Dergiler / Balkan Müzik ve Sanat Dergisi / 2022 / Cilt: 4 Sayı: 2

NECİL KAZIM AKSES’İN MÜZİK STİLİ VE SOLO VİYOLA İÇİN YAZDIĞI KAPRİÇYO ESERİNİN FORM ANALİZİ

Şükrü Öner Dinç(TRAKYA ÜNİVERSİTESİ, DEVLET KONSERVATUVARI)0000-0002-0984-9831
Sayfa
97–110
Yayın Tarihi
2022-11-20
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu araştırmada Osmanlı Devleti’nden sonra Türkiye Cumhuriyeti’nin kurulması ile beraber batıda gelişen klasik müziğin yerel ve kültürel izlerini oluşturmak için büyük çaba harcayan Türk beşleri olarak adlandırılan sanatkârların içinde yer alan Necil Kazım AKSES’in yaptığı çalışmalar, yarattığı eserler ve müzik stili incelenmiş, elde edilen bulgularla Cumhuriyet dönemi klasik batı müziğinde kendi kültürümüze ait olan ritm ve melodilerin eşlik ettiği besteleri ortaya konulmuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırmada Osmanlı Devleti’nden sonra Türkiye Cumhuriyeti’nin kurulması ile beraber batıda gelişen klasik müziğin yerel ve kültürel izlerini oluşturmak için büyük çaba harcayan Türk beşleri olarak adlandırılan sanatkârların içinde yer alan Necil Kazım AKSES’in yaptığı çalışmalar, yarattığı eserler ve müzik stili incelenmiş, elde edilen bulgularla Cumhuriyet dönemi klasik batı müziğinde kendi kültürümüze ait olan ritm ve melodilerin eşlik ettiği besteleri ortaya konulmuştur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bestecinin solo viyola için yazmış olduğu kapriçyosu da bu özelliklere sahip eserler içinde yer almaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu araştırmanın sonucunda ilgili eserin müzik dili, yazım özelliği ve formu incelenerek bu eseri icra edecek müzisyenlere eseri daha kolay anlamak adına yardımcı olması amaçlanmıştır.
🔬Tür:İnceleme Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:müzik · viyola · kapriçyo

Özet

Bu araştırmada Osmanlı Devleti’nden sonra Türkiye Cumhuriyeti’nin kurulması ile beraber batıda gelişen klasik müziğin yerel ve kültürel izlerini oluşturmak için büyük çaba harcayan Türk beşleri olarak adlandırılan sanatkârların içinde yer alan Necil Kazım AKSES’in yaptığı çalışmalar, yarattığı eserler ve müzik stili incelenmiş, elde edilen bulgularla Cumhuriyet dönemi klasik batı müziğinde kendi kültürümüze ait olan ritm ve melodilerin eşlik ettiği besteleri ortaya konulmuştur. Bestecinin solo viyola için yazmış olduğu kapriçyosu da bu özelliklere sahip eserler içinde yer almaktadır. Türk Beşleri’nin içinde yer alan Necil Kazım Akses bu gruba dahil olan besteciler içinde yaşı en genç olan bestecidir. Kemanla başladığı müzik eğitimi boyunca pek çok ünlü eğitmen ile çalışarak onlardan edindiği bilgilerle Cumhuriyet dönemi klasik müziğine devrim niteliğinde yenilikler kazandırmıştır. Necil Kazım Akses’in solo viyola için yazdığı kapriçyosu bu yeniliklerle donatılmış eserlerinin içinde yer almaktadır. Bu araştırmanın sonucunda ilgili eserin müzik dili, yazım özelliği ve formu incelenerek bu eseri icra edecek müzisyenlere eseri daha kolay anlamak adına yardımcı olması amaçlanmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Dinç, Ş. Ö. (2022). NECİL KAZIM AKSES’İN MÜZİK STİLİ VE SOLO VİYOLA İÇİN YAZDIĞI KAPRİÇYO ESERİNİN FORM ANALİZİ. Balkan Müzik ve Sanat Dergisi, Cilt: 4 Sayı: 2, 97–110. https://doi.org/10.47956/bmsd.1155724

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (6)

  1. Aktüze, İrkin, Müziği Okumak, İstanbul 2005
  2. Başeğmezler, Nejat, Necil Kazım Akses’e Armağan, Ankara 1993
  3. Çalgan, Koral, 1991 Onur Ödülü Altın Madalyası Sahibi Ulvi Cemal Erkin’e Armağan, Ankara 1992
  4. İlyasoğlu, Evin, Necil Kazım Akses Minyatürden Destana Bir Yolculuk, İstanbul 1998 Kolçak, Olcay, Necil Kazım Akses, İstanbul 2006
  5. Özdemir, Sinem, “Türk Müziği Radyo Yasağı ve 1934 Medyası”, Cumhuriyetin Müzik Politikası, Derleyen: Fırat Kutluk, İstanbul 2018 Refiğ, Gülper, A. Adnan Saygun ve Geçmişten Geleceğe Türk Musikisi, Ankara 1991 Tarman, Süleyman, Doğumunun 130. Yılında Atatürk ve Müzik, Ankara 2013.
  6. Uçan, Ali, Türk Müzik Kültürü, 2. Basım, Ankara, 2005