Dergiler / Arkeoloji Dergisi / 2021 / Cilt: 1 - Sayı: 26

Patara’dan Bir Grup Oinophoros: Üretim ve İkonografi Üzerine Gözlemler

A GROUP OF OINOPHOROS FROM PATARA: OBSERVATIONS ON ICONOGRAPHY AND PRODUCTION

Sayfa
121–143
Yayın Tarihi
2021-05-06
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Oinophoros grubu seramiklerin, ilk olarak Augustus Dönemi’nde Knidos atölyelerinde üretilmeye başlandığı tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Öz Roma İmparatorluk Dönemi kalıp yapımı kabartmalı seramik gruplarından biri olan oinophoroslar, çeşitli varyasyonlara sahip pelikeler, amphoralar, tek kulplu testiler, lagynoslar, mitolojik karakterlerin veya grotesk figürlerin model alındığı kaplar ve tondosunda kabın zeminine aplike edilmiş kabartmalı bir madalyon bulunan sığ kâse formunda phiale ya da pateraları içerir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu üretimi, MS 1. yüzyılın ortalarında Pergamon ve MS 2. yüzyılın ikinci yarısında İasos atölyelerinin takip ettiği görülmektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Oinophoros grubu seramiklerin, ilk olarak Augustus Dönemi’nde Knidos atölyelerinde üretilmeye başlandığı tespit edilmiştir.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Anahtar Kelimeler Oinophoros · Seramik · Patara

Özet

Öz Roma İmparatorluk Dönemi kalıp yapımı kabartmalı seramik gruplarından biri olan oinophoroslar, çeşitli varyasyonlara sahip pelikeler, amphoralar, tek kulplu testiler, lagynoslar, mitolojik karakterlerin veya grotesk figürlerin model alındığı kaplar ve tondosunda kabın zeminine aplike edilmiş kabartmalı bir madalyon bulunan sığ kâse formunda phiale ya da pateraları içerir. Genellikle iki ya da üç kalıp kullanılarak üretilmiş bu seramiklerin süsleme repertuarında, Dionysos kültüyle bağlantılı anlatımların ağırlıklı olarak tercih edildiği, bununla birlikte çeşitli mitosların, günlük yaşamdan erotik anlatıların ve gladyatör dövüşü gibi sahnelerin de bu çeşitlilik içinde yer bulduğu görülmektedir. Oinophoros grubu seramiklerin, ilk olarak Augustus Dönemi’nde Knidos atölyelerinde üretilmeye başlandığı tespit edilmiştir. Bu üretimi, MS 1. yüzyılın ortalarında Pergamon ve MS 2. yüzyılın ikinci yarısında İasos atölyelerinin takip ettiği görülmektedir. Patara’da ele geçen oinophoros grubu seramikler içinde bir amphora ve sekiz patera ile madalyon üretiminde kullanılmış olabilecek bir kalıp, çalışmanın ana konusunu oluşturmaktadır. Üretim ve süsleme tekniği açısından oinophoros kabartmalı kalıp yapımı seramikleri içinde yer alan Patara örneklerinde de başta Dionysos kültüyle bağlantılı olmak üzere çeşitli mitolojik anlatımların yer bulduğu görülmektedir. Yapığımız araştırmalar ve benzer örnekler, Patara oinophoros grubu seramiklerinin, stilistik olarak Knidos ve İskenderiye örnekleriyle yakın ilişki içinde olduğunu göstermektedir. Bu durum bize özellikle oinophoros tipi pateraların, Akdeniz’deki dağılımı ve ticari ağlarla ilgili bilgi sağlarken, tercih edilen ikonografilerdeki ortak yönler ise kökleri Hellenistik Dönem’e uzanan ortak inançlar/düşüncelerin Roma İmparatorluk Dönemi’ndeki devamlılığını göstermesi açısından önemli veriler sunmaktadır. Üzerinde olasılıkla Dionysos tasvirinin bulunduğu kalıp ise bir patera madalyonunu biçimlendirmek için son derece uygun yapısıyla Patara’da oinophoros tipi patera üretimi olabileceğine dair izler taşımakta ve Anadolu’daki oinophoros üretim merkezlerine, başta Patara olmak üzere yeni atölyelerin eklenme olasılığının arttığını göstermektedir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ŞAHİN, F. (2021). Patara’dan Bir Grup Oinophoros: Üretim ve İkonografi Üzerine Gözlemler. Arkeoloji Dergisi, Cilt: 1 - Sayı: 26, 121–143. https://ajindex.com/articles/145929

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Diod. Sic.: (=Diodoros Siculus, Bibliotheke Historike) Diodorus of Sicily in Twelve Volumes (çev. C. H. Oldfather), London 1989. Hdt.: (=Herodotos, Historiae), Herodotos, Herodot Tarihi (çev. M. Ökmen) İstanbul 2006. Paus.: (= Pausanias, Periegesis tes Hellados), Pausanian Description of Greece (çev. W. H. Jones), London 1918-1935. Plut. Ant.: (= Plutarkhos, Bioi Paralleloi), Plutarch’s Lives. (çev. B. Perrin), London 1959. Strab.: (=Strabon, Geographika: XII-XIII-XIV) Antik Anadolu Coğrafyası. (çev. A. Pekman), İstanbul 1993. (Arkeoloji ve Sanat Yayınları). AGER 2005: S. L. Ager, “Familiarity Breeds: Incest and the Ptolemaic Dynasty” JHS 120, 1-34. AGER 2006: S. L. Ager, “The Power of Excess: Royal Incest and the Ptolemaic Dynasty” Anthropologica 48.2, 165-186. AUGÉ 1986: C. Augé, “Dionysos (In Peripheria Orientali)” LIMC III.1, 514-531. BAILEY 1972/1973: D. M. Bailey, “Cnidian Relief Ware Vases and Fragments in the British Museum 1, lagynoi and head-cups”, ReiCretActa 14-15, 11-25. BAILEY 1988:
  2. D. M. Bailey, A Catalogue of the Lamps in the British Museum III. Roman Provincial Lamps, London. BALDONI 2003:
  3. D. Baldoni, Vasi a matrice di età età imperiale a Iasos, Missione archeologica Italiana di Iasos III. Archaeologica 139, Rome. BLAKE 1930: M. E. Blake, “The Pavements of the Roman Buildings of the Republic and Early Empire” MemAmA 8, 7-159. BRECCIA 1909: E. Breccia, “Di alcuni frammenti di vasi con rappresentanze a rilievo” BArchAlex 11.2, 298-320. BRUNEAU 1972:
  4. P. Bruneau, Les Mosaïques, Délos 29, Paris. BULARD 1908: M. M. Bulard, “Peintures murales et mosaiques de Délos” MonPiot 14.1-2, 7-214. BUORA vd. 2016:
  5. M. Buora, M. Magnani, “Una patera cnidia con scena erotica”, bk. G. Cuscito (Ed.), Instrumenta inscripta VI. Le iscrizioni con funzione didascalico-esplicativa, Antichità Altoadriatiche 83, 411-424. COURBY 1913: F. Courby, “Vases avec reliefs appliqués du Musée de Délos”, BCH 37, 418–444. CRISTOFANI 1986: M. Cristofani, “Fufluns” LIMC III.1, 531-540. DOKSANALTI 2000: E. M. Doksanaltı, “Die Keramikfunde aus den Arealen Z1 und Y1 der Dionysos-Stoa in Knidos”, ReiCretActa 36, 75-82. DOKSANALTI 2006:
  6. E. M. Doksanaltı, Knidos Kap Krio Kazı Alanı (Selçuk Üniversitesi,
  7. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Doktora Tezi) Konya. DUNBABIN 1978:
  8. K. M. Dunbabin, The Mosaics of Roman North Africa: Studies in Iconography and Patronage. Oxford. DUNBABIN 1999:
  9. K. M. Dunbabin, Mosaics of the Greek and Roman World, Cambridge. EGGERS 1955: H. J. Eggers, “Zur abso