization