Dergiler / Archivum Anatolicum / Anadolu Arşivleri / 2020 / Cilt: 14 - Sayı: 1

ZAMANIN TANIMI: HİTİT METİNLERİNDE ‘meḫur’ KAVRAMI

Defining ‘Time’: The Term ‘meḫur’ in Hittite Texts

Sayfa
51–81
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ardından metinlerde meḫur ile kullanılarak daha sınırlı bir zaman dilimini ifade eden sözcük grupları incelenecek ve Hitit literatüründe zaman algısı konusunda çeşitli tespitler sunulacaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Zaman, sürekli bir devinim içinde olan ve insanın kontrol edemediği fakat ona bağlı yaşamaktan da kurtulamadığı bir olgudur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu bakımdan Hitit toplumunda zaman, farklı açılardan ele alınabilecek çok yönlü bir araştırma alanıdır.
💡
Sonuç & Katkı:Ardından metinlerde meḫur ile kullanılarak daha sınırlı bir zaman dilimini ifade eden sözcük grupları incelenecek ve Hitit literatüründe zaman algısı konusunda çeşitli tespitler sunulacaktır.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Zaman, sürekli bir devinim içinde olan ve insanın kontrol edemediği fakat ona bağlı yaşamaktan da kurtulamadığı bir olgudur. Ekonomisinin ve yaşamının büyük bölümü tarıma dayalı olan Hitit toplumu için de zaman, yaşamın en önemli parçasıdır ve onun merkezinde durur. Metinlerde özellikle mevsimler, gün bölümleri ve bunların içinde daha sınırlı bir zamanı ifade eden kullanımlara yer verilir. Bu bakımdan Hitit toplumunda zaman, farklı açılardan ele alınabilecek çok yönlü bir araştırma alanıdır. Bu makale, Hitit metinlerinde geçen ve genel bir kavram olarak zamanı tanımlayan meḫur ifadesine odaklanmaktadır. Bunun için öncelikle bu kavrama atfedilen anlamlar ele alınacaktır. Böylece Hititlerin ‘zaman’ dediği olgunun aslında birden fazla tanımı olduğu ortaya konacaktır. Ardından metinlerde meḫur ile kullanılarak daha sınırlı bir zaman dilimini ifade eden sözcük grupları incelenecek ve Hitit literatüründe zaman algısı konusunda çeşitli tespitler sunulacaktır.

Abstract

Time is a phenomenon that is constantly in motion and which humankind can neither control nor free themselves from. For the Hittites, whose life and economy was mostly agrarian, time was the key element of life and stood at its center. Hittite texts include several terms defining seasons, different divisions of a day, and expressions that describe more limited seasonal or diurnal time segments. In this regard, time in the Hittite society is a multi-faceted research topic, which may be studied from various perspectives. This article focuses on the term “meḫur”, which, in Hittite texts, refers to a general concept of time. By discussing the meanings attributed to this concept in the first place, it is revealed that time as a phenomenon had more than one definition for the Hittites. Subsequently, phrases that contain meḫur and express a more limited time period are examined, and several points concerning the perception of time in Hittite literature are presented in conclusion.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

CESUR, S. Ç. (2020). ZAMANIN TANIMI: HİTİT METİNLERİNDE ‘meḫur’ KAVRAMI. Archivum Anatolicum / Anadolu Arşivleri, Cilt: 14 - Sayı: 1, 51–81. https://ajindex.com/articles/145919

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Alp, Sedat. “Hitit Kıralı IV.(?) Tuthaliya’nın Askerî Fermanı”, Belleten 11/43 (1947): 383-414.
  2. Alp, Sedat. Beiträge zur Erforschung des hethitischen Tempels. Kultanlagen im Lichte der Keilschrifttexte: Neue Deutungen. Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları, 1983.
  3. Archi, Alfonso. “L’ornitomanzia ittita”, Studi micenei ed egeo-anatolici 16, (1975), 119-180. Badalì, Enrico ve Zeilfelder, Susanne. “Hethitisch halkueššar: Bedeutung und Etymologie”, Historische Sprachforschung / Historical Linguistics 104/1, (1991): 70-83.
  4. Barsacchi, Francesco. Le Feste ittite del tuono: Edizione critica di CTH 631 (StudAs 12). Firenze: Firenze University Press, 2017.
  5. Bawanypeck, Daliah. Die Rituale der Auguren (THeth 25). Heidelberg: Universitätsverlag Winter, 2005.
  6. Bawanypeck, Daliah. “Arzawäische Ritualpraktike: Informationen aus Ḫattuša ”, D. Prechel (ed.), Motivation und Mechanismen des Kulturkontaktes in der späten Bronzezeit (Eothen 13). Firenze: LoGisma, 2005. 1-18.
  7. Beckman, Gary. Hittite Birth Rituals (StBoT 29). Wiesbaden: Otto Harrassowitz, 1983.
  8. Beckman, Gary. “A Hittite Ritual for Depression (CTH 432)”, D. Groddek ve M. Zorman (ed.), Tabularia Hethaetorum: Hethitologische Beiträge Silvin Košak zum 65. Geburtstag (DBH 25). Wiesbaden: Otto Harrassowitz, 2007. 69-81.
  9. Beckman, Gary. “Zeit (time). B. Bei den Hethitern,” Reallexikon der Assyriologie (und Vorderasiatischen Archäologie) 15, (2017): 248-250.
  10. Cammarosano, Michele. Hittite Local Cults (SBL 40). Atlanta: Society of Biblical Literature, 2018.
  11. Carter, Charles W. Hittite Cult-Inventories. Chicago: The University of Chicago, 1962.
  12. Collins, Billie J. “Establishing a New Temple for the Goddess of the Night (Nr. 1.70)”, W. Hallo (ed.), The Context of Scripture I. Leiden-Boston: Brill, 2003. 173-177.
  13. Cornil, Pierre. “La tradition écrite des textes magiques hittites”, Ktema 24, (1999): 7- 16. Dardano, Paola. Die hethitischen Tontafelkataloge aus Ḫattuša (CTH 276-282) (StBoT 47). Wiesbaden: Harrassowitz, 2006. del Monte, Giuseppe. “Le «istruzioni militari di Tutḫalija»”, Studi Classici e Orientali 24, (1975): 127-140. del Monte, Giuseppe F. “Un rituale contro la peste. La tavola antologica KUB XLI 17 e frammenti collegati”, Egitto e Vicino Oriente 18, (1995): 173-182.
  14. Engelhard, David H. Hittite Magical Practices: An Analysis, (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Brandeis: Brandeis University, 1970.
  15. Erkut, Sedat. “The Plant AN.TAḪ.ŠUMSAR and Its Festival Among the Hittites”, H. I. H. P. T. Mikasa (ed.), Essays on Ancient Anatolia