Dergiler / Asya Studies / 2026 / Cilt: 3 Sayı: 3

ANTİK ÇAĞ'DA KONYA OVASINI TAŞELİ PLATOSUNA BAĞLAYAN YOLLAR

Kürşat Bardakcı(Erciyes Üniversitesi, Eskiçağ Tarihi Anabilim Dalı)0000-0001-7893-4434
Sayfa
39–45
Yayın Tarihi
2018-03-31
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmanın amacı da, eskiçağda kullanılan bu yolları, antik kaynaklar ve modern çalışmalar ışığında ortaya çıkarmaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Konya Ovası, Batı Anadolu’dan Akdeniz’e ulaşımı sağlaması itibariyle önemli bir konuma sahiptir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu geçit stratejik konumu sebebiyle antik dönemde uğrak yeri olmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmanın amacı da, eskiçağda kullanılan bu yolları, antik kaynaklar ve modern çalışmalar ışığında ortaya çıkarmaktır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Antikçağ · Yol · Konya Ovası

Özet

Konya Ovası, Batı Anadolu’dan Akdeniz’e ulaşımı sağlaması itibariyle önemli bir konuma sahiptir. Kavşak noktasında bulunan Konya Ovası’ndan Akdeniz kıyısına çeşitli yollarla ulaşım sağlanmaktadır. Bu ulaşım ağlarından birisi de Taşeli Platosu güzergâhıdır. Taşeli Platosu yol güzergâhlarının bazıları antik dönemden beri kullanılmaktadır. Söz konusu bu yolları Göksu Nehri ve kolları oluşturmuştur. Antik dönemde Kalykadnos (Göksu) Vadisi yolu olarak bilinen yolun en önemli güzergâhı; Seleukeia (Silifke)-Olba (Uzuncaburç)-Claudiopolis (Mut)-Laranda (Karaman) üzerinden Ikonium’a (Konya) uzanan güzergâhtır. Ayrıca Sertavul Geçidi ile de ovadan kıyıya ulaşım sağlanmıştır. Sertavul Geçidi ile Konya-Ermenek-Anamur ya da Konya-Mut-Silifke üzerinden Kıbrıs ve Mısır bağlantısı sağlanmıştır. Bu geçit stratejik konumu sebebiyle antik dönemde uğrak yeri olmuştur. Bu geçidin önemli özelliklerinden birisi de iklimsel geçiş noktası olmasıdır. Bunun yanı sıra, bu geçit daha kestirme olmasına rağmen Gülek Geçidi daha sık kullanılmıştır. Bunun sebebi de Sertavul Geçidi çevresinin dağlık yapısı ve bölgede yaşayan dağlı kavimler olmuştur. Özellikle Hellenistik dönemde bölgede büyük bir otorite sahibi olan korsanlar bu geçidi ellerinde tutmaya çalışmışlardır. Buraya egemen olan siyasi gücün, bu geçitten geçiş ücreti aldığı da düşünülmektedir. Bu geçiş ücreti ile ekonomik gelir elde edilmekteydi. Ayrıca günümüzde kullanılan yayla yolları da antik dönem yol güzergâhlarına benzerliğiyle dikkat çekmektedir. Bu çalışmanın amacı da, eskiçağda kullanılan bu yolları, antik kaynaklar ve modern çalışmalar ışığında ortaya çıkarmaktır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Bardakcı, K. (2018). ANTİK ÇAĞ'DA KONYA OVASINI TAŞELİ PLATOSUNA BAĞLAYAN YOLLAR. Asya Studies, Cilt: 3 Sayı: 3, 39–45. https://doi.org/10.31455/asya.390030

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (8)

  1. Antik Kaynaklar:Ksenophon (1998): Anabasis, (Onbinlerin Dönüşü), (Çev: T. Gökçöl), İstanbul:
  2. Sosyal Yayınlar.Strabon (1993): Geographica (Antik Anadolu Coğrafyası: XII, XIII, XIV), (Çev: A. Pekman), İstanbul: Arkeoloji ve Sanat Yayınları.Modern Kaynaklar: Alagöz, C. A. (1993): Türkiye’de Yaylacılık Araştırmaları, Ankara:
  3. Ankara Üniversitesi Basımevi.Bahar, Hasan (1995): “Konya Çevresi Tarih Araştırmaları-I: Hititlerden Romalılar’a Kadar Isauria Bölgesi”, Selçuk Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Edebiyat Dergisi (9-10): 219-246.Bahar, Hasan (1998): “Konya Araştırmaları III; Lykaonia (Konya Merkez Bölgesi)”, Selçuk Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Dergisi (12): 197-206.Bahar, Hasan (2015): “Eskiçağ’da Konya”, Şehirlerin Sevdalısı İbrahim Hakkı Konyalı Armağanı, Selçuk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü (7): 271-297.Bardakcı, Kürşat (2017): Hellenistik ve Roma Dönemlerinde Kilikia Bölgesi ile Lykaonia Bölgesi Arasındaki İlişkiler, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Konya: Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.Cronin, H. S. (1902): “First Report of a Journey in Pisidia, Lycaonia and Pamphylia”, The Journal Hellenic Studies, Vol. (22): 94-125.Doğanay, Osman (2005): Ermenek ve Yakın Çevresindeki Antik Yerleşim Birimleri, Konya: Çizgi Kitabevi.French, David (1965): “Prehistoric Sites in the Göksu Valley”, Anatolian Studies, Vol. (15): 177-201.Girginer, K. S. (2000): “Tepebağ Höyük (Adaniia) Kizzuwatna Ülkesinin Başkenti Miydi?”, Efsaneden Tarihe Tarihten Bugüne Adana: Köprübaşı, 70-85.Hall, A. S. (1959): “The Site of Misthia”, Anatolian Studies, Vol. (9): 119-124.İzbırak, Reşat (1972):
  4. Türkiye I-II, Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları.Jones, A. H. M. (1937): The Cities of the Eastern Roman Provinces, Oxford: Oxford University Press.Kurt, Mehmet (2001): Eskiçağ’da Göksu (Kalykadnos) Havzası, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Konya: Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.Kurt, Mehmet (2009): “Karaman’da Eskiçağlara Ait Kültürel Unsurlar ve Turizm Açısından Önemi”, Selçuk Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi 21 (2009): 165-196.Lloyd, Seton (2000): Türkiye’nin Tarihi: Bir Gezginin Gözüyle Anadolu Uygarlıkları, (Çev: Ender Varinlioğlu), Ankara: Tubitak Popüler Bilim Kitapları 50.Mellaart, James (1962): “The Late Monuments of Eflatun Pınar and Fasıllar near Beyşehir”, Anatolian Studies, Vol. (12): 111-117.Özsait, Mehmet (1985):
  5. M. Özsait, Hellenistik ve Roma Döneminde Pisidia, İstanbul: İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi.Ramsay, W. M. (1960): Anadolu’nun Tarihi Coğrafyası, (Çev: Mihri Pektaş), İstanbul: Milli Eğitim Bakanlığı Basımevi.Saraçoğlu, Hüseyin (1989):
  6. Akdeniz Bölgesi, İstanbul:
  7. MEB Yayınları.Uca, Alaadddin (2012): “Karaman’da Kırsal Turizmin Örneği: Sertavul”, Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi (2): 71-75.Ünal A. ve Girginer K. S. (2007): Kilikia-Çukurova İlk Çağlardan Osmanlı Dönemi’ne Kadar Kilikia’da Tarihi Coğrafya, İstanbul:
  8. Homer Kitabevi.Ward, W. H. (1886): “Unpulished or Imperfectly Published Hittite Monuments, I. The Façade at Eflatun-Bunar”, The American Journal of Archaelogy and of the History of the Fine Arts, Vol. (2/1): 49-51.Zoroğlu, Levent (1994): “Kelenderis’in İlkçağ Tarihine Ait Notlar”, Türk Tarih Kurumu-XI/1: 437–448.